Tροφή για σκέψη έδωσε η Σοφία Μουτίδου μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook.
H γνωστή ηθοποιός, η οποία είναι πολύ ενεργή στα social media έχει τοποθετηθεί πολλές φορές αναφορικά με τις καταγγελίες καλλιτεχνών και άσημων που έχουν υποστεί κάποια μορφή βίας η σεξουαλική παρενόχληση από ανθρώπους του θεάματος.
Aυτή τη φορά με αφορμή τη συνέντευξη τύπου που έχει προγραμματιστεί να γίνει σήμερα με την κα. Λίνα Μενδώνη ανάρτησε ένα μακροσκελές κείμενο μέσα από το οποίο κατακεραυνώνει τη στάση που έχει κρατήσει η υπουργός Πολιτισμού σχετικά με τις καταγγελίες που έχουν κατακλύσει τον καλλιτεχνικό χώρο.
«Περί συνέντευξης Μενδώνη. Φεβρουάριος του 2021.Ένας χρόνος καραντίνας. Καλημέρα σε όλες και σε όλους και σε όλα. Αποφεύγοντας τη γραφικότητα, που πάντα ελλοχεύει στις δράσεις των ανθρώπων όταν αφορούν σ’ έναν αγώνα, απλά θεώρησα σήμερα, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη μέρα, επείγον και αναγκαίο να επικοινωνήσω μαζί σας. Σήμερα λοιπόν στις 12 θα γίνει μια συνέντευξη Τύπου της Μενδώνη. Φαντάζομαι ότι δεν διάλεξε το μέσο αυτό για να παραιτηθεί. Αν το κάνει όμως τόσο ευφάνταστα, το παρακάτω μήνυμα να μη ληφθεί υπόψιν.
Δύσκολη μέρα για τη Δημοκρατία σήμερα. Οριακή θα έλεγα. Μέρα που θα διακυβευτούν πολλά. Αυτή η συνέντευξη δεν είναι της Υπουργού Πολιτισμού μόνο. Είναι μια σημαντική στιγμή να δούμε πόσο καλό μας έκανε η απομόνωση. Σίγουρα, όλη η κατάσταση πολέμου που ζούμε λόγω του εγκλεισμού μας, πολλές φορές μας αποπροσανατολίζει και μας στρέφει στην προσωπική αγανάκτηση και αναζήτηση λύσεων καθαρά για τη δική μας ζωή. Αλλά ήταν κι αυτή η ίδια που μας έφερε σ’ αυτήν τη μεγάλη εποχή της αποκάλυψης, που σίγουρα και ο Ιωάννης θα ζήλευε.
Θα ήθελα όμως να επιστήσω την προσοχή σας. Ύστερα από προκλητική ολιγωρία και καθυστέρηση, ύστερα από σαφή προετοιμασία άμυνας και οχύρωσης, σήμερα θα βγει να μιλήσει. Δεν είναι κομματική η διάθεσή μου. Καθόλου. Θα ‘θελα ένα ραντεβού και μαζί της. Και προσπάθησα. Αλλά ήταν άκαρπο. Θα ‘θελα και με τον πρωθυπουργό, ακόμα δεν προσπάθησα. Θα ‘θελα και με την αντιπολίτευση. Θα ‘θελα να τους μιλήσω προσωπικά. Από τη θέση μου, επαγγελματίας στο χώρο, πολίτης και μάνα, κι αυτοί από τις δικές τους. Θα βγει, λοιπόν, να μιλήσει, γιατί εμπλέκεται σε μια υπόθεση σκοτεινή και επικίνδυνη. Σε μια υπόθεση που μπλέκονται παιδιά. Αδιαμόρφωτα ψυχοσωματικά παιδιά. Παιδιά. Και παραβίαση, πέρα από όλα τα άλλα, της θέσης τους μέσα στην κοινωνία.
Αν είχε ελάχιστη αίσθηση του αντικειμένου αντιπαράθεσης, ελάχιστη τσίπα, θα είχε φύγει. Αν δεν ήξερε τίποτα, θα είχε φύγει. Δεν θα ήθελε, ούτε συμπωματικά να συνδεόταν το όνομά της με κάτι τέτοιο. Ή θα πάλευε με όλη της τη δύναμη, με όλα της τα μέσα για να καθαρίσει το τοπίο και να βοηθήσει στην ουσία του τον Πολιτισμό. Όχι με φανφάρες και κορδέλες και φεστιβάλ και στημένες βραβεύσεις και και και. Στην ουσία.
Θεμέλιος λίθος του πολιτισμού είναι τα παιδιά. Και η παιδεία. Κι αν διασαλευτούν ή δηλητηριαστούν αυτές οι δομές, τότε βέβαια και με μαθηματική ακρίβεια οδηγούμαστε σε μια αέναη λούπα. Για πάντα τα ίδια. Ούτε παραιτήθηκε, ούτε πολέμησε. Παρά κρύφτηκε και οχυρώθηκε. Ποιος ξέρει πως. Δεν τη φοβάμαι. Ξέρει αυτή. Της αρέσουν τα μισοφωτισμένα υπόγεια. Και οι υγρές αποφάσεις. Με αγωνία περιμένω, αφού με διαβεβαίωσε κι ο γιατρός, ότι η καρδιά μου είναι ταύρου, τη συνέντευξη Τύπου. Νοιώθω, όπως τότε στην Κατοχή, που περιμέναν από το ραδιόφωνο πάνω, μαζεμένοι όλοι με τσιγάρα και αδύνατοι από την πείνα, να ακούσουν τις εξελίξεις.
Τι θα πει άραγε; Πώς έχει συντάξει την άμυνά της; Μεθοδικά και διεξοδικά; Σαν περίτεχνη τοποθέτηση ένοχου συνεργού σε σήριαλ στο Netflix;
Ή ξεδιάντροπα απαξιωτικά, με τη γλώσσα έξω σαν κακομαθημένο μοναχοπαίδι από ονομαστή οικογένεια, στους πληρωμένους δασκάλους του;
Σαν έντιμη και καθαρή υπουργός Πολιτισμού γνωρίζοντας και τις 2 λέξεις του τίτλου της; Ή σαν υπουργός που τέλειωσε τις εκλογές και ό,τι είχε να ξεκαθαρίσει με το λαό το έκανε με το τσέπωμα των ψήφων; Έχει καταλάβει σε πόσο δεινή θέση βρίσκεται; Κι ίσως να πρέπει να αφήσει αυτό το μισθό και αυτόν τον τίτλο και να πάει να εξομολογηθεί, γιατί φαντάζομαι θα πιστεύει ακράδαντα, κρίνοντας κι από τη στέκα του Κατηχητικού αλλά κι όλο το στυλ της θεούσας; Ή στ’ αλήθεια, στ’ αλήθεια όμως, χέστηκε και θα πει κάτι ανάμεσα σε “είμαστε υπέρ της εξυγίανσης του χώρου, Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος” και “εννοείται ότι δεν γνώριζα το άτομο αυτό, γιατί άλλωστε, είναι η δουλειά μου, να ελέγχω τους ανθρώπους που αναθέτουμε καίριες θέσεις;”
Θα τολμήσει να βγάλει την ουρά της έξω με κάθε τρόπο; Ή θα με διαψεύσει, γελοιοποιώντας την περγαμηνή-λαίλαπα που γράφω; Με μια γενναία παραίτηση και διαθεσιμότητα να ερευνηθεί η σιωπή και η συγκάλυψή της ως τώρα; Ως άσωτη κόρη που επέστρεψε από τις ατασθαλίες και δεν θέλει να φάει το μοσχάρι το σιτευτό, αλλά διατίθεται να καθαρίσει και τους στάβλους; Εν κατακλείδι θα μας κοροϊδέψει μέσα στη μάπα μας ή θα έχει τα κότσια ν’ αναλάβει τις ευθύνες της;
Και το πιο βασικό από όλα: Αν μας κοροϊδέψει, εμείς τι θα κάνουμε… Χωρίς ερωτηματικό και χωρίς τελεία. Γιατί αν βάλουμε ερωτηματικό και τελεία σ’ αυτήν την πρόταση, τότε ναι είμαστε εγκληματίες. Και όχι απλά ψηφίζουμε ό,τι να’ ναι και σκοτωνόμαστε για μια επιφανειακή ιδεολογία, αλλά στέλνουμε και τα παιδιά μας σε μια βέβηλη κοινωνία, όπου ο οποιοσδήποτε μπορεί να τα μολύνει, με τις ευλογίες του κάθε Κράτους. Της κάθε διακυβέρνησης και της κάθε κυβέρνησης. Άξιοι της μοίρας μας. Γονείς που δεν κάνουν τίποτα ούτε για τα παιδιά τους. Άνθρωποι που δεν κάνουν τίποτα για τα παιδιά. Τα ύστερα του Κόσμου»
