Πέρασαν 32 χρόνια από τον θάνατο της Κατερίνας Γώγου και η μνήμη της παραμένει ζωντανή, ενώ οι λέξεις της συνεχίζουν να συγκινούν ακόμα και τις νεότερες γενιές. Στις 3 Οκτωβρίου 1993 η Κατερίνα Γώγου «δεν άντεξε την άνοιξη» και «πέρασε με κόκκινο». Το μαύρο πουλί των Εξαρχείων που δεν ήθελε να πειθαρχεί στα όρια, τα ξεπέρασε και τα γκρέμισε. Αυτή η τόσο φωτεινή και ταυτόχρονα σκοτεινή προσωπικότητα έγινε κομμάτι του μύθου της.
Το όνομά της βρίσκεται σήμερα τα δημοφιλή trends του X καθώς χιλιάδες χρήστες την τίμησαν με στίχους, φωτογραφίες και αποσπάσματα από τα ποιήματά της.
Οι ρόλοι του αφελούς κοριτσιού
Η Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1940 και ξεκίνησε την καριέρα της πολύ νωρίς, ήδη από τα παιδικά της χρόνια. Σπούδασε χορό και υποκριτική, ενώ έγινε γνωστή μέσα από τον ελληνικό κινηματογράφο της δεκαετίας του ’60 και του ’70, ερμηνεύοντας συχνά τους ρόλους της «αφελούς». Πίσω όμως από τις ελαφρές κινηματογραφικές ερμηνείες, κρυβόταν μια ανήσυχη και βαθιά πολιτική ψυχή.
Η ποιησή της σημείο αναφοράς
Στράφηκε στην ποίηση και έδωσε φωνή σε ό,τι έβλεπε και βίωνε γύρω της: την αδικία, την καταπίεση, τις σκιές της κοινωνίας. Η συλλογή της «Τρία Κλικ Αριστερά» (1978) σημείωσε τεράστια επιτυχία και έγινε σημείο αναφοράς για μια ολόκληρη γενιά. Η γραφή της ήταν άγρια, άμεση, γεμάτη οργή αλλά και τρυφερότητα για τους αδύναμους.
Το τέλος της φωνής των ανήσυχων
Η ίδια πάλευε με τους δικούς της δαίμονες. Στις 3 Οκτωβρίου 1993, έφυγε πρόωρα από τη ζωή σε ηλικία 53 ετών, με τον θάνατό της να καταγράφεται ως αυτοκτονία. Ένα τέλος που σφράγισε τον μύθο της «ποιήτριας των Εξαρχείων» και την καθιέρωσε ως σύμβολο μιας ανυπότακτης, αλλά και τραγικής διαδρομής.
Το στίγμα της δεν είναι μόνο το πάθος και η αυτοκαταστροφή, αλλά η αυθεντική της αντοχή: να μη συμβιβάζεται με τα εύκολα, να μην ονειρεύεται απλώς να ξεχαστεί, αλλά να γραφτεί. Να γίνει φωνή των ανήσυχων.
Τριάντα δύο χρόνια μετά, η Κατερίνα Γώγου παραμένει σημείο αναφοράς για όσους αναζητούν λέξεις αληθινές, στίχους που καίνε και συγκινούν. Και ίσως γι’ αυτό σήμερα, η φωνή της αντηχεί δυνατά στα κοινωνικά δίκτυα, σαν μια διαρκής υπενθύμιση ότι η ποίηση μπορεί να είναι κραυγή, διαμαρτυρία, αλλά και καταφύγιο.
Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
πού κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών
Εξάρχεια Πατήσια Μεταξουργείο Μέτς.
Κάνουν ότι λάχει.
Πλασιέ τσελεμεντέδων και εγκυκλοπαιδειών
φτιάχνουν δρόμους και ενώνουν ερήμους
διερμηνείς σε καμπαρέ τής Ζήνωνος
επαγγελματίες επαναστάτες
παλιά τούς στρίμωξαν και τά κατέβασαν
τώρα παίρνουν χάπια και οινόπνευμα να κοιμηθούν
αλλά βλέπουν όνειρα και δέν κοιμούνται.
‘Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα
στις ταράτσες παλιών σπιτιών
Εξάρχεια Βικτώρια Κουκάκι Γκύζη.
πάνω τους έχετε καρφώσει εκατομμύρια σιδερένια
μανταλάκια
τις ενοχές σας αποφάσεις συνεδρίων δανεικά φουστάνια
σημάδια από καύτρες περίεργες ημικρανίες
απειλητικές σιωπές κολπίτιδες
ερωτεύονται ομοφυλόφιλους
τριχομονάδες καθυστέρηση
το τηλέφωνο το τηλέφωνο το τηλέφωνο
σπασμένα γυαλιά το ασθενοφόρο κανείς.
Κάνουν ό,τι λάχει.
Ολο ταξιδεύουν οι φίλοι μου
γιατί δεν τούς αφήσατε σπιθαμή για σπιθαμή.
“Όλοι οι φίλοι μου ζωγραφίζουνε με μαύρο χρώμα
γιατί τούς ρημάξατε το κόκκινο
γράφουνε σε συνθηματική γλώσσα
γιατί ή δική σας μόνο για γλείψιμο κάνει.
Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά και σύρματα
στα χέρια σας. Στο λαιμό σας.
Οι φίλοι μου.
Ακολουθούν μερικές από τις αναρτήσεις στο X με αφορμή τα 32 χρόνια από τον θάνατό της:
“Προκάλεσα με πάθος τη ζωή.
Έπαιζα μαζί της.
Κι άμα παίζεις με τη ζωή,
παίζεις και με το θάνατο.”Κατερίνα Γώγου.
Σαν σήμερα 3 Οκτωβρίου 1993 “άφησε” αυτόν τον κόσμο… pic.twitter.com/Yh5y9PnDr5
— John Alifakiotis (Peacemaker) (@peace_maker376) October 2, 2025
Γι’ αυτό αν τύχει και μ’ αγαπήσεις
πρόσεχε σε παρακαλώ πολύ πολύ
πώς θα μ’ αγκαλιάσεις. Πονάει εδώ.
Κι εδώ. Κι εκεί.
Μη!
Κι εδώ. Κι εκεί.Κατερίνα Γώγου
1/6/1940 – 3/10/1993 pic.twitter.com/1C0lmMr44f— Olia Π. (@O_Papa24) October 3, 2025
Η Κατερίνα Γώγου συνειδητοποίησε έγκαιρα «τι συμβαίνει» – και τι θα ακολουθήσει. Μας έμαθε ότι, «ποτέ πια» μοιρολογούν τα κύματα και πως «για πάντα», ψιθυρίζει η θάλασσα. Μιλάμε για την μεγαλύτερη Ελληνίδα ποιήτρια όλων των εποχών. Έφυγε μια μέρα σαν τη σημερινή, το 1993. pic.twitter.com/v8yZzv0VNZ
— Giorgos Trapeziotis (@GTrapeziotis) October 3, 2025
Τέχνη σημαίνει έρωτας. Κι ο έρωτας είναι δικαίωμα όλων των ανθρώπων. Έρωτας σημαίνει ν’ αγαπήσεις παράφορα τον στραπατσαρισμένο εαυτό σου, γιατί μονάχα έτσι θ’ αγαπήσεις και τον δίπλα σου.
-Κατερίνα Γώγου, 1 Ιουνίου 1940 – 3 Οκτωβρίου 1993— Haris Haris (@Taxideutis) October 3, 2025
“Δεν ξέρω-μην περιμένεις από μένα πολλά. Τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω. Κι απ’ όσα διάβασα ένα κρατάω καλά : σημασία έχει να παραμείνεις άνθρωπος.”
-Κατερίνα Γώγου-
(Έφυγε από τη ζωή η ηθοποιός και ποιήτρια, σαν σήμερα 3 Οκτωβρίου το 1993. Ασυμβίβαστη, ανήσυχη και μοναχική.)— ΑστραπόΓιαννος (@F0L2jldWQzGrO0B) October 3, 2025
Κατερίνα Γώγου | 1 Ιουνίου 1940 – 3 Οκτωβρίου 1993 pic.twitter.com/00IMM8hV2k
— αfro ksil (@FroKsil) October 2, 2025
