Καλώς ήρθες στη γενιά του multitasking.
Είμαστε αυτή η γενιά που δεν σταματά ποτέ.
Όχι γιατί δεν μπορεί — αλλά γιατί δεν έχει μάθει ακόμα το πώς.
Δουλεύουμε με δύο οθόνες ανοιχτές. Ώρες ατελείωτες. Απαντάμε σε μηνύματα ενώ τρώμε. Βλέπουμε Netflix, χωρίς ν’αφήνουμε έστω λίγο την οθόνη του κινητού. Ακόμα και οι στιγμές χαλάρωσης έχουν γίνει κι αυτές ένα ατελείωτο multitasking. Τα κάνουμε όλα μαζί. Πάντα και παντού.
Το multitasking δεν είναι πια μία δεξιότητα. Είναι βίωμα.
Και κάπου βαθιά μέσα μας μάς έχει εξαντλήσει.
Η πίεση του να «παράγεις» ασταμάτητα μάς έπεισε ότι ακόμα και η ξεκούραση πρέπει πάντα να έχει έναν σκοπό. Να ξεκουράζεσαι μεν αλλά ταυτόχρονα να πρέπει να γίνεσαι καλύτερος. Να χαλαρώνεις αλλά ταυτόχρονα να μένεις κι ενημερωμένος.
Συχνά ακούμε motivational podcasts που υπόσχονται να «ανοίξουν το μυαλό», να μας δώσουν εύκολες λύσεις και tips για να τα προλάβουμε όλα. Άλλες φορές πάλι βλέπουμε σειρές ή βάζουμε στο Spotify τυποποιημένες playlists απλά και μόνο για να «μη μένουμε πίσω» από όσα βρίσκονται στα trends. Ακόμα κι αν δεν μας αρέσει αυτό που βλέπουμε ή ακούμε. Απλά για να είμαστε παρόντες σε ό,τι παίζει.
Αλήθεια, θυμάστε πότε ήταν η τελευταία φορά που δεν κάνατε τίποτα; —
To απόλυτο τίποτα, χωρίς λόγο, χωρίς ενοχή.
Την τελευταία φορά που κοιτάξατε απλώς τα δέντρα, τη θάλασσα, το ηλιοβασίλεμα ή ακόμα και το ταβάνι του σπιτιού. Επιλέγοντας ν’ακούσετε κάτι, όχι για να είστε updated, αλλά για να βρείτε μία σύνδεση με τον εαυτό σας μέσα από τη μουσική που πραγματικά σας αρέσει.
Πρόσφατα δοκίμασα να το κάνω κι εγώ. Πήρα το αυτοκίνητο και πήγα στο Σούνιο την ώρα που έδυε ο ήλιος. Κάνοντας zapping στο ραδιόφωνο, με κέντρισε ένας σταθμός που έπαιζε φανταστική μουσική. Είναι ένα ραδιόφωνο στη συχνότητα 98.6, χωρίς όνομα και χωρίς εκπομπές. Αλλά με τόσο μοναδικό vibe, που από εκείνη την ημέρα έχει γίνει για μένα το πιο απροσδόκητο καταφύγιο που το αναζητάω καθημερινά.
Παίζει τόσο ωραία που δεν χρειάζεται ν’αποφασίσω εγώ το επόμενο τραγούδι. Δεν χρειάζεται να συγκρίνω ούτε να κάνω skip, γιατί είναι όλες οι επιλογές τόσο εναρμονισμένες μεταξύ τους που σε κρατάνε εκεί.
Air. WhoMadeWho. Hugel. Parov Stelar.
Δεν υπάρχει «τι ακούω μετά». Υπάρχει μόνο αυτό που παίζει τώρα.
Αν είστε fan της ηλεκτρονικής και πιο ψαγμένης εναλλακτικής μουσικής σας συστήνω ανεπιφύλακτα το 98.6. Εκπέμπει και διαδικτυακά εδώ.
Αν πάλι όχι, βρείτε κάτι που πραγματικά να μιλάει στην ψυχή σας και να σας υπενθυμίζει ότι η ξεκούραση δεν χρειάζεται πάντα να είναι παραγωγική.
Ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο αληθινό self-care της εποχής μας.
Να δώσεις στον εαυτό σου το δικαίωμα να μην κάνει τίποτα.
Να ακούει απλώς καλή μουσική — χωρίς λόγο, χωρίς στόχο, χωρίς τύψεις.
