Το κόκκινο σατέν πουκάμισο της ταίριαζε πολύ, όμως προτίμησε ένα αδιάφορο λευκό, καθώς για τη γυναίκα αυτή το σατέν είναι απαγορευτικό ύφασμα, όπως άλλωστε και όλα τα ρούχα με έντονα χρώματα.
Η αιτία που η συγκεκριμένη γυναίκα δεν μπορεί να φορέσει ό,τι θέλει λέγεται υπεριδρωσία. Πρόκειται για μια διαταραχή που ταλαιπωρεί χιλιάδες ανθρώπους, οι οποίοι συνήθως επιλέγουν άσπρα ή πολύ ανοιχτόχρωμα ενδύματα, διότι οι ιδρωμένες μασχάλες τους αποτελούν αντιαισθητικό θέαμα και τους προκαλούν σοβαρά προβλήματα στην προσωπική, την επαγγελματική και φυσικά την κοινωνική τους ζωή. Η υπεριδρωσία είναι μια διαταραχή και πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα στην ποιότητα της ζωής τους, επειδή ιδρώνουν υπερβολικά πολύ. Παρότι, όμως, υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες γι’ αυτήν, πολλοί από τους πάσχοντες καθυστερούν επί 10 χρόνια ή περισσότερο να απευθυνθούν σε δερματολόγο ιατρό, όπως αναφέρει η Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας (AAD).
Σε ανακοίνωση που εξέδωσε η AAD, προσθέτει ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν συνειδητοποιούν πως η έντονη εφίδρωσή τους είναι ιατρική διαταραχή η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί. «Βέβαια», σπεύδει να διευκρινίσει, «δεν πάσχει υποχρεωτικά από υπεριδρωσία ένας άνθρωπος που ιδρώνει ακατάσχετα όταν κάνει γυμναστική ή όταν κάθεται σε υπαίθριο χώρο μια πολύ ζεστή μέρα του καλοκαιριού. Αν όμως ιδρώνει υπερβολικά χωρίς να κινείται και χωρίς να βρίσκεται σε θερμό περιβάλλον, τότε μπορεί να πάσχει από αυτήν».
Υπολογίζεται ότι η υπεριδρωσία προσβάλλει το 2%-3% του γενικού πληθυσμού. Εκδηλώνεται σε ενηλίκους και παιδιά, και χαρακτηρίζεται από υπερπαραγωγή ιδρώτα σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος, κυρίως στις μασχάλες, στις παλάμες, στα πέλματα ή στο κεφάλι. Οι πάσχοντες από υπεριδρωσία συχνά «στάζουν» από τον ιδρώτα σε ένα ή δύο σημεία, αλλά το υπόλοιπο σώμα είναι στεγνό. Η κατάσταση τυπικά αρχίζει πριν από την ηλικία των 25 ετών (συχνά στην παιδική ή στην εφηβική ηλικία) και εκδηλώνεται με τουλάχιστον ένα επεισόδιο έντονης εφίδρωσης την εβδομάδα. Ωστόσο συνήθως δεν προκαλεί εφίδρωση τη νύχτα.
Σύμφωνα με την AAD, η κατάσταση προκαλεί πολλά προβλήματα στην καθημερινότητα των πασχόντων. Στα παιδιά, π.χ., μπορεί να προκαλέσει σοβαρή διαταραχή της κοινωνικής ζωής, αφού συχνά δεν μπορούν ούτε το μολύβι τους να κρατήσουν (γλιστράνε από τα ιδρωμένα χέρια τους), με συνέπεια πολλά να αρνούνται να πάνε στο σχολείο. Αντίστοιχα στους ενηλίκους η υπεριδρωσία μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την προσωπική, την επαγγελματική και την κοινωνική ζωή, καθώς και απλούστερα πράγματα, όπως η επιλογή ρούχων (ένα από τα χαρακτηριστικά της είναι η δημιουργία λεκέδων ιδρώτα σε συγκεκριμένα σημεία των ρούχων, π.χ. στις μασχάλες). Εξάλλου, επειδή το δέρμα είναι συχνά υγρό, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος λοιμώξεων.
Οι θεραπείες που αμβλύνουν το πρόβλημα
Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν αρκετές θεραπείες που μπορεί να βοηθήσουν τους ασθενείς. «Κανένας πάσχων δεν πρέπει να βασανίζεται αβοήθητος» τονίζει ο κ. Μιχελάκης. «Υπάρχουν τρόποι αυτοβοήθειας, αλλά και ιατρικές θεραπείες που μπορεί να αμβλύνουν το πρόβλημα. Οι θεραπείες που έχουμε στα χέρια μας μπορεί να μην είναι τέλειες, αλλά πολλές μπορεί να βελτιώσουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών».
Η πρώτη θεραπεία που μπορεί να προτείνει ο δερματολόγος ιατρός είναι προϊόντα που μειώνουν την παραγωγή ιδρώτα (ανθιδρωτικά ή αντιιδρωτικά).
Τη νύχτα
Τα προϊόντα αυτά εφαρμόζονται τη νύχτα και μπορεί να είναι ειδικά, ισχυρά σκευάσματα που χορηγούνται με ιατρική συνταγή. «Τα προϊόντα αυτά αλείφονται στο δέρμα και, καθώς ο πάσχων ιδρώνει, εισέρχονται στους ιδρωτοποιούς αδένες και τους αποφράσσουν» εξηγεί ο κ. Μιχελάκης. «Οταν ο εγκέφαλος αντιληφθεί την απόφραξη, μπορεί να δώσει μήνυμα στο σώμα να μειώσει την παραγωγή ιδρώτα».
Μία άλλη θεραπευτική επιλογή είναι οι εγχύσεις αλλαντοτοξίνης (μπότοξ) στις περιοχές όπου υπάρχει πρόβλημα. Οι εγχύσεις δεσμεύουν προσωρινά μια χημική ουσία η οποία διεγείρει τους ιδρωτοποιούς αδένες. Οι περισσότεροι ασθενείς βλέπουν μείωση της εφίδρωσής τους 4-5 ημέρες μετά τις εγχύσεις.
