Ο σίδηρος αποτελεί ένα ζωτικής σημασίας μικροθρεπτικό συστατικό, απαραίτητο για τη διατήρηση της υγείας και φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού.Επίσης, ο σίδηρος είναι ένα απαραίτητο μέταλλο για την παραγωγή των ερυθρών αιμοσφαιρίων και για την πρόληψη της αναιμίας.
- Aπό τη Σοφία Τικταμπανίδη
Οι διαιτητικές πηγές του διακρίνονται σε ζωικής προέλευσης, όπως το κρέας, τα πουλερικά, τα ψάρια και τα θαλασσινά, και φυτικής προέλευσης, όπως τα όσπρια, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, τα αποξηραμένα φρούτα, οι ξηροί καρποί, οι νιφάδες βρώμης και τα εμπλουτισμένα δημητριακά και προϊόντα ολικής άλεσης.
Η διαφορά των δύο παραπάνω κατηγοριών εντοπίζεται στο είδος του σιδήρου που περιέχουν. Ειδικότερα, στην πρώτη περίπτωση, ο σίδηρος ονομάζεται «αιμικός» και είναι πιο εύκολα απορροφήσιμος από τον οργανισμό, ενώ στη δεύτερη πρόκειται για «μη-αιμικό» σίδηρο, που εμφανίζει πολύ χαμηλότερα ποσοστά απορρόφησης.
Βιταμίνη C
Πιθανότατα έχετε ακούσει πως ο συνδυασμός των φυτικών πηγών σιδήρου με τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη C ενισχύει την απορρόφησή του. Τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C είναι το πορτοκάλι και άλλα εσπεριδοειδή, όπως το γκρέιπφρουτ και το λεμόνι, το ακτινίδιο, οι φράουλες, τα κεράσια, οι πιπεριές, το λάχανο, το σπανάκι το μπρόκολο, το κουνουπίδι και η ντομάτα. Επίσης είναι καλό να γνωρίζετε ότι η βιταμίνη C, όταν για παράδειγμα ξεφλουδίζουμε ένα φρούτο, χάνεται γρήγορα. Οπότε είναι καλό να το τρώμε άμεσα.
Τέλος, ο μεγαλύτερος εχθρός που «τη σκοτώνει» είναι το τσιγάρο. Από την άλλη όμως, θα πρέπει κάποιος να γνωρίζει πως υπάρχουν και ορισμένα συστατικά που φαίνεται ότι μειώνουν τη βιοδιαθεσιμότητά του. Σε αυτά συγκαταλέγονται το ασβέστιο, οι πολυφαινόλες, τα οξαλικά οξέα και το φυτικό οξύ. Τα εν λόγω συστατικά περιέχονται σε υψηλές ποσότητες σε τρόφιμα όπως τα γαλακτοκομικά προϊόντα, το τσάι, ο καφές, το κακάο, το σπανάκι, τα παντζάρια, οι μπάμιες, τα αποξηραμένα σύκα και δαμάσκηνα, οι ξηροί καρποί, τα φρούτα που ανήκουν στην οικογένεια των μούρων (φράουλες, βατόμουρα, σμέουρα, φραμπουάζ) και ορισμένα όσπρια.
Επομένως, σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν αυξημένες ανάγκες σιδήρου, όπως στα παιδιά, στις εγκύους και τις θηλάζουσες, καθώς και σε άτομα με σιδηροπενία ή σιδηροπενική αναιμία, θα ήταν καλό να αποφεύγεται η ταυτόχρονη κατανάλωση πλούσιων πηγών σιδήρου με τρόφιμα ή ροφήματα που περιέχουν υψηλές συγκεντρώσεις των παραπάνω συστατικών.
