Δύο μήνες μετά την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων, η στρατηγική των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν φαίνεται να βυθίζεται σε έναν φαύλο κύκλο χωρίς ορατή διέξοδο, εκτιμά το Reuters. O Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με το φάσμα μιας επ’ αόριστον παράτασης της σύγκρουσης, η οποία όχι μόνο δεν έχει αποδώσει τις προσδοκώμενες νίκες, αλλά απειλεί να κληροδοτήσει στη διεθνή κοινότητα μια κατάσταση πολύ πιο επικίνδυνη από εκείνη που επικρατούσε προπολεμικά. Παρά την αισιοδοξία του Λευκού Οίκου, οι δύο πλευρές παραμένουν εγκλωβισμένες στις θέσεις τους, με τον Αμερικανό Πρόεδρο να απορρίπτει πρόσφατα νέα ιρανική πρόταση για επανέναρξη του διαλόγου.
Το πολιτικό και οικονομικό κόστος της σύγκρουσης
Για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, το αδιέξοδο μεταφράζεται ήδη σε πολιτική φθορά. Οι παγκόσμιες οικονομικές αναταράξεις και η εκτόξευση της τιμής των καυσίμων στο εσωτερικό των ΗΠΑ πιέζουν ασφυκτικά τη δημοτικότητα του προέδρου, η οποία καταγράφει σημαντική υποχώρηση. Με τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου να πλησιάζουν, η αδυναμία επίλυσης της κρίσης αποτελεί βαρίδι για την κυβερνητική παράταξη, ενώ η Τεχεράνη δείχνει να ποντάρει ακριβώς σε αυτή την εσωτερική πίεση, επιλέγοντας να κερδίσει χρόνο.
Ανεκπλήρωτοι στόχοι και η απειλή του Ορμούζ
Παρά τις εκτεταμένες αεροπορικές επιδρομές που έπληξαν τις στρατιωτικές υποδομές του Ιράν, οι κεντρικοί στόχοι της Ουάσιγκτον παραμένουν μετέωροι, αναφέρει το βρετανικό πρακτορείο. Η ανατροπή του καθεστώτος δεν επετεύχθη, ενώ η πορεία της Τεχεράνης προς την απόκτηση πυρηνικής ικανότητας δεν φαίνεται να έχει ανακοπεί οριστικά, καθώς εκτιμάται ότι κρίσιμα αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου παραμένουν ανέπαφα. Παράλληλα, το Ιράν απέδειξε ότι διατηρεί τη δυνατότητα να προκαλεί ασφυξία στην παγκόσμια αγορά ενέργειας μέσω του ελέγχου στα Στενά του Ορμούζ, γεγονός που το αφήνει στρατηγικά ισχυρότερο στις διαπραγματεύσεις, παρά τη στρατιωτική του αποδυνάμωση.
Το ενδεχόμενο μιας «παγωμένης σύγκρουσης»
Ενώ ο Λευκός Οίκος επιμένει ότι η πίεση φέρνει την Τεχεράνη σε κατάσταση απελπισίας, οι Ευρωπαίοι διπλωμάτες εκφράζουν έντονο σκεπτικισμό για την ταχεία λήξη των εχθροπραξιών. Στο τραπέζι των επιλογών του Τραμπ βρίσκεται πλέον ένας παρατεταμένος ναυτικός αποκλεισμός ή ακόμη και «σύντομες αλλά ισχυρές» επιθέσεις, ωστόσο ο κίνδυνος μετατροπής της κρίσης σε μια «παγωμένη σύγκρουση» είναι ορατός. Μια τέτοια εξέλιξη θα καθιστούσε αδύνατη τη μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στη Μέση Ανατολή και θα επιβάρυνε περαιτέρω τις ήδη τεταμένες σχέσεις με τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ.
Η υστεροφημία του Προέδρου σε δοκιμασία
Η διαχείριση της κρίσης εξελίσσεται σε στοίχημα για την ιστορική εικόνα του Ντόναλντ Τραμπ. Η αδυναμία διασφάλισης των θαλάσσιων οδών και η αποτυχία στο πυρηνικό ζήτημα ενδέχεται να επισκιάσουν την υπόσχεσή του για απεμπλοκή από ξένους πολέμους. Αναλυτές προειδοποιούν ότι αν οι ΗΠΑ επιλέξουν μια εσπευσμένη μονομερή κήρυξη νίκης χωρίς ουσιαστικές εγγυήσεις, η κίνηση αυτή θα εκληφθεί ως στρατηγική επιτυχία του Ιράν, αφήνοντας τον κόσμο λιγότερο ασφαλή από ό,τι πριν την έναρξη των εχθροπραξιών.
Δείτε επίσης:
- Τραμπ: «Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ είναι σαν πειρατές»
- Ιράν: «Πιθανή η επανέναρξη του πολέμου με τις ΗΠΑ»
- Spirit Airlines: «Θύμα» της επίθεσης των ΗΠΑ στο Ιράν
- Τραμπ: «Το Ιράν θέλει να κάνει συμφωνία, αλλά δεν είμαι ευχαριστημένος»
