Η απόλυτη απαξίωση της χώρας μας από τους «εταίρους» της ήλθε με τη μορφή του «παγώματος» των κυρώσεων κατά στελεχών της κρατικής τουρκικής πετρελαϊκής εταιρίας ΤΡΑΟ, λίγες μόνον ημέρες πριν από την εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου που συμπίπτει με τη Σύνοδο Κορυφής για τα ευρωτουρκικά.
- Από τον Δημήτρη Παπαγεωργίου
Στην επέτειο των 200 ετών από την εθνεγερσία οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι κατέστησαν σαφές ότι η «σφαλιάρα» ήταν μάλιστα «διατλαντική», καθώς ήταν επιθυμία και του Αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν.
Εταιρία-πρόκληση
Η επιβράβευση αυτή της Τουρκίας αποτελεί ταυτόχρονα και τροχιοδεικτικό για την περίφημη Σύνοδο Κορυφής όπου θα συζητηθούν τα ευρωτουρκικά. Η «αθώωση» της ΤΡΑΟ αποτελεί επί της ουσίας «αθώωση» του συνόλου της προκλητικής τουρκικής πολιτικής, καθώς η συγκεκριμένη κρατική εταιρία είναι ο κύριος μοχλός της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής καθώς είναι αυτή που εκδίδει άδειες για τις δραστηριότητες των τουρκικών γεωτρυπάνων σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου, αντίστοιχα. Γι’ αυτό, άλλωστε, και καταγγέλλεται ήδη από το 2013 από τη χώρα μας σε όλα τα διεθνή φόρα.
Είναι η εταιρία στην οποία το καθεστώς των Κατεχομένων παραχώρησε τις «άδειες» για τις έρευνες που πραγματοποίησαν τουρκικά γεωτρύπανα στην Κύπρο και έγιναν γνωστές ως «Αττίλας 3». Σύμφωνα, όμως, με τους Ευρωπαίους εταίρους μας, παρά τα τουλάχιστον οκτώ συναπτά έτη παραβιάσεων του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θαλάσσης, δεν υπάρχει πλέον πρόβλημα με την ΤΡΑΟ.
Απόφαση η οποία είναι αποτέλεσμα της ελληνικής βιασύνης να προχωρήσει τόσο διενέργεια των διερευνητικών επαφών και να υιοθετήσει πλήρως και δίχως αστερίσκους το αφήγημα της αποκλιμάκωσης, με τρόπο που ξεπερνά και την ίδια τη ρητορική του Ερντογάν, ο οποίος συνεχίζει όλο αυτό το διάστημα να προκαλεί.
Τι θέλει η Τουρκία
Αυτή η απόφαση-χαστούκι για την ελληνική πλευρά αποτελεί, από ό,τι φαίνεται, το προοίμιο για αυτά που θα αποσπάσει η Τουρκία στο μέλλον από την Ε.Ε.
Ο γραμματέας Διεθνών Σχέσεων της Ν.Δ. Τάσος Χατζηβασιλείου, στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού, μιλά ανοιχτά για το τι ακριβώς θέλει η Τουρκία:
«Το μεγάλο στοίχημα για την Άγκυρα είναι η ενεργοποίηση της λεγόμενης θετικής ατζέντας:
– επικαιροποίηση της συμφωνίας για το Προσφυγικό,
– ανανέωση της τελωνειακής σύνδεσης,
– απελευθέρωση βίζας για τους Τούρκους πολίτες κ.λπ.
Την τελευταία περίοδο οι γείτονες προσπαθούν να πείσουν κράτη-μέλη της Ε.Ε. να πιέσουν προς την κατεύθυνση πλήρους ενεργοποίησης της θετικής ατζέντας» τονίζει ο κ. Χατζηβασιλείου.
Προοπτική η οποία ήταν σχεδόν ανύπαρκτη πριν η Ελλάδα αποδεχτεί την επανεκκίνηση των διερευνητικών συνομιλιών, αλλά που τώρα φαντάζει σχεδόν ως σίγουρη.
Και θα γίνει!
Λόγω της βιασύνης της χώρας μας να αποδεχτεί το «μασκάρεμα» της τουρκικής επιθετικότητας, να ξεχάσει τι συμβαίνει στη Λιβύη, τι συνέβη στην Αρμενία και κυρίως να ξεχάσει τι συμβαίνει στο Αιγαίο, στην ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο, είναι πλέον πολύ πιθανόν να υπάρξει στην επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής μια «ανταμοιβή» της Τουρκίας, με μέρος της θετικής ατζέντας να ξεκινά την υλοποίησή του.
Και η Ελλάδα τι παίρνει από αυτό; Τίποτε άλλο παρά μια προσωρινή (ίσως όσο η παραμονή του «Οruc Reis» στην Αττάλεια το καλοκαίρι για λίγες ημέρες) παύση της κλιμάκωσης της τουρκικής επιθετικότητας. Γιατί για κάποιο λόγο η χώρα μας δεν ζητά τίποτε άλλο παρά να έλθει στον «ίσιο δρόμο» η Τουρκία, την ίδια στιγμή που οι απέναντι όχι απλά κατοχυρώνουν τις αμφισβητήσεις τους εις βάρος των δικαιωμάτων μας, αλλά κερδίζουν και σημαντικά οφέλη, αναπληρώνοντας το όποιο κόστος έχει για την οικονομία τους η μετατροπή τους σε παρεμβατική δύναμη στην ευρύτερη περιοχή.
Τι θα πράξει η Αθήνα
Η προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει το «καρότο» που η Ε.Ε. προτείνει στην Τουρκία είναι σαφής. «Δεν θα είναι εύκολη και αυτόματη η εφαρμογή της θετικής ατζέντας. Η Αθήνα είναι αποφασισμένη να αξιοποιήσει όλα τα όπλα που διαθέτει, προκειμένου η Τουρκία να σεβαστεί το Διεθνές Δίκαιο και τις συνθήκες. Η θετική ατζέντα θα απελευθερώνεται υπό αυστηρές προϋποθέσεις, κλιμακωτά και σε βάθος χρόνου. Στην πράξη, θα χρειαστεί ένας οδικός χάρτης, σε συνεννόηση με τις ΗΠΑ, προκειμένου η Τουρκία να αποδείξει με πράξεις ότι υιοθετεί τις ευρωπαϊκές αρχές και τηρεί τη διεθνή νομιμότητα» σημείωνε ο κ. Χατζηβασιλείου.
Όταν όμως η βιασύνη Ευρωπαίων και Αμερικανών να… επαναφέρουν στην αγκαλιά της Δύσης την Τουρκία εκφράζεται με κινήσεις σαν και αυτή του παγώματος των κυρώσεων ακόμη και στον πολιορκητικό κριό του τουρκικού αναθεωρητισμού, αναρωτιέται κανείς τι περιθώρια επιτυχίας υπάρχουν για την ελληνική στρατηγική. Ειδικά αφού πλέον γίνεται ξεκάθαρο σε όλους ότι ο Ερντογάν παίρνει αυτό που ήθελε παρά την κλιμάκωση του περασμένου έτους, ή, όπως ο ίδιος θα ισχυριστεί, παίρνει αυτό που θέλει λόγω ακριβώς της κλιμάκωσης του περασμένου έτους.
Πώς «παίζει» ο Ερντογάν το χαρτί των συνομιλιών
Η προσήλωση της Αθήνας στον ελληνοτουρκικό διάλογο, μέσω τόσο των διερευνητικών όσο και των πολιτικών επαφών μεταξύ των υπουργείων Εξωτερικών (αίτημα της Τουρκίας), είναι σαφές ότι δίνει στον Ταγίπ Ερντογάν όλα όσα χρειάζεται προκειμένου να συνεχίσει το παιχνίδι του.
Παρά τις σαφείς προσπάθειες σε κάθε τόνο του υπουργείου Εξωτερικών και προσωπικά του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια να υποβαθμίσει τις διερευνητικές συνομιλίες, παρουσιάζοντάς τις ακόμη και σε διεθνές επίπεδο ως κάτι όχι και τόσο σημαντικό, το γεγονός ότι μετά την τελευταία συνάντηση στην Αθήνα ανακοινώθηκε (ξανά το μάθαμε από την Τουρκία) ότι θα μεταβεί στην Άγκυρα δείχνει ότι υπάρχει σαφής προσπάθεια να παρουσιαστεί στο εξωτερικό η εικόνα μιας συμφιλίωσης μεταξύ των δύο χωρών. Κατάσταση που δίνει το δικαίωμα στους συμμάχους της Τουρκίας εντός Ε.Ε. να πουν «ό,τι έγινε έγινε» και να προχωρήσουν παραπέρα.
Ακόμη μία φορά, λοιπόν, καλείται η ελληνική εξωτερική πολιτική να διαχειριστεί τις αντιφάσεις που προκύπτουν από επιλογές που γίνονται στο ανώτατο επίπεδο στη χώρα, κατά κάποιους ύστερα από πιέσεις από το εξωτερικό.
