Ο Άλεξ Ζανάρντι (Alex Zanardi), πρώην οδηγός της Formula 1, ο οποίος έχασε και τα δύο πόδια του σε αγωνιστικό ατύχημα το 2001 και στη συνέχεια έγινε Παραολυμπιονίκης στην ποδηλασία (παραποδηλασία), πέθανε σε ηλικία 59 ετών, όπως ανακοίνωσε η οικογένειά του το Σάββατο (02/05).
«Με βαθιά θλίψη η οικογένεια ανακοινώνει τον θάνατο του Αλεσάντρο Ζανάρντι, ο οποίος συνέβη ξαφνικά χθες το βράδυ, 1η Μαΐου», ανακοίνωσε η οικογένεια του Ιταλού.
«Ο Άλεξ απεβίωσε ειρηνικά, περιτριγυρισμένος από την αγάπη της οικογένειας και των φίλων του. Η οικογένεια θα ήθελε να εκφράσει τις θερμές της ευχαριστίες σε όλους όσους δείχνουν την υποστήριξή τους αυτή τη στιγμή και ζητά να γίνει σεβαστή η θλίψη και η ιδιωτικότητά τους κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου πένθους».

Οι πίστες και το ατύχημα που του άλλαξε τη ζωή
Ο Ιταλός ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες του μηχανοκίνητου αθλητισμού, αγωνιζόμενος στη Formula 1 τη δεκαετία του 1990 με τις Jordan, Minardi, Lotus και Williams, συμμετέχοντας σε 41 Grand Prix. Η πιο δυνατή του παρουσία ήταν με τη Lotus το 1993 και το 1994 -με τον Ζανάρντι να παίρνει την καλύτερη θέση στην καριέρα του στη Βραζιλία, τερματίζοντας έκτος.
Κέρδισε δύο τίτλους IndyCar – αλλά σε μια δεύτερη θητεία του στη σειρά CART το 2001, υπέστη ένα σοβαρό ατύχημα στην πίστα υψηλής ταχύτητας Lausiztzring της Γερμανίας. Ο Ζανάρντι επέζησε (παρότι έχασε σχεδόν τα τρία τέταρτα του όγκου αίματός του), αλλά ακρωτηριάστηκαν και τα δύο πόδια -το ένα στο γόνατο, το άλλο στο ισχίο.

Ο Ιταλός επέστρεψε στους αγώνες λιγότερο από δύο χρόνια μετά από το τρομακτικό ατύχημα, αγωνιζόμενος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού με ένα ειδικά ελεγχόμενο αυτοκίνητο. Ανέβηκε κατηγορία στο World Touring Cars και κέρδισε τέσσερις φορές για την BMW στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού, από το 2005 έως το 2009.
Δύναμη, θάρρος, αποφασιστικότητα και μια λαμπρή νέα καριέρα!
Παράλληλα με τις αγωνιστικές του επιδόσεις, ο Άλεξ Ζανάρντι ασχολήθηκε με την χειροκίνητη ποδηλασία (παραποδηλασία). Αγωνίστηκε για την Ιταλία στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2012 και του 2016, κερδίζοντας τέσσερα χρυσά και δύο ασημένια μετάλλια.

Εκτός από τις επιτυχίες του αυτές, έγινε 12 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής και κέρδισε τον αγώνα αλεξίπτωτου ποδηλασίας ανδρών στον μαραθώνιο της Νέας Υόρκης το 2011.
Το είδωλο των αγώνων υπέστη σοβαρούς τραυματισμούς στο κεφάλι το 2020, όταν έχασε τον έλεγχο της χειροκίνητης μοτοσικλέτας του και έπεσε πάνω σε ένα φορτηγό που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα δρόμου στην Τοσκάνη.

«Σε ευχαριστώ για όλα Άλεξ» – Η Μελόνι για τον Ζανάρντι
Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι δήλωσε μέσω ανάρτησής της, ότι η χώρα της έχασε «έναν σπουδαίο πρωταθλητή και έναν εξαιρετικό άνθρωπο, ικανό να μετατρέψει κάθε δοκιμασία της ζωής σε ένα μάθημα θάρρους, δύναμης και αξιοπρέπειας».
Και πρόσθεσε:
«Ο Άλεξ Ζανάρντι ήξερε πώς να επιστρέφει στο παιχνίδι κάθε φορά, αντιμετωπίζοντας ακόμη και τις πιο δύσκολες προκλήσεις με αποφασιστικότητα, σαφήνεια και μια δύναμη πνεύματος που ήταν πραγματικά εξαιρετική. Με τα αθλητικά του επιτεύγματα, με το παράδειγμά του και με την ανθρωπιά του, μας έδωσε σε όλους πολύ περισσότερα από μια νίκη: έδωσε ελπίδα, υπερηφάνεια και τη δύναμη να μην τα παρατάμε ποτέ.
Εκ μέρους μου και της κυβέρνησης, εκφράζω τις εγκάρδιες σκέψεις μου και την πιο ειλικρινή μου εγγύτητα στην οικογένειά του και σε όλους όσους τον αγαπούσαν. Σε ευχαριστώ για όλα, Άλεξ».
Η FIA για τον θάνατο του Ζανάρντι
«Η FIA με θλίψη πληροφορήθηκε τον θάνατο του Άλεξ Ζανάρντι, του πρώην οδηγού της Formula 1, δύο φορές πρωταθλητή CART, του οποίου το ταξίδι από το ατύχημα που του άλλαξε τη ζωή, μέχρι τον χρυσό μετάλλιο των Παραολυμπιακών Αγώνων, τον έκανε έναν από τους πιο θαυμαστούς αθλητές και ένα διαχρονικό σύμβολο θάρρους και αποφασιστικότητας», ανέφερε σε ανακοίνωσή της η Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου (FIA).
Αποτίοντας φόρο τιμής στον φίλο και συμπατριώτη του, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Formula 1, Στέφανο Ντομενικάλι, δήλωσε:
«Είμαι βαθιά λυπημένος για τον θάνατο του αγαπητού μου φίλου Άλεξ Ζανάρντι. Ήταν πραγματικά ένα εμπνευσμένο άτομο, ως άνθρωπος και ως αθλητής. Θα κουβαλάω πάντα μαζί μου την εξαιρετική του δύναμη.
Αντιμετώπισε προκλήσεις που θα σταματούσαν οποιονδήποτε, κι όμως συνέχισε να κοιτάζει μπροστά, πάντα με ένα χαμόγελο και μια πεισματική αποφασιστικότητα που μας ενέπνεε όλους. Ενώ η απώλειά του είναι βαθιά αισθητή, η κληρονομιά του παραμένει ισχυρή.
Αυτή τη στιγμή, οι ειλικρινείς σκέψεις μου και τα βαθύτατα συλλυπητήριά μου είναι με τη σύζυγό του Ντανιέλα, τον γιο του Νικολό, την υπόλοιπη οικογένεια και όλους όσους είχαν το προνόμιο να τον γνωρίσουν».








