Σε μια εποχή που οι φωνές πνίγονται στον θόρυβο και η αλήθεια συχνά επιστρέφεται ως «αντιπαραγωγική», κάποιες βραδιές έρχονται για να θυμίσουν πως η τέχνη, όταν έχει ψυχή, μπορεί να γίνει και κραυγή και παρηγοριά και αντίσταση.
Στις 26 Ιουλίου, στον Δημοτικό Κήπο Ρεθύμνου, στήνεται μια βραδιά που δεν είναι απλώς λογοτεχνική: είναι πολιτική με την ευρεία, ανθρώπινη έννοια του όρου. Μια συνάντηση γυναικείων αφηγήσεων, αντιπολεμικής ποίησης και πολιτικού τραγουδιού, σε έναν δημόσιο χώρο που μετατρέπεται για μια στιγμή σε τόπο μνήμης, αλήθειας και ελπίδας.
Με αφετηρία τις παρουσιάσεις βιβλίων από γυναίκες συγγραφείς εντός κι εκτός Κρήτης, όπως η Ευγενία Μπαζάνη, η Ελένη Σταθοπούλου, η Άννα Ραζή, η Γωγώ Λιανού, η Ερωδίτη Παπαποστόλου και άλλες, η βραδιά αγκαλιάζει θέματα που δεν προβάλλονται συχνά: η θέση της γυναίκας σε κλειστές κοινωνίες, η βία, η απώλεια, η επιβίωση. Ιστορίες που διεκδικούν χώρο στο φως, χωρίς φιοριτούρες.
Ξεχωριστή στιγμή της εκδήλωσης, η πρώτη παρουσίαση της αντιπολεμικής ανθολογίας της Χρυσάνθης Πατσίκα –μια συλλογή από ανέκδοτα έργα συγγραφέων και ποιητών που εργάζονται στη βιοπάλη, με ωράρια εξαντλητικά ,στις ίδιες δύσκολες αποστασιοποιημένες συνθήκες. Παρότι ο πόλεμος τους ρουφά την ενέργεια, γράφουν για τον έρωτα, την ανεργία, την κοινωνική αναισθησία αλλά και τον ίδιο τον πόλεμο. Για έναν κόσμο χωρίς σύνορα, χωρίς αλυσίδες, χωρίς πολέμους. Με κοινό συναίσθημα και σύνθημα ότι κανένας άνθρωπος πάνω στη γη δεν πρέπει να αλυσοδένεται, κανένας δεν έχει το δικαίωμα να εμποδίζει τον συνάνθρωπό του να βαδίζει. Για έναν κόσμο που βάζει τον άνθρωπο πάνω απ’ τα συμφέροντα.
Και επειδή οι αγώνες δεν γίνονται χωρίς πολιτικό στίχο και μουσική που εμπνέει, η βραδιά κορυφώνεται με ξεχωριστές μελωδίες. Μετά από 10 χρόνια σιωπής, το Ρέθυμνο φιλοξενεί ξανά φωνές που δεν τραγουδούν για να διασκεδάσουν αλλά για να θυμίσουν. Η Μαριέλλα Βιτώρου ο μοναδικός άνθρωπος που τραγουδά τον πόνο και προξενεί ελπίδα, που ενώ τραγουδά για σκοτάδι, σε κάνει να ακούς το φως. Ο Βαγγέλης Βουτσαδάκης με πολιτικό λόγο και άποψη, που στη φωνή του έχει ψυχή, τραγουδά και εκφράζει τη φωνή του λαού, το παράπονο, την αδικία της ζωής. Το πόσα όμορφα απλά πράγματα σωπαίνουν και δεν μπορείς να τα ευχαριστηθείς παλεύοντας να επιβιώσεις. Ο Ανδρέας Σταμούλης θα είναι στη λαϊκή κιθάρα και ο Γιώργος Βεριδάκης στο μπουζούκι. Ο Δημήτρης Βαρούχας στην εκδήλωση είναι υπεύθυνος ήχου, τεχνικός υπεύθυνος σκηνικής παραγωγής και συντονισμού του μουσικού σχήματος, ενώ διατηρεί τη ροκ μπάντα «Ανεπρόκοποι» με τον Βαγγέλη Βουτσαδάκη. Μαζί τους, και άλλοι καλλιτέχνες θα δώσουν ρυθμό στις λέξεις, στην ιστορία, στη μνήμη.
Γιατί όσο υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν, που τραγουδούν, που μιλούν, τίποτα δεν έχει χαθεί.
Αναδημοσίευση από rosa.gr
