Έχει φύγει από τη ζωή, ξαφνικά και άδικα, ο Ολυμπιονίκης της πάλης Γιώργος Ποζίδης, από το 2019, σε ηλικία 63 ετών, από ανακοπή καρδιάς, σκορπίζοντας θλίψη, όχι μόνο στο χώρο του αθλητισμού, αλλά και σε όσους τον γνώρισαν ως επιχειρηματία και συνεργάστηκαν μαζί του. Όπως γράφει η εφημερίδα «Θεσσαλονίκη», πόνο αισθάνθηκαν και οι άνθρωποι τούς οποίους ο εκλιπών βοήθησε, χωρίς ποτέ να επιδιώξει την αναγνώριση.
Ο Γιώργος Ποζίδης προδόθηκε από τη χρυσή καρδιά του, αυτή που δεν του επέτρεπε να λέει «όχι» και τον βοήθησε, ώστε να προφυλάξει τη νυχτερινή ζωή της Θεσσαλονίκης, από δυσάρεστες καταστάσεις. Ο Γιώργος Ποζίδης, ανακάλυψη του «δασκάλου» της πάλης Στέφανου Ιωαννίδη στο γυμναστήριο της ΧΑΝΘ, υπήρξε μαζί με τους αδελφούς Ποικιλίδη εκπρόσωπος μίας σπουδαίας γενιάς παλαιστών από τη Θεσσαλονίκη, που μεσουράνησε για δύο δεκαετίες, πριν ο ΒΑΟ και η ΧΑΝΘ κλείσουν τα τμήματα πάλης. Σημεία αναφοράς στην καριέρα του, αποτέλεσαν η έκτη θέση στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Άντζελες το 1984 και τα χάλκινα μετάλλια στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα του 1981 και του 1984.
Με τα παιδιά του, τον αδελφό του, τον πατέρα του και τον πάτερ Στέφανο
Προπονητής και παράγοντας
Μετά το τέλος της καριέρας του, υπηρέτησε την πάλη τόσο ως προπονητής, όσο και ως πρόεδρος της τοπικής ένωσης Θεσσαλονίκης και της ομοσπονδίας. Φέρελπις παλαιστής ήταν κι ο γιος του Θόδωρος, πριν αποφασίσει να βοηθήσει τον πατέρα του στις επιχειρήσεις του. Ο Γιώργος Ποζίδης εκτός από τον Θόδωρο, έχει άλλα δυο παιδιά, τον Μιχάλη και την Ευμορφία και ήταν ένας σπουδαίος οικογενειάρχης, ενώ βοήθησε πάρα πολύ κόσμο, τόσο οικονομικά, όσο και εργασιακά, αλλά ποτέ δεν ήθελε να δημοσιοποιούνται.
Στις επιχειρήσεις του, συνεργάσθηκε με όλους τους καλλιτέχνες, τους τραγουδιστές της Ελλάδας, με τους οποίους είχε και προσωπικές σχέσεις, τον θεωρούσαν «πατέρα» τους, γιατί τους βοηθούσε στις δύσκολες στιγμές και στα πρώτα τους βήματα. Γι’ αυτό φέτος, στις αρχές Φεβρουαρίου, συγκεντρώθηκαν οι φίλοι του, στην «Πύλη Αξιού», τραγούδησαν για τον «Τραντέλληνα» Γιώργο Ποζίδη και τίμησαν τη μνήμη του.
«Βουνό» και «δάσκαλος»
Τα τελευταία 31 χρόνια, πριν τον θάνατό του, ο Γιώργος Ποζίδης ήταν συνιδιοκτήτης στα μεγαλύτερα νυχτερινά κέντρα της Θεσσαλονίκης και αποτελούσε την «ασπίδα προστασίας» σε επικίνδυνους εγκληματικούς σπόρους που φύτρωναν κατά καιρούς. Ο όρος «αρχηγός» του ταίριαζε, αλλά ποτέ δεν εκπροσώπησε τον θεσμό ενός «βασιλιά» της νύχτας», που απολαμβάνει τις δάφνες του. Καλλιτέχνες, επιχειρηματίες, εργαζόμενοι και μεγάλη μερίδα κόσμου τον αγαπούσε και τον σεβόταν σαν τον πατέρα τους. Η παρουσία του ήταν πάντα εμβληματική αλλά ποτέ δεν προκαλούσε. Τον αποκαλούσαν «βουνό» και οι μικρότεροι «δάσκαλο», γιαυτό η απουσία του από την πόλη, είναι εμφανής.
