Η απόγνωση για την οριακή κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία, με τις τραγικές ελλείψεις σε κλίνες και ιατρικό προσωπικό, οδήγησε μία μητέρα να ζητήσει εισαγγελική παραγγελία για να νοσηλευτεί ο 15χρονος γιος της ώστε να μην κάνει κακό στον ίδιο και στους γύρω του. Η Αννα Ιορδανίδου από τη Θεσσαλονίκη είναι μια μητέρα που δίνει τον δικό της αγώνα καθημερινά για να μεγαλώσει τον 15χρονο γιο της Γιώργο, που αντιμετωπίζει διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές, με αυτισμό και νοητική στέρηση. Η γυναίκα μεγαλώνει μόνη της το παιδί, καθώς ο πατέρας του Γιώργου έχει πεθάνει.
Μετά την ολοκλήρωση της σχολικής χρονιάς και των άλλων δραστηριοτήτων του παιδιού (εργοθεραπεία, λογοθεραπεία, μπάσκετ), χάλασε η ρουτίνα του αγοριού, με αποτέλεσμα να εκδηλώσει επιθετικότητα.
Η μητέρα εξηγεί στην «Espresso»: «Ο γιος μου ήταν πάρα πολύ επιθετικός όταν τελείωσαν οι δραστηριότητες το καλοκαίρι. Γι’ αυτά τα παιδιά δεν πρέπει να σταματάει η ρουτίνα τους. Πρέπει να υπάρχει κάποιος χώρος όταν τελειώνουν τα σχολεία, γιατί, όταν σταματάει η ρουτίνα, τα παιδιά είναι επιθετικά, ειδικά στην εφηβεία. Στις αρχές Ιουλίου το παιδί άρχισε να γίνεται πάρα πολύ επιθετικό. Χειροτέρευε. Εσπασε τζάμια, πόρτα. Ημασταν τυχεροί που δεν τραυματίστηκε, ώσπου κάποια στιγμή τραυματίστηκε».
Για να αποτρέψει τα χειρότερα, η μητέρα απευθύνθηκε στα Επείγοντα και σε ειδικευόμενη γιατρό που είχε βάρδια σε ένα από τα δύο νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης που διαθέτουν Παιδοψυχιατρική Κλινική. Της ζήτησε να νοσηλευτεί ο γιος της προκειμένου να βρεθεί η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και το παιδί να ηρεμήσει, ώστε να μη γίνεται επικίνδυνο για τον εαυτό του και τους άλλους. Ομως, η μητέρα αντιμετώπισε την αδιαφορία της νεαρής γιατρού. «Στο ένα νοσοκομείο που πήγα η ειδικευόμενη είχε ενσυναίσθηση μηδέν. Απαθής, ατάραχη. Αντιμετώπισα μια άρνηση, ότι δεν υπάρχει κλίνη, ότι το παιδί φαίνεται μια χαρά, αφού είχε ηρεμήσει. Το μόνο που έκανε ήταν να μας δώσει ένα υπνωτικό χάπι και μας έστειλε στο σπίτι» καταγγέλλει.
Το παιδί παρέμεινε επιθετικό τις επόμενες ώρες, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία του ίδιου και των γύρω του. «Βγαίναμε έξω για να πάμε για μάθημα και ο Γιώργος ήταν έτοιμος να χτυπήσει οποιονδήποτε στον δρόμο. Ηταν σε έξαλλη κατάσταση και εγώ δεν μπορούσα να τον κουμαντάρω. Στο αυτοκίνητό μου χτυπούσε τζάμια, σήκωνε χειρόφρενο. Ηταν πολύ δύσκολα. Η κατάσταση είχε ξεφύγει και δεν έβρισκα λύση» μας εξηγεί η Αννα Ιορδανίδου, η οποία έφτασε στο σημείο να ζητήσει εισαγγελική παραγγελία για να εισαχθεί το παιδί της σε Παιδοψυχιατρική Κλινική νοσοκομείου.
Τότε, μπροστά στον κίνδυνο δίωξης, άνοιξαν οι… πόρτες του νοσοκομείου για το παιδί της, ώστε ύστερα από νοσηλεία περίπου δύο εβδομάδων να βρεθεί η κατάλληλη θεραπεία. «Αναγκάστηκα να το κάνω αυτό. Φοβήθηκα ότι και το δεύτερο νοσοκομείο θα αρνηθεί να το νοσηλεύσει, γι’ αυτό έφτασα στο σημείο να κάνω εισαγγελική παραγγελία για να νοσηλευτεί το παιδί, ώστε να του βρουν αγωγή. Να διερευνήσουν τι φταίει και το παιδί είναι επιθετικό. Τελικά, στο νοσοκομείο βρήκαν ότι ήταν κρυμμένη επιληψία, που είναι σύνηθες σε παιδιά με αυτισμό και νοητική στην εφηβεία. Αλλαξαν θεραπεία και το παιδί είναι μια χαρά».
Επειτα από αυτήν την εξέλιξη, ο Γιώργος έχει ηρεμήσει και αυτές τις ημέρες βρίσκεται σε κατασκήνωση, όπου περνάει τις τελευταίες ημέρες πριν από την επιστροφή του στο σχολείο. Με αφορμή την περιπέτεια του γιου της, η Αννα Ιορδανίδου καλεί τον υπουργό Υγείας Αδωνι Γεωργιάδη και τους αρμοδίους να αναλάβουν τις ευθύνες τους, καθώς σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν Παιδοψυχιατρικές Κλινικές μόνο σε δύο νοσοκομεία στην Αθήνα, δύο στη Θεσσαλονίκη και από μία στην Πάτρα και στο Ηράκλειο.
Οι γονείς παιδιών ΑμεΑ από άλλες περιοχές της χώρας αναγκάζονται να… ταξιδεύουν για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα υγείας των παιδιών τους. «Είναι δυνατόν ένα παιδί σε κρίση να έρθει από τα Γιάννενα στη Θεσσαλονίκη; Να μπαίνουν στη θέση του γονιού που, για να φτάσει στο νοσοκομείο, το παιδί του δεν είναι καλά. Κανείς γονιός δεν θέλει να νοσηλευτεί το παιδί του (σ.σ.: στην Παιδοψυχιατρική Κλινική). Πρέπει να αυξηθούν οι κλίνες και να υπάρχει περισσότερο προσωπικό, με κατάρτιση και ενσυναίσθηση» επισημαίνει η ηρωίδα μάνα, η οποία έχει στο πλευρό της τους ανθρώπους της 4amea, που αντιλαμβάνονται τον καθημερινό αγώνα της.
Το ζήτημα που τίθεται είναι να το καταλάβουν και οι αρμόδιοι του κράτους, ώστε οι γονείς ΑμεΑ να μη φτάνουν στο σημείο να ζητούν εισαγγελική εντολή για να νοσηλευτούν τα παιδιά τους σε δημόσια νοσοκομεία…
Πηγή: Espresso
