Ο Θανάσης Βισκαδουράκης είναι ένας αξιόλογος ηθοποιός τον οποίο πρόσφατα παρακολουθήσαμε στο Survivor, όπου δέχτηκε να συμμετάσχει κυρίως για οικονομικούς λόγους.
Ο γνωστός ηθοποιός έχει μιλήσει ανοιχτά κατά καιρούς για τα παιδικά του χρόνια και το ορφανοτροφείο στο οποίο μεγάλωσε.
Για τις δύσκολες στιγμές που βίωσε όντας μικρό παιδί μίλησε ο ίδιος στον γιο του γεγονός το οποίο γνωστοποίησε στην εκπομπή «Ποιος είναι πρωινιάτικα» και δεν μπόρεσε να κρύψει την συγκίνηση του όταν αποκάλυψε ότι: «Έχω μιλήσει στον γιο μου για τα παιδικά μου χρόνια. Με είχε ρωτήσει γιατί τον ονομάσαμε Ιερώνυμο και του απάντησε πως ο Ιερώνυμος είναι ο μπαμπάς μου και τον αγαπώ πολύ. Όταν ήμουν φαντάρος του είχα στείλει ένα γράμμα με τα αρχικά ΙΜΘΛ, το οποίο σημαίνει, Ιερά Μητρόπολις Θηβών, Λεβαδείας,» είπε αρχικά και πρόσθεσε: «Πέρναγα πολύ δύσκολα σαν φαντάρος. Αφού έστειλα το γράμμα δεν απάντησε ποτέ το γράμμα και δεν έφτασε ποτέ στα χέρια του. Εγώ νόμιζα, επειδή δραπέτευσα ότι τον στεναχώρησα πάρα πολύ, γιατί πριν φύγω μου έδωσε μία φωτογραφία που είμαι δίπλα του πέντε χρονών. Και του λέω μακαριότατε, εδώ εγώ είμαι δίπλα σας πέντε χρονών, είναι στο αρχείο το δικό του και τώρα λέω είναι ο εγγονός σας. Η αγάπη μου προς το πρόσωπό του ήταν να του δώσω το όνομα του γιου μου».
«Η βάπτιση ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που έκλαιγα πάνω από μιάμιση ώρα. Δεν έχω κλάψει ούτε στην κηδεία του πατέρα μου. Ο γιος μου και όλοι οι άνθρωποι που ήταν στην εκκλησία, ένιωσα για πρώτη φορά ότι έχω οικογένεια. Ο μπαμπάς και η μαμά, το σπίτι, είναι το ωραιότερο πράγμα στη ζωή. Τα λεφτά έρχονται, η δόξα φεύγει», τόνισε χαρακτηριστικά.
Όσον αφορά τον βιολογικό του πατέρα, ο γνωστός ηθοποιός εξομολογήθηκε ότι: «O πατέρας μου είναι κωφός και είναι ο ιδρυτής του Σωματείου Κωφών Ελλάδος το 1945. Δηλαδή αν ο πατέρας μου απέτυχε σαν μπαμπάς, δεν ξέρω, πέτυχε να ενώσει αυτούς τους ανθρώπους. Παρόλο που η νέα γενιά δεν υποστηρίζει αυτά που δημιούργησε ο πατέρας μου και είναι πολύ λογικό γιατί η κοινωνία προχωράει και εξελίσσεται».
«Τον πατέρα μου τον γνωρίζω σε ηλικία 18 ετών, μετά φεύγω δυο χρόνια φαντάρος, στα 20 έρχομαι κοντά του και με ξαναδιώχνει. Έμαθα δηλαδή τη νοηματική μόνο και μόνο για να μπορώ να συνομιλώ λίγο με τον πατέρα μου. Να του χτυπάω το κουδούνι στις 3, να πάω να φάω λίγο φαγητό αν πεινάω και για αυτό μετά μπήκα στα μπουζούκια για να μην τον έχω ανάγκη και να μπορώ να τρώω», κατέληξε.
