Ο όγκος πνεύμονος είναι μια σοβαρή νοσολογική οντότητα, η οποία τις περισσότερες των περιπτώσεων, είτε είναι καλοήθης (νευρίνωμα, αμάρτωμα, κλπ) είτε είναι καρκίνος (μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονος), απαιτεί χειρουργική επέμβαση. Όταν ένας όγκος του πνεύμονος βρίσκεται στο πρώτο ή στο δεύτερο στάδιο, η αντιμετώπιση είναι εύκολη και η επιβίωση μεγάλη. Όταν, ωστόσο, ο όγκος είναι μεγάλος σε μέγεθος, με διάμετρο άνω των 5εκ., τότε ανήκει στο τρίτο στάδιο και η αντιμετώπισή του είναι ιδιαίτερη. Απαραίτητα συστατικά της θεραπευτικής στρατηγικής είναι πρώτον η ταχύτητα αποφάσεων και ιατρικών πράξεων και δεύτερον η ενημέρωση του ασθενούς. Επίσης, η λειτουργία του ογκολογικού συμβουλίου με πνευμονολόγο-ογκολόγο και ακτινοθεραπευτή.
Η σημασία της προεγχειρητικής θεραπείας
Συνήθως οι όγκοι με διάμετρο μεγαλύτερη των 5εκ. έχουν διηθήσει μικρά αγγεία και έχουν θέσει σε κυκλοφορία καρκινικά έμβολα για εγκατάσταση αιματολογικών απομακρυσμένων μεταστάσεων, ακόμα και αν δεν εμφανίζονται στο Pet Scan (το οποίο είναι απαραίτητο για εκτίμηση της έκτασης της νόσου). Για αυτόν τον λόγο, η προεγχειρητική χημειοθεραπεία με ή χωρίς συνοδό ανοσοθεραπεία, θεωρείται απαραίτητη. Επίσης, η βιοψία, ο μοριακός έλεγχος του όγκου και η διερεύνηση κάποιων μεταλλάξεων, καθώς και η εκτίμηση ανοσολογικών δεικτών είναι απαραίτητα.
Ένας μεγάλος όγκος, μεγαλύτερος από 5εκ. σε διάμετρο μπορεί να διηθεί ευγενή ή κοντινά όργανα, μπορεί και όχι. Επίσης, μπορεί να έχει τοπικές μεταστάσεις σε λεμφαδένες, μεσοθωράκιο που δεν αλλάζουν τη σταδιοποίηση, μπορεί και όχι. Οι περισσότερες από αυτές είναι και σοβαρές και απαραίτητες και φαίνονται τόσο στην αξονική τομογραφία όσο και στο Pet Scan.
Στόχος η ασφαλής χειρουργική αφαίρεση
Στόχος ασφαλώς είναι η χειρουργική αφαίρεση του όγκου σε ασφαλή όρια. Για αυτόν τον λόγο, θα προηγηθεί χημειοθεραπεία και ανοσοθεραπεία, με στόχο την μείωση του μεγέθους, αλλά κυρίως «αποστείρωση» του οργανισμού από πιθανά απομακρυσμένα καρκινικά κύτταρα.
Εξαιρετικές περιπτώσεις είναι:
• α) όταν διηθείται τμήμα του θωρακικού τοιχώματος (με συνοδό νόσο), οπότε η επέμβαση είναι πλέον επιτακτική.
• β) όταν υπάρχουν μεσοθωράκιοι λεμφαδένες, οπότε η χημειοθεραπεία πρέπει πάση θυσία να τους μειώσει. Ειδικά όταν ο όγκος είναι δεξιά και οι λεμφαδένες πιέζουν την άνω κοίλη φλέβα (που μεταφέρει το φλεβικό αίμα από εγκέφαλο και άνω άκρα στον δεξιό κόλπο της καρδιάς, όπου η τοποθέτηση stent στην άνω κοίλη φλέβα είναι επιτακτική (απόφραξη ή σοβαρή στένωση από λεμφαδενικό block δεν είναι συμβατή με τη ζωή).
• γ) όταν διηθείται το περικάρδιο και συνυπάρχει περικαρδιακό υγρό που πιέζει την καρδιά, επιβάλλεται παροχέτευση και ίσως «περικαρδιακό παράθυρο».
Η σύγχρονη ιατρική δίνει ελπίδα στον ασθενή
Όλα τα παραπάνω είναι σωτήριες επεμβάσεις που χαρίζουν χρόνο στον ασθενή για να δράσει η ΧΘΠ και να καταστεί χειρουργήσιμος. Οι μεγάλοι όγκοι στον πνεύμονα είναι δύσκολοι στην μεταχείριση και απαιτούν ιατρική ομάδα, εμπειρία και αποφασιστικότητα. Επίσης, συμβάλλουν τόσο στην ποιότητα της ζωής των ασθενών όσο και στην επιβίωσή τους. Οι παλιές δοξασίες ότι ο καρκίνος του πνεύμονα είναι καταδικαστική νόσος για τον ασθενή είναι πλέον μύθος. Υπάρχουν εξελίξεις που μας δίνουν πολλά όπλα ώστε να δράσουμε. Δεν είναι κάτι εύκολο, αλλά σίγουρα δεν είναι καταδικαστικό.
O Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος, Θωρακοχειρουργός-Αγγειοχειρουργός και Διευθυντής Κλινικής Ιατρικού Κέντρου Ψυχικού είναι στη διάθεσή σας στο 693 747 4174 για υπεύθυνη ενημέρωση και περαιτέρω πληροφόρηση πάνω στο θέμα. Εναλλακτικά, επισκεφτείτε την ιστοσελίδα www.drmarkopoulos.gr.
