Με το βλέμμα στραμμένο στην πολιτική τους επιβίωση και τη σκιά του κατακερματισμού να κυριαρχεί στην επόμενη ημέρα του όποιου σχεδιασμού τους, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά αναζητούν τρόπους και δρόμους για να αποτρέψουν την πολιτική τους εξαΰλωση. Οι συνεχείς διασπάσεις στον ΣΥΡΙΖΑ και η εικόνα τοξικότητας και δομικής εσωστρέφειας που εξέπεμπε το πάλαι ποτέ κυβερνών κόμμα έχουν προκαλέσει ανεπίστρεπτη ζημιά. Ετσι η εκλογή του Σωκράτη Φάμελλου από μόνη της μοιάζει αδύνατο να αναχαιτίσει την καθοδική πορεία που έχει πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ακόμη πιο άσχημα είναι τα πράγματα και στη Νέα Αριστερά, αφού η πρωτοβουλία του Αλέξη Χαρίτση να προτείνει τον Χρήστο Ράμμο επανέφερε προσωρινά στο προσκήνιο το νεοσύστατο κόμμα, όμως η δημοσκοπική του πορεία παραμένει μακριά από το όριο εισόδου στη Βουλή και η αποστροφή της κοινωνίας είναι καταγεγραμμένη και μάλλον οριστική. Με την απειλή της πολιτικής εξαφάνισης να αποτελεί ένα υπαρκτό σενάριο, η απομάκρυνση του Στέφανου Κασσελάκη από την Κουμουνδούρου έφερε στον δημόσιο διάλογο τη συζήτηση της πολιτικής σύγκλισης ή ακόμη και της συνένωσης των δύο κομμάτων. Υψηλόβαθμα στελέχη και από τους δύο πολιτικούς σχηματισμούς διατύπωναν προσεκτικές απαντήσεις στα δημοσιογραφικά ερωτήματα για μια πιθανή σύμπραξη.
Η συζήτηση με αφορμή την υποψηφιότητα Ράμμου και το «κλείσιμο του ματιού» του Σωκράτη Φάμελλου στην πρόταση Χαρίτση άναψαν την απαιτούμενη «σπίθα» για τα σενάρια των προηγούμενων ημερών. Ομως, αν έχουν κάτι κοινό οι δύο χώροι, εκτός από τον φόβο του να μην υπάρχουν στο πολιτικό στερέωμα στις επόμενες εκλογές, είναι ότι συνεχίζουν να λειτουργούν ετερόκλητα και δίχως κάποιον συγκεκριμένο σχεδιασμό. Για κάποια στελέχη και από τα δύο κόμματα αυτά που έχουν να χωρίσουν είναι πάρα πολλά, προτού τεθεί στο τραπέζι του διαλόγου το θέμα μιας πιθανής συνεργασίας. Κυρίως από την πλευρά του κόμματος του Αλέξη Χαρίτση αρκετοί θέλησαν να βάλουν «πρόωρο φρένο» σε όσους έσπευσαν να προαναγγείλουν μια πιθανή συμπόρευση των δύο κομμάτων. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, στην προσπάθειά του μάλιστα να «ρίξει» γέφυρες συνεννόησης, έφτασε στο σημείο να υπερασπιστεί τον Στέφανο Κασσελάκη, του οποίου η εκλογή στο τιμόνι του ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε τη δική του αποχώρηση.
Την ίδια ώρα και στην Κουμουνδούρου το αλαλούμ συνεχίζεται: Ο Νίκος Παππάς αδιαφόρησε στο θετικό μήνυμα που εξέπεμψε ο Σωκράτης Φάμελλος στην πρόταση Χαρίτση και απέρριψε την υποψηφιότητα Ράμμου, δείχνοντας την απροθυμία του για διάλογο με τους πρώην συντρόφους του. Εξάλλου, σιωπηλός για το συγκεκριμένο θέμα παραμένει ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος δεδομένα δεν βλέπει με καλό μάτι μια επιστροφή της ομάδας Αχτσιόγλου στον ΣΥΡΙΖΑ.
Οι διαφορετικές «αποχρώσεις» στα δύο κόμματα είναι απόρροια της υπαρξιακής τους κρίσης και της ανασφάλειάς τους για το μέλλον.
Διαφορετικές και αόριστες εξαγγελίες έχουμε και από το νέο κόμμα του Στέφανου Κασσελάκη. Στο Κίνημα Δημοκρατίας αντιλαμβάνονται με κυνικό τρόπο ότι ο «θόρυβος» που δημιούργησαν οι υποστηρικτές του Στέφανου Κασσελάκη, με κορύφωση τις ημέρες της αποχώρησής του από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν δημιούργησαν το πολιτικό ρεύμα που επιδίωκαν. Παρά τις αισιόδοξες προβλέψεις, το Κίνημα Δημοκρατίας καταγράφεται αρκετά χαμηλά στις δημοσκοπήσεις, ενώ εξίσου χαμηλά βρίσκεται και η δημοφιλία του Στέφανου Κασσελάκη, ο οποίος θεωρητικά αποτελεί το «δυνατό χαρτί» του νεοσύστατου κόμματος. Η συγκρότηση Κοινοβουλευτικής Ομάδας μοιάζει αναγκαία και ακριβώς σε αυτό προσανατολίζονται στο επιτελείο Κασσελάκη, επιδιώκοντας να αποκτήσουν θεσμικό αντιπολιτευτικό ρόλο αλλά και να βρουν τρόπο να εξασφαλίσουν τον χρόνο δημοσιότητας που τους αναλογεί στο πολιτικό σκηνικό.
Πηγή: Κυριακάτικη Δημοκρατία
