Αρκούντως ανησυχητικά είναι τα στοιχεία του ΗΔΙΚΑ για τον σακχαρώδη διαβήτη στην χώρα μας, καθώς 1.193.003 άνθρωποι έχουν διαγνωσθεί με την νόσο. Επιπλέον, παρατηρείται σημαντική αύξηση στα περιστατικά με το 12% του πληθυσμού να νοσεί.
Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 σημειώνεται αύξηση της τάξης του 15% από πέρυσι, με περίπου 3.000 νέα περιστατικά, ενώ στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, τα νέα περιστατικά είναι 104.000. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η αύξηση της τάξης του 16% στον σακχαρώδη διαβήτη κύησης, με 21.000 περιστατικά φέτος, 3.000 περισσότερα, από το περασμένο έτος.
Επίσης, 600.000 άτομα νοσούν, αλλά δεν το γνωρίζουν. Τα στοιχεία παρέθεσε σε συνέντευξη στο Πρακτορείο Fm ο Πρόεδρος της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ (Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων – Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη), Χρήστος Δαραμήλας, εν όψει της Παγκόσμιας μέρας Διαβήτη στις 14 Νοεμβρίου.
Μετακύλιση δαπανών για μείωση του clawback
Ο ετήσιος προϋπολογισμός για τα φάρμακα δεν φτάνει, γιατί δεν αφαιρούνται από το σύστημα προϊόντα προηγούμενης τεχνολογίας και γίνονται δαπάνες χωρίς λόγο, λέει ο κ. Δαραμήλας, επισημαίνοντας ότι μια καλή λύση είναι να διατίθενται νέας τεχνολογίας προϊόντα, τα οποία περνάνε και από διαπραγμάτευση, με αποτέλεσμα να έχουν χαμηλότερη τιμή από τα παλιά.
«Συνεπώς, θα πρέπει να αφαιρεθούν από το πλάνο της πολιτικής ηγεσίας τα παλιά προϊόντα, τα παλιά φάρμακα τα παλιά ιατροτεχνολογικά προϊόντα, ώστε να υπάρχει μία διαθεσιμότητα οικονομικών πόρων που θα διατεθούν στα νέα προϊόντα, τα οποία έχουν ολοκληρώσει τη διαδικασία διαπραγμάτευσης και ως εκ τούτου θα μπορούν να τα πάρουν και περισσότεροι άνθρωποι. Άρα, λοιπόν, υπάρχουν λύσεις και αυτή είναι μία που εμείς προτείνουμε, η οποία θα μπορούσε να εφαρμοστεί και άμεσα. Επίσης θα μπορούσαμε να φτιάξουμε ειδικές κατηγορίες συγκοινωνούντων δοχείων θα τα ονόμαζα, στα φάρμακα του διαβήτη, οπότε σε κατηγορίες που περισσεύουν χρήματα θα μπορούσε το περίσσευμα να μετακυλιστεί σε άλλες κατηγορίες, και να μειωθεί το clawback».
Οι 4 άξονες του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τον Διαβήτη
Σε ερώτηση ποιοι είναι οι άξονες του εθνικού σχεδίου δράσης που πρότεινε στον υπουργό Υγείας, κατά την πρόσφατη συνάντηση τους, ο κ. Δαραμήλας απαντά:
«Το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τον Διαβήτη, εστιάζεται σε τέσσερις άξονες.
1.Η σωστή λειτουργία των διαβητολογικών κέντρων και ιατρείων της χώρας μέσα στο ΕΣΥ
2. Το φάρμακο πού βρίσκεται ήδη σε έλλειψη
3. Η κάλυψη των αναγκών των ανθρώπων με διαβήτη και
4. Η διαλειτουργικότητα των φορέων υγείας στη χώρα μας, οι οποίοι θα μπορέσουν να προσφέρουν και βελτίωση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων με διαβήτη, αλλά και βελτίωση της οικονομικής δαπάνης, που καταβάλλει το κράτος. Χρειάζεται ανακατανομή χρημάτων, περιορισμός δαπανών και σωστός έλεγχος».
Ο ηλεκτρονικός φάκελος υγείας αυτήν την στιγμή στην χώρα δεν λειτουργεί και θα πρέπει να τον ενδυναμώσουμε και να τον λειτουργήσουμε όπως πρέπει, λέει ο κ. Δαραμήλας, παραδεχόμενος ωστόσο ότι είναι στην έναρξη του. «Ελπίζω να μπορέσουμε να τον δομήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας, υπάρχουν οι προδιαγραφές είναι έτοιμα τα συστήματα. Το ζήτημα είναι να δοθεί ώθηση και αυτό μπορούμε να το πετύχουμε και μέσα από το Εθνικό Σχέδιο Δράσης».
Στο 55% η κάλυψη των σχολείων από σχολικούς νοσηλευτές
Για τον ρόλο του σχολικού νοσηλευτή που έχει θεσπιστεί από το 2015, ο κ. Δαραμήλας αναφέρει ότι είναι πολύ σημαντικός τόσο για τα παιδιά με διαβήτη, όσο και για άλλα παιδιά με άλλες χρόνιες παθήσεις και αναπηρίες. «Δυστυχώς όμως η κάλυψη της ανάγκης γίνεται μέσω προγραμμάτων ΕΣΠΑ, άρα αντιλαμβανόμαστε ότι οι νοσηλευτές δεν είναι μόνιμο προσωπικό. Είναι πρόσωπα που χαρακτηρίζονται αναπληρωτές στο σύστημα της παιδείας και αυτό δημιουργεί διάφορα προβλήματα, διότι δεν καλύπτονται στο σύνολο τους τα παιδιά με διαβήτη στη χώρα. Φέτος ειδικά στην πρώτη φάση είχαμε μία κάλυψη 30% και αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε περίπου στο 55%».
Όσον αφορά στα διαβητολογικά κέντρα και ιατρεία στον δημόσιο τομέα ο κ. Δαραμήλας αναφέρει ότι από 83 που ήταν, αυτή τη στιγμή υπολειτουργούν τα 40.
«Παρατηρείται μεγάλο πρόβλημα την τελευταία πενταετία, διότι η νομοθεσία και οι μεταβατικές διατάξεις που έχουν περάσει, οδηγούν στην κατάρρευση και στο κλείσιμό τους.
Δυστυχώς, οι γιατροί που καλούνται να λάβουν εξειδίκευση, πρέπει για δύο χρόνια να μην αμείβονται και αυτό όπως είναι εύλογο λειτουργεί ανασταλτικά για έναν επαγγελματία. Έτσι, οδηγούμαστε στην έλλειψη προσωπικού νέων ιατρών. Από την άλλη πλευρά, μεγάλη μερίδα των παλιών γιατρών βγαίνουν στην σύνταξη, ενώ κάποιοι άλλοι ιδιωτικοποιούνται. Ο υπουργός Υγείας κατά την πρόσφατη συνάντησή μας συμφώνησε όχι μόνο στην ανάγκη ύπαρξης Διαβητολογικών Κέντρων, αλλά και στην επαρκή στελέχωσή τους, που είναι άμεσο ζητούμενο».
