«Μου λείπουν οι δικοί μου άνθρωποι. Δυστυχώς, λόγω των μέτρων, δεν μπορεί να μας επισκεφθεί κανένας! Ανήκουμε στις ευπαθείς ομάδες και έτσι η καραντίνα για εμάς δεν έχει λήξει».
Με συγκίνηση μέσα από το Γηροκομείο Αθηνών, η Μαίρη Λίντα μιλάει στην «Espresso» για τις δύσκολες μέρες της καραντίνας που συνεχίζει να βιώνει λόγω κορωνοϊού. Και ενώ τα μέτρα απαγόρευσης έχουν σχεδόν τελειώσει για όλους τους πολίτες της χώρας, ωστόσο, υπάρχουν και οι άνθρωποι των ιδρυμάτων, που συνεχίζουν να ζουν με την καραντίνα.
«Εμείς μπήκαμε στην καραντίνα αρχές Μαρτίου και δεν ξέρουμε πότε θα βγούμε από αυτήν. Τα μέτρα είναι δρακόντεια θα έλεγα, δεν μπαίνει κανείς εκτός από τους ανθρώπους του ιδρύματος, αλλά δεν μπορεί να βγει και κανείς από εμάς τους φιλοξενούμενους. Σκεφτείτε ότι δεν μπορώ να δω ούτε την κόρη μου, το παιδί μου. Μου λείπουν απίστευτα οι δικοί μου άνθρωποι. Ούτε και εγώ επιτρέπεται να πάω όμως σπίτι να δω την κόρη μου».
Η ίδια παραδέχεται πως «οι μέρες της καραντίνας για όλους εδώ μέσα είναι μέρες και στιγμές υπομονής. Κάνουμε υπομονή για να ξεπεράσουμε αυτή τη δοκιμασία. Δοξάζω τον Θεό, γιατί στη ζωή μου είχα πολλή υπομονή. Το άσχημο είναι ότι κανείς δεν γνωρίζει να μας ενημερώσει πότε θα τελειώσει για εμάς η καραντίνα».
Να θυμίσουμε ότι χάρη στη μεγάλη ερμηνεύτρια και την κραυγή απόγνωσης που εκδήλωσε μέσω της «Espresso» πριν από λίγους μήνες αποφεύχθηκε το κόψιμο ρεύματος από τη ΔΕΗ στο ίδρυμα, ενώ συγκεντρώθηκαν τρόφιμα που καλύπτουν περίπου δύο χρόνια τις ανάγκες του γηροκομείου. «Νιώθω συγκινημένη, γιατί μέσω του ονόματός μου έγιναν κάποια καλά πράγματα. Για μένα είναι αγαλλίαση ψυχής να μπορώ να προσφέρω σε αυτούς τους ανθρώπους. Νιώθω πραγματικά πολύ όμορφα» εξομολογείται η ίδια στην «Espresso»και τον Νίκο Νικόλιζα.
Δείτε επίσης: Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλορίζου «Πέρα από τα Σύνορα»
