Το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης εξελίσσεται σε σύγχρονη μάστιγα και προσβάλλει όλο και περισσότερους ανθρώπους. Πρόκειται για «αόρατη» νόσο, που κάνει την εμφάνισή της όταν ο οργανισμός πιέζεται πολύ από το άγχος.
Παρατεταμένος και έντονος ρυθμός ζωής ή παροδικά δυσβάσταχτα προσωπικά, οικονομικά και οικογενειακά προβλήματα που προκαλούν επίμονο άγχος οδηγούν συχνά σ’ αυτήν την ασθένεια, που δύναται να επιφέρει σοβαρές συνέπειες στην υγεία και την ποιότητα ζωής του ασθενούς.
«Το αναγνωρισμένο μόλις το 2015 Σύνδρομο Χρόνιας Κόπωσης είναι μια εξαιρετικά πολύπλοκη διαταραχή, που χαρακτηρίζεται από ένα σύνολο ψυχολογικών και σωματικών συμπτωμάτων, με κυρίαρχα την εξάντληση και την επίμονη κούραση, η οποία δεν ερμηνεύεται από άλλη παθολογική κατάσταση του ασθενούς και δεν μπορεί να αμβλυνθεί με τον ύπνο ή την ανάπαυση, αλλά επιδεινώνεται με τη σωματική ή την πνευματική δραστηριότητα» μας εξηγεί η ιατρός Λειτουργικής, Προληπτικής, Αντιγηραντικής και Αναγεννητικής Ιατρικής δρ Νικολέτα Κοΐνη, M.D., επιστημονική υπεύθυνη για το σύστημα Λειτουργικής Ιατρικής στην ιατρική μονάδα ΙΑΤΩΡ.
Το σύνδρομο μπορεί να προσβάλει οποιονδήποτε άνθρωπο ηλικίας από 20 έως 50 ετών, αλλά και εφήβους, συνηθέστερα μεταξύ 13-15 ετών, ενώ οι γυναίκες είναι τα συχνότερα «θύματα» του συνδρόμου. Στην εμφάνιση του συνδρόμου μπορεί να συμβάλουν η κακή διατροφή, οι χρόνιες λοιμώξεις ή η κόπωση των επινεφριδίων κατά τη διάρκεια της κύησης, χρόνιες ασθένειες και αυτοάνοσα νοσήματα.
«Ολες οι προαναφερόμενες πιθανές αιτίες αποτελούν για τον οργανισμό στρεσογόνους παράγοντες, οι οποίοι επιδρούν στα επινεφρίδια. Αυτά, προκειμένου να αντιρροπήσουν κάθε κατάσταση στρες, αρχικά υπερλειτουργούν, εκρίνοντας ορμόνες, όπως αδρεναλίνη, που ρυθμίζουν την παραγωγή και αποθήκευση ενέργειας, τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, τον καρδιακό ρυθμό, τον μυϊκό τόνο κ.λπ. Σύντομα όμως τα επινεφρίδια κουράζονται από την υπερπροσπάθεια και εμφανίζεται το σύνδρομο».
Οι ασθενείς υποβάλλονται σε ειδικές κυτταρικές εξετάσεις και η θεραπεία αποσκοπεί στην επαναφορά της φυσιολογικής λειτουργίας των επινεφριδίων, η οποία επιτυγχάνεται με αλλαγή της διατροφής, λήψη φυσικών ορμονών και αποκατάσταση οποιασδήποτε ανεπάρκειας κυτταρικού επιπέδου.
