«Δεν νιώθω χαρούμενη, ούτε ικανοποιημένη, αλλά κάτι άλλο. Ευγνωμονώ που έζησα και έκανα τόσα πολλά πράγματα που ήθελα και τα οποία είχαν νόημα για άλλους ανθρώπους» είχε αναφέρει σε παλαιότερη συνέντευξή της στη βρετανική εφημερίδα «The Independent» για τη μακρά καριέρα της η Ολίβια ντε Χάβιλαντ, γνωστή για τον ρόλο της ως Μέλανι Χάμιλτον στο «Όσα παίρνει ο άνεμος» (1939) και τελευταία επιζήσασα των πρωταγωνιστών αυτής της θρυλικής ταινίας. Η βραβευμένη με δύο Οσκαρ ηθοποιός έφυγε την Κυριακή από τη ζωή σε ηλικία 104 ετών, στο Παρίσι. Ο θάνατός της προήλθε από φυσικά αίτια.
Η Ντε Χάβιλαντ ήταν μία από τις τελευταίες ηθοποιούς της περίφημης «χρυσής εποχής» του Χόλιγουντ. Γεννήθηκε το 1916 στο Τόκιο από Βρετανούς γονείς και μετά τον χωρισμό τους μετανάστευσε με τη μητέρα και την αδελφή της στη Σαρατόγκα της Καλιφόρνιας. Στα 18 της, ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια σε δραματική σχολή, επιλέχθηκε να υποδυθεί την Ερμία στο «Όνειρο θερινής νυκτός» του Σαίξπηρ, σε θέατρο της Καλιφόρνιας. Την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο, καθώς το ίδιο θεατρικό έργο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη και η Ντε Χάβιλαντ ερμήνευσε τον ίδιο ρόλο. Η ερμηνεία τής χάρισε συμβόλαιο με τη Warner Bros και τη συμμετοχή της σε μια σειρά ταινιών, στις οποίες αποτέλεσε το κινηματογραφικό έτερον ήμισυ του σταρ της εποχής Ερολ Φλιν.
Η διεθνής αναγνώριση ήρθε με τη συμμετοχή της στην ταινία «Όσα παίρνει ο άνεμος» του Βίκτορ Φλέμινγκ. Ήταν, μάλιστα, υποψήφια για το Οσκαρ β’ γυναικείου ρόλου, αλλά το απέσπασε η συμπρωταγωνίστριά της Χάτι Μακ Ντάνιελ. Η ίδια τιμήθηκε με Οσκαρ α’ γυναικείου ρόλου για τις ερμηνείες της στις ταινίες «To each his own» (1946) και «The heiress» (1949). Είναι επίσης γνωστή για τους ρόλους της στις ταινίες «The snake pit» (1948), «Hold back the dawn» (1941), «Κάπτεν Μπλαντ» (1935) και «Ρομπέν των Δασών» (1938).
Εκτός από τα δύο βραβεία της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, το όνομα της Ντε Χάβιλαντ είναι συνδεδεμένο με μια νίκη επί του συστήματος των κινηματογραφικών στούντιο του Χόλιγουντ, καθώς δεν ήταν ευχαριστημένη με τον τρόπο που αξιοποιούνταν από τη Warner Bros. Το 1943 πραγματοποιήθηκε δίκη και η απόφαση του δικαστηρίου ήταν υπέρ της, με αποτέλεσμα η ηθοποιός να καταφέρει να αποδεσμευτεί από τους όρους του συμβολαίου της έπειτα από μια μακρά σειρά επιτυχημένων ταινιών.
Η Ντε Χάβιλαντ είχε κερδίσει μόνη της μια σημαντική μάχη, υποστηρίζοντας πως τα δεσμευτικά χρόνια μετρούν ημερολογιακά και όχι ανάλογα με τις ταινίες που το στούντιο προσφέρει στους ηθοποιούς με αποκλειστικότητα. Ο συγκεκριμένος νόμος πήρε έκτοτε το όνομά της (De Havilland Law ή De Havilland Clause) και από τότε πολλοί καλλιτέχνες τον έχουν επικαλεστεί ως δεδικασμένο για να λύσουν τη δέσμευσή τους από άδικα δεσμά όταν υπάρχει δημιουργική διαφωνία.
Δείτε επίσης: Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Γιώργος Μαραμένος
