Έβλεπα προχθές από το παράθυρο των γραφείων μεγάλης ναυτιλιακής το Ικόνιο και το Πέραμα. Απέραντο δάσος από γερανούς, από κοντέινερ, από κίνηση, από «χωριό γεμάτο λιμάνι», που λένε οι ναυτικοί.
Έσφυζε από ζωή το Πέραμα, γεμάτο ταρσανάδες κι αργότερα γεμάτο ναυπηγεία και δεξαμενές, με το πολύβουο μελίσσι των εργατών, των τεχνιτών και των επιστημόνων να πηγαινοέρχεται από το πρωί ως αργά τη νύχτα και να μαστορεύει, να ματσακονίζει…
Και σήμερα ψάχνουμε να βρούμε άκρη.
Ναυπηγείο μεγάλο δεν υπάρχει, οι Κινέζοι «τρώγονται» να πνίξουν κι αυτά που ζουν ακόμα και να κάνουν κι εκεί κουμάντο.
Και μου ήρθε στο μυαλό το παρακάτω ενθύμημα:
Ο Δημήτρης Αναστασιάδης γεννήθηκε το 1913 στη Ρωσία και σπούδασε ναυπηγός στο πολυτεχνείο της Μόσχας. Σε ηλικία 26 ετών έρχεται στην Ελλάδα. Ηταν Δεκέμβριος του 1954, με τον Δημήτρη Τσορντανίδη βρίσκονται με ένα συμφωνητικό για την κατασκευή ενός χαλύβδινου αλιευτικού. Ηταν ο «Αργοναύτης» του Κων. Κρητικού. Ετσι ιδρύθηκε η εταιρία Αναστασιάδης – Τσορντανίδης Ο.Ε. Νοικιάζουν χώρο μέσα στα πεύκα, δίπλα στον κινηματογράφο Κύμα, στο Πέραμα. Η ανανέωση του στόλου μεσογειακής αλιείας φέρνει σειρά παραγγελιών. Την ίδια εποχή ο Δ. Αναστασιάδης λειτουργεί τμήμα μελετών στο κέντρο του Πειραιά. Από εκεί θα περάσουν ναυπηγοί, σπουδαστές της Μέσης Σχολής Ναυπηγών «Δρόσου» για την πρακτική τους.
Η αύξηση των εργασιών δημιούργησε τον πολύτιμο παραναυπηγικό κλάδο: μηχανουργεία, εμπόριο, σιδερεμπόριο κ.λπ. Νέοι ναυπηγοί βρίσκουν εργασία μέσα σ’ αυτό το κλίμα γενικής ευφορίας. Μέχρι το 1975 όλα είχαν ανοδική τάση.
Αίφνης οι κυβερνώντες έκοψαν τα κίνητρα και τα δάνεια για τη ναυπήγηση πλοίων! Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980 ο άκρατος συνδικαλισμός και το «στέγνωμα» των τραπεζικών δανειακών κρουνών έφεραν την απόγνωση και το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας της χώρας στο Πέραμα. Εφεραν και την ευκαιριακή, επικίνδυνη και ανασφάλιστη εργασία.
Βέβαια, κάποιοι από τους «εργατοπατέρες» του Περάματος και του Σκαραμαγκά ανέβηκαν σε μεγάλα πολιτικά αξιώματα, κλείνοντας, όμως, ναυπηγεία και σπίτια! Και τώρα ψαχνόμαστε και μυξοκλαίμε!
Ο Δημήτρης Αναστασιάδης, ο πατέρας της ναυπηγικής στον τόπο μας, ο δημιουργός της κατασκευαστικής ιστορίας του Περάματος, πέθανε ξεχασμένος το 1995. Για να μη νομίζουν ότι ξεχνάμε…
πηγή: «δημοκρατία»
