Εμβληματικές εκδηλώσεις τιμής και μνήμης για τις θυσίες των Ελλήνων, ειδικά το έτος της ιστορικής επετείου των 200 ετών από την εθνεγερσία, με κύριο ομιλητή τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο και ηχηρή απουσία της νυν προέδρου, Κατερίνας Σακελλαροπούλου. Μία αθόρυβη «εξέγερση» στην ελληνική κοινωνία, ειδικά από τους απογόνους των μαρτύρων του έθνους που με αυτόν τον τρόπο επιδοκιμάζουν τις ξεκάθαρες τοποθετήσεις του Προκόπη Παυλόπουλου για όλα τα εθνικά θέματα, τις εθνικές διεκδικήσεις, και τα μαθήματα πατριδογνωσίας που δίνει σε κάθε του δημόσια παρουσία.
Δυστυχώς η κυρία Σακελλαροπούλου αποδείχτηκε κατώτερη των περιστάσεων. Η ΠτΔ επιδεικνύει μία πρωτοφανή φοβία όταν πρέπει να αναφερθεί στις δίκαιες διεκδικήσεις του ελληνισμού ή να κάνει αποδώσει τιμές στους Έλληνες για τους αγώνες τους. Ακόμα και δημόσιες σχέσεις να ήθελε να κάνει για να αναβαθμίσει την εικόνα της διεθνώς, ούτε αυτό κατάφερε. Η Ελλάδα δυστυχώς ζει μία παρατεταμένη περίοδο διεθνούς απομόνωσης, γεγονός που εκφράστηκε με τον χειρότερο τρόπο κατά την δεξίωση για τα 200 χρόνια της εθνεγερσίας που παρέθεσε η πρόεδρος στο προεδρικό μέγαρο. Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα συμμετέχει στις μεγαλύτερες συμμαχίες του πλανήτη, στην εκδήλωση δεν παρευρέθη ούτε ένας αρχηγός κράτους!
Αιτιολογείται λοιπόν απόλυτα η επιλογή ιστορικών δήμων να καλούν στις επίσημες εκδηλώσεις τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο αντί της σημερινής προέδρου. Ο κ. Παυλόπουλος αντί να ψελίζει ευχολόγια, σε κάθε τέτοιο εορτασμό αναλύει σε βάθος τις στιγμές του ηρωισμού των Ελλήνων και θέτει ξεκάθαρα και με σαφήνεια τις ελληνικές διεκδικήσεις, όπως για παράδειγμα κάνει διαχρονικά για τις γερμανικές επανορθώσεις.
Κάποια στιγμή πάντως η κυρία Σακελλαρόπουλου θα πρέπει να συνειδητοποιήσει την βαρύτητα της θέσης που κατέχει, ειδικά από την στιγμή που η συγκεκριμένη θέση δεν επιφέρει άλλες «υποχρεώσεις», πέραν της υψίστης υποχρέωσης, της υπεράσπισης των εθνικών θεμάτων και του πολιτεύματος.
Εκτός εάν δεν την ενδιαφέρει η υστεροφημία της και η εκτίμηση του ελληνικού λαού, παρά αρκείται στην στήριξη του κυρίου Στέφανου Κασιμάτη και την εκτίμηση του κυρίου Καρυώτη, πρώην συνοδοιπόρου του Αρτέμη Σώρρα. Ο οποίος υπέγραφε ότι οι μετοχές του Σώρρα αξίζουν εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, άρα δεν πρέπει να έχει και μεγάλη εμπιστοσύνη στις «εκτιμήσεις» του.
Ενδεικτικά δύο εκδηλώσεις που έπονται:
