Με τα τραγούδια της μεγάλωσαν, αγάπησαν και πόνεσαν τρεις γενιές. Το βάθος της φωνής της κατακλύζει κάθε κύτταρο του νευρικού συστήματος, το οποίο θα υπακούσει στο ύφος του εκάστοτε άσματος. Το πάθος της στην στιχουργία και την σύνθεση, χάρισε διαμάντια στο ελληνικό πεντάγραμμο, αριστουργήματα με τα οποία συνδέσαμε περιόδους της ζωής μας, πρόσωπα, εμπειρίες, δύσκολες στιγμές αλλά και ευτυχισμένες.
Με βαθιά συγκίνηση, ακούσαμε τη μοναδική ερμηνεύτρια, στιχουργό και συνθέτη να αποχαιρετά το κοινό που την λάτρεψε και την αποθέωσε καθώς ήταν μια από εκείνες τις Ελληνίδες που με το ταλέντο τους έκαναν την χώρα υπερήφανη.
Η Χαρούλα Αλεξίου μας αποχαιρετά. Αποχαιρετά τη φωνή της και το κοινό της με σεμνότητα και αξιοπρέπεια. Έχοντας ερμηνεύσει επιτυχίες από 30 δίσκους, όλα αυτά τα χρόνια, η καλλιτέχνις οφείλει στον εαυτό της να ξεκουραστεί, αφού όπως διευκρίνισε σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση στον Φώτη Απέργη στο δεύτερο πρόγραμμα, η φωνή της δεν της «ακούει» πια:
«Έχω απομακρυνθεί από τραγούδι τελείως. Δεν μπορώ να τραγουδήσω όπως τραγουδούσα παλιά. Και δεν καταδέχομαι να συνεχίσω και να το κάνω αυτό, αν δε μπορώ να το κάνω καλά. Θα με ακούσετε σε λίγο καιρό σε ένα τραγούδι με τη Γιασμίν, ένα ντουέτο που κάναμε μαζί που έχω γράψει τους στίχους στα ελληνικά εγώ και εκείνη τη μουσική και τους στίχους στα ισπανικά. Το ηχογράφησα πέρσι το καλοκαίρι. Είναι μια μπαλάντα που μπορούσα να πω, αλλά δε με ακούει η φωνή μου πια και είπα πως είναι καλύτερα να σταματήσω. Δεν είναι σωστό.
Το Χειρόγραφο ήταν το τελευταίο μουσικό που έκανα. Υπήρχε ήδη το πρόβλημα. Όταν με κάλεσε ο Μικρούτσικος να τραγουδήσω στους Βράχους του είπα “δεν τραγουδάω Θάνο μου αλλά θα είμαι εκεί για σένα”. Πήρα λίγο θάρρος και μετά συνεργάστηκα με τον Ξαρχάκο στον Ζαμπέτα. Εκεί πήρα την οριστική απόφαση. Είπα “δε σου αξίζει να συνεχίσεις”. Δεν ήταν κάτι απλό, βεβαίως και το πένθησα. Μπορεί και εγώ να σαμποτάρισα τη φωνή μου. Όταν κατάλαβα πως δεν αποδίδω πια όπως παλιά, να την έσκαψα λίγο παραπάνω.
Είπα “μην είσαι τώρα νούμερο που βγαίνει και προσπαθεί να φτάσει τη νότα. Αφού δε μπορεί πια η φωνή σου να το βγάλει αυτό. Σεβάσου αυτό που έχεις κάνει μέχρι τώρα”. Δε γράφω πια τραγούδια. Αν γράψω ξανά, θα περάσει κάποιος χρόνος. Όταν γράφω εγώ τραγούδι, μου βγαίνει αυτόματα να το τραγουδήσω. Οπότε τι να γράψω τώρα;» εξομολογήθηκε η μεγάλη ερμηνεύτρια.
Οι δίσκοι και το έργο της που βρίσκονται σχεδόν σε κάθε ελληνικό σπίτι, αδιαμφισβήτητα θα περάσουν στις επόμενες γενιές, ως πολιτιστική κληρονομιά. Η φωνή της δεν θα πάψει να ακούγεται ποτέ.
https://www.youtube.com/watch?v=VMWvSWGyAq0
