Κάποτε η αναφορά και μόνο στη λέξη λίπος προκαλούσε τρόμο καθώς ότι λιπαρό έπρεπε να καταλήξει στο «πυρ το εξώτερον».
Τα πράγματα όμως άλλαξαν και σήμερα, το λίπος δεν ευθύνεται πλέον για την απόφραξη των αρτηριών και τους πρόωρους θανάτους. Αντίθετα οι διατροφολόγοι επιμένουν ότι τα λιπαρά κάνουν καλό, όχι όμως όλα.
Και εδώ ξεκινά το μεγάλο μπέρδεμα. Διότι αν κάποιος δεν είναι ειδικός στη διατροφή πως μπορεί να ξεχωρίσει τα καλά από τα βλαβερά λιπαρά; Και πως μπορεί να γνωρίζει που βρίσκονται τα καλά λιπαρά ή πόση ποσότητα χρειάζεται ο οργανισμός;
Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να ξεμπερδέψουμε το «κουβάρι» με τα λίπη διότι είναι κρίσιμο για την υγεία μας να γνωρίζουμε ποια λιπαρά επιβάλλεται να καταναλώνουμε και ποια πρέπει να αποφεύγουμε.
Κατ’ αρχήν τα λίπη χωρίζονται σε δύο ομάδες, τα κορεσμένα και τα ακόρεστα. Τα πρώτα τα αφήνουμε καθώς θεωρούνται βλαβερά γιατί είναι αυτά που σχετίζονται με καρδιαγγειακά νοσήματα και διάφορες μορφές νεοπλασιών.
Τα ακόρεστα λιπαρά χωρίζονται σε μονοακόρεστα κια πολυακόρεστα και είναι τα «καλά» λιπαρά που έχει ανάγκη ο οργανισμός μας. Είναι επίσης γνωστά και ως Ωμέγα 3,6 και 9.
Τα Ωμέγα 9 είναι τα μονοακόρεστα λιπαρά, τα οποία είναι άκρως απαραίτητα για τον οργανισμό καθώς προστατεύουν από την εμφάνιση διάφορων νοσημάτων ενώ παράλληλα μειώνουν την «κακή» χοληστερίνη.
Η κυριότερη πηγή μονοακόρεστων είναι το ελαιόλαδο. Επίσης, μικρότερες ποσότητες περιέχονται στα σπορέλαια, στο αβοκάντο, στο σουσάμι, στο ταχίνι, στα αμύγδαλα, στα αράπικα φιστίκια και στα καρύδια.
Τα Ωμέγα 3 και 6 είναι τα πολυακόρεστα λιπαρά με διαφορετικές δράσεις το καθένα, τα οποία είναι απόλυτα απαραίτητο να συμπεριλαμβάνονται στη διατροφή μας, γιατί ο οργανισμός μας δεν μπορεί να τα συνθέσει μόνος του.
Τα ω-3 περιέχονται σε ορισμένους ξηρούς καρπούς (στα καρύδια και στα αμύγδαλα), στο λιναρόσπορο, στη σόγια, στα άγρια χόρτα και στα λιπαρά ψάρια. Τα ω-6 περιέχονται κυρίως στις φυτικές μαργαρίνες και σε φυτικά σπορέλαια όπως το αραβοσιτέλαιο, το ηλιέλαιο, το σογιέλαιο.
