Από τους απομονωμένους εργαστηριακούς βιολόγους στους απομονωμένους πολίτες που εκλιπαρούν για μισή δόση ζωής.
Βρισκόμαστε δυστυχώς μπροστά σε ένα από τα χειρότερα σενάρια όσον αφορά την εξέλιξη της πανδημίας που έχει αλλάξει και ανατρέψει τη ζωή μας. Το σενάριο που όλοι οι βιολόγοι φοβόμασταν και κουβεντιάζαμε στον αποστειρωμένο απομονωμένο κόσμο των εργαστηρίων μας. Ναι σε αυτόν τον απομονωμένο κόσμο εκατοντάδες βιολόγοι ήδη εργάζονται σκληρά, προσεχτικά και κυρίως διακριτικά για να μας απαντήσουν άμεσα αν το σενάριο που φοβόμαστε ήταν απλά μια ανησυχητική υπόθεση η πραγματικότητα. Και αν είναι πραγματικότητα, ότι δηλαδή τα εμβόλια στις υπάρχουσες μορφές δεν παρέχουν πλέον την επιθυμητή ασπίδα προστασίας στην επέλαση του ιού, τότε ο πλανήτης και οι ζωές μας επιστρέφουν στην έκδοση που ζούσαμε τον Μάρτιο του 2020.
Απλά ο ιός κέρδισε την πρώτη μάχη με τον άνθρωπο.
Αλλά η μάχη συνεχίζεται. Ειδικά για τους αποστειρωμένους απομονωμένους εργαστηριακούς βιολόγους. Αυτές οι μάχες είναι η επαγγελματική καθημερινότητα τους. Διαρκής προσπάθεια για την εύρεση όπλων και θεραπειών για την προστασία και καλυτέρευση της ανθρώπινης ζωής. Αυτές οι αναζητήσεις και οι μάχες δεν τελειώνουν ούτε για ασθένειες από τις οποίες πιστεύουμε ότι είμαστε ασφαλείς.
Στην πανδημία του COVID-19, οι βιολόγοι βρέθηκαν από την αρχή στην πρώτη γραμμή της μάχης. Στις δειγματοληψίες, στα μοριακά τεστ, στις μοριακές αναλύσεις, κλεισμένοι στα εργαστήρια να ερευνούν τη δομή, τη συμπεριφορά και τη λειτουργία του ιού. Να ερευνούν και να συλλέγουν πληροφορίες και γνώση. Και αυτή η γνώση έγινε όπλο, έγινε θεραπεία μέσα πάλι σε αποστειρωμένα και απομονωμένα εργαστηριακά περιβάλλοντα.
Και το όπλο τέθηκε πλέον στη διάθεση της κοινωνίας. Η οποία κοινωνία όφειλε να ενημερωθεί άμεσα σωστά και ουσιαστικά.
Στην ελληνική στρατηγική επιστημονικής ενημέρωσης, οι βιολόγοι ήταν ανύπαρκτοι – ή μάλλον απρόσκλητοι. Και ίσως σωστά. Γιατί δεν είχαν ανάγκη για προβολή, για δόξα μέσα από ένα ιατρικό δράμα. Πάντα, οι ερευνητές βιολόγοι ήταν και είναι αφανείς ήρωες. Όχι πλέον όμως.
Έπρεπε να βρεθούν επικοινωνιακά στην πρώτη γραμμή και να ενημερώσουν απλά και ουσιαστικά για τα εμβόλια. Να εξηγήσουν στον κόσμο πως κατασκευάστηκαν, γιατί είναι ασφαλή, γιατί είναι αποτελεσματικά, πως λειτουργούν και ΓΙΑΤΙ πρέπει όλοι άμεσα να εμβολιαστούμε. Τα εμβόλια είναι προϊόν εργαστηριακής βιολογικής έρευνας.
Πόσες φορές προσπαθούσαμε να ανοίξουμε μια άλλη ατζέντα επιχειρημάτων και προσέγγισης αλλά κάνεις δε μας άκουγε.
Είχαμε άραγε οι βιολόγοι τη σωστή επικοινωνιακή επιστημονική προσέγγιση και δε την προσφέραμε ?
Δεν το γνωρίζω. Έχουμε όμως τη γνώση.
Ο ιός κυκλοφορεί άτρωτος και επικίνδυνος και εμείς:
– Έχουμε την πολυτέλεια να κρίνουμε με τόση ευκολία την δουλειά ανθρώπων που δεν έκατσαν ούτε μία μέρα στο σπίτι αλλά παλεύουν στα απομονωμένα αποστειρωμένα εργαστήρια.
– Έχουμε την πολυτέλεια να διαλέγουμε ποιο εμβόλιο μας αρέσει και θέλουμε να κάνουμε όταν σε άλλες χώρες θα παρακαλούσαν για μισή δόση και ας μην μάθαιναν ποτέ το όνομα του σκευάσματος.
– Έχουμε την πολυτέλεια να πούμε, θα το κάνω μωρέ εγώ αργότερα, να δω τι και πως. Ναι – γιατί ο ιός θα σου κάνει την χάρη να περιμένει. Γιατί εσύ είσαι ο έξυπνος και όλοι οι άλλοι οι χαζοί, τα κορόιδα.
– Έχουμε την πολυτέλεια να μαλώνουμε για το αν οι εμβολιασμένοι πρέπει να κάνουν και αυτοί τεστ η όχι, ίσως για να ικανοποιηθεί απλά η κομπλεξική συμπεριφορά των αρνητών
– Έχουμε την πολυτέλεια να προσφέρουμε δωράκια, επιταγές για να πείσουμε τον κόσμο να εμβολιαστεί, να τον πείσουμε δηλαδή να αποδεχτεί την επιστήμη.
– Έχουμε την πολυτέλεια να θεωρούμε δεδομένο ότι αν αρρωστήσουμε οι μονάδες υγείας είναι εκεί και μας περιμένουν , σύγχρονες και ασφαλείς.
Και μέσα σε αυτή την πολυτέλεια της δυτικής μας υπεροψίας, δώσαμε χρόνο και χώρο στον ιό να συνεχίσει να υπάρχει – να μεταλλάσσεται – να απειλεί. Και αν ο ιός αποδειχθεί πιο έξυπνος από εμάς, αναρωτιέμαι με ποια πολυτέλεια θα αναγκαστούμε να μείνουμε πάλι σπίτι – και αυτό να συνεπάγεται μελλοντικά μια νέα πραγματικότητα όπου η οικονομική κοινωνική μας ζωή δε θα επιτρέπει καμία πλέον πολυτέλεια, δυστυχώς.
Αφού κάνουμε όλοι την αυτοκριτική μας για τα λάθη μας και τον χώρο που δώσαμε στον ιό να αποδειχθεί πιο έξυπνος και δυνατός από την ανθρώπινη φύση, ας τελειώσουμε με την πολυτέλεια της δυτική μας υπεροψίας. Το όπλο είναι ένα και μοναδικό, το εμβόλιο. Όσοι το αρνούνται, ας χαρίσουν την πολυτελή δόση τους σε κάποιους απομονωμένους αλλά όχι αποστειρωμένους πολίτες του κόσμου που η ζωή δεν τους χάρισε την πολυτέλεια να απορρίπτουν τα όπλα για τη ζωή.
Γράφει ο Σαράντης Κορνιώτης (ανοσολόγος-ερευνητής – Harvard Medical School | HMS · Department of Medicine, PhD in Immunology)
