Η συμφωνία ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ, που υπεγράφη σαν σήμερα το 1979 στο Ζάππειο, από την κυβέρνηση του αείμνηστου Κώστα Καραμανλή, φαίνεται πως έμεινε στα… χαρτιά. Η Ελλάδα έγινε μεν μέλος της ΕΟΚ, που ήταν προδρομική μορφή της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά η πορεία που πήρε το κράτος δεν είναι και τόσο ευρωπαϊκή. Θυμίζει περισσότερο Λατινική Αμερική και αφρικανικού τύπου… φυλαρχίες.
- Η θέση μας – εφημερίδα δημοκρατία
Μέσα στις δεκαετίες της πλήρους ένταξής μας στον σκληρό ευρωπαϊκό πυρήνα έγιναν κάποια έργα υποδομής και μίκρυνε η απόσταση που χώριζε το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων από το αντίστοιχο ευρωπαϊκό, αλλά τα βασικότερα έμειναν στη μέση.
Η κύρια επιδίωξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, σε ό,τι αφορούσε την εισδοχή μας στην ΕΟΚ, ήταν η θωράκιση του έθνους από την τουρκική επιθετικότητα και επεκτατικότητα. Θεωρούσε ότι δεν θα ήταν εφικτό για τους γείτονες να επιτεθούν σε χώρα που είναι πλήρες μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Κι όμως, οι μετέπειτα ηγεσίες αποδείχθηκαν τόσο κατώτερες των περιστάσεων ώστε βλέπουμε σήμερα την Τουρκία να εισέρχεται μετά βαΐων και κλάδων στο ευρωπαϊκό σύστημα άμυνας.
Επίσης, παρά τον πακτωλό των επιχορηγήσεων και των κονδυλίων που εισέρευσαν στην Ελλάδα από τα ταμεία της ΕΟΚ και αργότερα της Ε.Ε., η πατρίδα μας δεν κατόρθωσε να φτιάξει τις απαραίτητες υποδομές, όπως π.χ. σιδηροδρομικό δίκτυο της προκοπής. Προκαλούνται πολύνεκρα δυστυχήματα επειδή κινούνται την ίδια στιγμή, στην ίδια σιδηροτροχιά, συρμοί που έχουν αντίθετη κατεύθυνση!
Ούτε θεσμοί στέρεοι, άξιοι της εμπιστοσύνης των πολιτών έχουν δημιουργηθεί. Και με την υπόθεση των Τεμπών φάνηκε ότι οι πολίτες έχουν δίκιο που δεν εμπιστεύονται την υποτιθέμενα ανεξάρτητη Δικαιοσύνη.
Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι ακόμα και αυτή η μισθολογική σύγκλιση που επετεύχθη και το ψαλίδισμα της διαφοράς εισοδήματος Ελλήνων και λοιπών Ευρωπαίων ακυρώθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό, έπειτα από τη χρεοκοπία του 2010 και την υπαγωγή της χώρας στα Μνημόνια. Εν έτει 2025, μας έχουν φτάσει και είναι πολύ κοντά στο να μας προσπεράσουν χώρες όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία, που το 1979 βρίσκονταν πίσω από το σιδηρούν παραπέτασμα.
Πολλή η προσπάθεια, μεγάλες οι θυσίες των Ελλήνων, λίγα τα αποτελέσματα.
