Στις ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου την ψήφο των πολιτών διεκδικούν τριάντα κόμματα και… ο Στέφανος Κασσελάκης! Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως συντεταγμένος κομματικός οργανισμός, απουσιάζει από αυτήν την προεκλογική εκστρατεία, στην οποία οι προβολείς είναι στραμμένοι πάνω στον αεικίνητο και χαλκέντερο πρόεδρό του.
- Από τον Γιώργο Χατζηδημητρίου
Οι μοναδικές φορές που έρχεται στην επικαιρότητα είναι όταν προβάλλονται οι δημόσιες διαφωνίες στελεχών, όπως αυτές των Χ. Σπίρτζη και Γ. Βασιλειάδη, που χαρακτήρισαν άστοχη τη δήλωση Κασσελάκη ότι ο Κ. Μητσοτάκης παριστάνει τον θεοσεβή και σκύβει για χειροφιλήματα ρασοφόρων την ώρα που καλύπτει υπουργούς οι οποίοι σκότωσαν παιδιά στα Τέμπη. «Γιατί είναι τόσο άστοχη;» αναρωτιούνται κάμποσοι στην Κουμουνδούρου και συνεχίζουν: «Ο Μητσοτάκης δεν ήταν αυτός που στήριξε την εκλογή του στη Συμφωνία των Πρεσπών και στην τραγωδία στο Μάτι (σ.σ.: παρεμπιπτόντως η θεία δίκη χαιρέκακα τα άδειασε τώρα και τα δύο στην αυλή του…), για την οποία επέμενε ακόμα και όταν έγινε κυβέρνηση να λέει υπεροπτικά κι αναιδώς στον Αλ. Τσίπρα “εμείς μετράμε (καμένα) στρέμματα κι εσείς μετράτε φέρετρα;”»…
Αυτές οι αντιδράσεις, σύμφωνα με μια ανάγνωση κασσελακικών στελεχών, ρίχνουν νερό στον μύλο των προεδρικών επιδιώξεων. Οι επικριτές του, όπως προσθέτουν, εκφράζουν τις γραφικές εκδοχές ενός κόμματος που προκάλεσαν κόπωση και ο ίδιος θέλει να αφήσει πίσω του. Το είπε ξεκάθαρα, άλλωστε, σε κάποιον μεσήλικο που τον σταμάτησε σε ένα καντούνι της Κέρκυρας τη Λαμπρή, μιλώντας με απαξία για τα στελέχη «της παλαιάς νομενκλατούρας». «Ετσι είναι!», τον συμμερίστηκε παρευθύς, σπεύδοντας να του αναγγείλει ότι η νέα ηγετική ομάδα «θα είναι καλά παιδιά»… Δεν είναι ακριβές πόσο οργανωτικά δόκιμο είναι να αλλάζει ένας πρόεδρος το κόμμα του εν κινήσει, ούτε και έχει διαπιστωθεί η συμβολή των «καλών παιδιών» στην κατάληψη της εξουσίας, αλλά επιβεβαιώνει αποκαλυπτικά την πρόθεσή του μετά τις εκλογές και με ένα αποτέλεσμα ενθαρρυντικό στα χέρια του να συνεχίσει με μεγαλύτερη επιμονή το εσωκομματικό «ξεσκαρτάρισμα» και την περιθωριοποίηση των εσωκομματικών αντιπάλων, για τους οποίους, με εξαίρεση την Ολγα Γεροβασίλη, για την οποία επιδαψιλεύει- δημοσίως τουλάχιστον…- κολακευτικά σχόλια, δεν έχει τις καλύτερες απόψεις.
Οπως ο ίδιος δηλώνει στις θερμές χειραψίες που ανταλλάσσει στις καταδρομικές του επισκέψεις, όπου, σε αντίθεση με τον μονίμως σφιγμένο, ξύλινο και άχαρο Μητσοτάκη, νιώθει όπως το ψάρι στο νερό, «μια νέα σχέση πολίτη – πολιτικής ξεκινάει».
«Είναι το πνεύμα της νέας εποχής» παρατηρεί στωικά στην «κυριακάτικη δημοκρατία» παλιομοδίτης αριστερός του ΣΥΡΙΖΑ. Το εξέφρασε τις περασμένες ημέρες καίρια ο Αρης Σπηλιωτόπουλος, μια ηχηρή, αλλά συζητήσιμη αποτελεσματικότητα για την ώρα μετεγγραφή από Δεξιά, όταν δήλωσε, προκαλώντας οργισμένες αντιδράσεις στο κομματικό στερέωμα, «εγώ είμαι κασσελακικός. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να με πείσει για να τον ψηφίσω»! Το άνοιγμα, πάντως, του κόμματος που επιχειρεί ο Κασσελάκης προς όλες τις κατευθύνσεις και φυσικά και προς το κεντροδεξιό μέτωπο, για να αναβαθμίσει την πολυσυλλεκτικότητά του, φαίνεται πως προκαλεί ανησυχία στο Μαξίμου.
Διαστρεβλώσεις
Σύμφωνα με πολιτικούς του φίλους, κάτι που κι ίδιος δημόσια καταγγέλλει εμφατικά τελευταία, τα κυβερνητικά χαλκεία διαστρεβλώνουν συστηματικά τις θέσεις του, με σκοπό να τον κατατάξουν στη χορεία των γραφικών. Ο υπεύθυνος Τύπου της Ν.Δ., μάλιστα, Νίκος Ρωμανός, που ανήκει στην κατηγορία των πολιτικών παρατράγουδων, φαίνεται ότι πήρε κατ’ ανάθεση τη δουλειά να δηλώνει κάθε τόσο εμβρόντητος με τις δηλώσεις Κασσελάκη… Δεν είναι τυχαίο, επισημαίνουν ορισμένοι, ότι μετά την εξόρμηση Κασσελάκη στο Αιγαίο, ο Μητσοτάκης επισκέφθηκε εσπευσμένα τη Χίο και ξανάπαιξε τον χαλασμένο δίσκο της «πολιτικής σταθερότητας», δείχνοντας ότι φοβάται την αποχή.
Σε όσους αναρωτιούνται «πού το πάει», ο Κασσελάκης απαντά (Euractiv): «Είμαστε τώρα στη διαδικασία ανανέωσης, επέκτασης της βάσης μας. Κάναμε πολύ καλή δουλειά, νομίζω, ανοίγοντας το κόμμα μας, ώστε να εισέλθουν φρέσκα ταλέντα. Ψηφιοποιήσαμε τις διαδικασίες μας, ώστε ο κόσμος να μπορεί να ανατροφοδοτεί τις προτάσεις μας».
Μιλάει πλέον ανοιχτά για έναν νέο ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που δεν τόλμησε ο Τσίπρας, όπως εμμέσως του καταλόγισε παλαιότερα, «ο οποίος είναι αυτό που λέμε σύγχρονη Αριστερά, που καλύπτει άνετα όλη την Κεντροαριστερά». Στόχος του, εξηγεί, κάτι που εξαρχής ορίζεται ως δύσκολο στοίχημα, είναι να φέρει στις κάλπες και στα κοινά «κόσμο που είναι απογοητευμένος με το σύστημα, που δεν ψηφίζει, που ενστερνίζεται τις αξίες μας ότι κάτι μπορεί να αλλάξει, ότι η πολιτική μπορεί να γίνει διαφορετικά, ότι μπορούμε να μειώσουμε τις ανισότητες και να δώσουμε στους ανθρώπους ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή. Αν πιστεύουν σε αυτό, τότε αναδιαμορφώνουμε όλο το παιχνίδι».
Αυτό, όπως εκτιμά, δείχνοντας κατά τους παρατηρητές την ασταθή πολιτική του συγκρότηση, δεν είναι «μόνο θέμα ιδεολογίας και πολιτικής πρότασης», αλλά «γείωσης με την πολύχρωμη βάση».
Στους αντίποδες, για τους επικριτές του, ο εκφυλισμός του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζεται ραγδαία. Ο Κασσελάκης τον μετατρέπει σε παράρτημα του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ. Η διαφορά στην περίπτωσή του, σημειώνουν, έγκειται στο γεγονός ότι η μετάλλαξη περνάει μέσα από τα πρωινάδικα, με ανάλαφρη λογική κομμωτηρίου, εισαγόμενη λάμψη και μικρές δόσεις πολιτικής, ώστε να τις αντέχει το νέο ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται.
Αιχμηρά σχόλια Τσίπρα από το Βερολίνο
Ο Αλέξης Τσίπρας από το Βερολίνο την περασμένη Τετάρτη σχολίασε αιχμηρά: «Καθημερινά βλέπουμε πολίτες που έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην εθνική και την ευρωπαϊκή πολιτική να κινούνται από την αποχή στην αντιπολιτική, στην Ακροδεξιά. Πρέπει να καταστήσουμε σαφές πως η απάντηση δεν είναι η αντιπολιτική. Ούτε η μετα-πολιτική που επικεντρώνεται στο να “γίνεσαι viral”, αντί να κινητοποιείς τους πολίτες στη βάση προοδευτικών πολιτικών. Στόχος μας πρέπει να είναι να φέρουμε τους πολίτες πιο κοντά στην πολιτική και την πολιτική πιο κοντά στους πολίτες».
Το παιχνίδι ο Κασσελάκης το έχει πάρει πάνω του. Σήμερα κινείται γύρω στο 15%- 16%. Θέλει να ξαναπιάσει το 17,8% των εθνικών και ονειρεύεται το 20%, που θα αποτελέσει εφαλτήριο για πολιτική ανατροπή. Σε όσους πιέζουν για σύμπηξη κεντροαριστερού μετώπου, απαντά αυτάρεσκα ότι η θέση τους είναι κάτω από τη μαρκίζα του ΣΥΡΙΖΑ και όχι στην κινούμενη άμμο πολιτικών μετριοτήτων και φθαρμένων μεγεθών. Αυτή η ακαμψία προοιωνίζεται για κάποιους ανθρώπινο «αίμα» στο οργανωτικό συνέδριο, που έπεται των εκλογών…
