Είναι κάποιες φορές που αργούμε να αποκρυπτογραφήσουμε ένα καρμικό σημάδι. Στην περίπτωση της ηθοποιού Νατάσσας Κοσμά, πήρε σχεδόν δέκα χρόνια. Ήταν το βράδυ της πρεμιέρας της με μια παράσταση που συμμετείχε το 2012 όταν βρήκε έξω από το θέατρο έναν κακοποιημένο και φοβισμένο σκύλο. Μέχρι τότε η ίδια δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με τα κατοικίδια ζώα. Το συγκεκριμένο πλάσμα, ωστόσο, της “έκλεψε” την καρδιά δείχνοντας της τι έχανε τόσο καιρό. Ο Λούκας, όπως τον ονόμασε από τον ρόλο που υποδυόταν τότε στο θεατρικό έργο, έγινε αμέσως μέλος της οικογένειας της και πέρα από την ανιδιοτελή αγάπη που της προσφέρει μέχρι σήμερα, λειτούργησε και ως αφορμή για να βρει εκείνη μια διέξοδο βιοπορισμού αμέσως μετά την καραντίνα, παράλληλα με το “κυνήγι” του ονείρου της υποκριτικής που δεν σταματάει ποτέ.
Ως γνωστόν, η πλειοψηφία των ηθοποιών που δεν μπορούν να βιοποριστούν μόνο μέσα από την Τέχνη τους, εργάζονται ταυτόχρονα στον χώρο της εστίασης, κυρίως στο σέρβις. Η Νατάσσα Κοσμά ωστόσο επέλεξε το pet grooming, δημιουργώντας τον δικό της πολύ όμορφο χώρο στα Κάτω Πετράλωνα, το “Dogville”. Μάλιστα, το πρώτο πράγμα που μάθαμε όταν τη συναντήσαμε είναι πως απασχολούνται εκεί ακόμη δύο καλλιτέχνες, όπως επίσης ότι συνάδελφος της ηθοποιός ήταν κι εκείνη που της έμαθε τα μυστικά της κομμωτικής σκύλων εν μέσω lockdown. “Σαν ηθοποιός που σέβεται τον εαυτό της, εννοείται πως έχω εργαστεί κι εγώ ως σερβιτόρα παράλληλα με την υποκριτική για για να μπορέσω να τα βγάλω πέρα. Με την πανδημία όμως έκλεισαν τόσο τα θέατρα, όσο και η εστίαση. Δεν είχα τότε από που να πιαστώ, μέχρι που μια φίλη μου, επίσης ηθοποιός που έχει κομμωτήριο σκύλων, μου έδωσε την ιδέα να το κάνω κι εγώ. Μου έμαθε τη δουλειά και μόλις άνοιξαν πάλι τα πράγματα, δημιουργήθηκε το Dogville, στα Πετράλωνα. Φυσικά, αν δεν είχε έρθει ο Λούκας στη ζωή μου για να με κάνει να αντιληφθώ πόσο πολύ αγαπώ τα ζώα, μπορεί να μην είχε συμβεί καν όλο αυτό.” εξηγεί στην “Espresso” η Νατάσσα Κοσμά. “Το pet grooming είναι μια ευχάριστη και πολύ δημιουργική δουλειά γενικά, μου αρέσει. Έχει βέβαια και δυσκολίες. Δεν ξέρεις τι θα σου τύχει. Υπάρχουν π.χ σκυλάκια που δεν θέλουν να καλλωπιστούν και μπορεί να γίνουν επιθετικά, επίσης έχει βάρος σε ορισμένες περιπτώσεις, δηλαδή το να σηκώνεις ας πούμε ένα Λαμπραντόρ 30 κιλών θέλει δύναμη, δεν είναι εύκολο. Όταν όμως το σκυλί συνεργάζεται είναι απόλαυση.” συνεχίζει.
Για τα Νατάσσα Κοσμά το όνειρο της υποκριτικής ξεκίνησε πολύ νωρίς. “Ήθελα να γίνω ηθοποιός από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου”, μας λέει. “Με το που τελείωσα το σχολείο πήγα σε Δραματική σχολή, στου Τάσου Χαλκιά, αποφοίτησα και μερικά χρόνια μετά, πιο μεγάλη πια, φοίτησα και σε μια άλλη, τη Δραματική σχολή Βεάκη. Το κυνηγάω όσο μπορώ αλλά δεν είναι εύκολο.” παραδέχεται, συμπληρώνοντας ότι από τη μια η οικονομική κρίση και από την άλλη η πανδημία χειροτέρεψαν τα πράγματα. “Σίγουρα υπάρχουν παρέες, όπου είναι δύσκολο να μπεις και λόγω του ότι βγαίνει ένας μεγάλος αριθμός νέων ηθοποιών κάθε χρόνο και εξαιτίας των καταστάσεων που επικρατούν τα τελευταία χρόνια. Δεν μας συντηρεί το θέατρο. Το να έχεις έναν γνωστό μέσα στα πράγματα σίγουρα βοηθάει. Εγώ δεν είχα, ούτε έχω. Θυμάμαι και οι καθηγητές μας στη σχόλη ψάχνανε κι εκείνοι δουλειές για τον εαυτό τους, όχι να βοηθήσουν εμάς. Στην τηλεόραση μου είχαν γίνει δυο τρεις προτάσεις από μεγάλα ονόματα να πάω δουλέψω αμισθί επειδή είμαι άσημη και δεν δέχτηκα. Είναι κάτι που σε πληγώνει αυτό, όταν το ακούς…” σημειώνει η νεαρή ηθοποιός, Όπως αποκαλύπτει, την είχε φλερτάρει ανοιχτά άνθρωπος του χώρου με κύρος πριν από χρόνια, αλλά αποφάσισε να μην ενδώσει. “Σεξουαλική παρενόχληση δεν έχω δεχτεί σε καμία περίπτωση. Έχω δεχτεί, ωστόσο, ένα φλερτ που με έφερε σε δύσκολη θέση. Όταν είσαι νέα ηθοποιός, που διψάς να παίξεις και σε φλερτάρει ένας άνθρωπος που ξέρεις ότι μπορεί την επόμενη μέρα να σε κάνει πρωταγωνίστρια σκέφτεσαι πως θα το διαχειριστείς. Λες “αν θυμώσει που του πω όχι και με καταστρέψει;”. Μιλάμε για έναν άνθρωπο με θέση, όνομα και κύρος, πολύ μεγαλύτερο μου. Εγώ ήμουν 19 χρονών τότε. Φυσικά, δε με πίεσε, ούτε ένιωσα κάποια απειλή. Απλά με φλέρταρε έντονα. Του το ξέκοψα με πολύ ευγενικό τρόπο, για να να μην έχω πρόβλημα μετά, που όντως δεν είχα…”, σχολιάζει.
Ο άνθρωπος που έδωσε καλλιτεχνικό βήμα στη Νατάσσα Κοσμά όταν οι άλλες “πόρτες” ήταν κλειστές και τα βιογραφικά που έστελνε σε εταιρείες παραγωγής έμεναν αναπάντητα, ήταν ο σκηνοθέτης των επιτυχιών Bασίλης Θωμόπουλος. “Έπαιξα σε δυο επεισόδια της σειράς “Η Φαμίλια”, που έκανε πέρυσι στον Αντ1. Αυτό προέκυψε όταν τον συνάντησα τυχαία στο δρόμο. Επαιρνε σουβλάκια, και του λέω “γεια σας, είμαι ηθοποιός”, μου απαντά “γεια σου, χάρηκα”. Του λέω “θέλω να παίξω” και αποκρίνεται: “έλα να παίξεις”. Πράγματι, πήγα να τον βρω στο γραφείο του, έκανα οντισιόν κανονικά και μετά από ένα μήνα με πήραν τηλέφωνο, λέγοντας μου: “υπάρχει ο τάδε ρόλος, έλα να παίξεις”. Ήταν άψογος ο κ. Θωμόπουλος απέναντι μου, επαγγελματίας σε όλα, κύριος με κάπα κεφαλαίο.” περιγράφει η ίδια. Παρά τις δυσκολίες, πάντως, η Νατάσσα δεν αφήνει το όνειρο της. “Ποτέ δεν θα το αφήσω. Το παλεύω και με άλλους τρόπους παράλληλα να βρίσκομαι μέσα στο χώρο. Τώρα θα δώσω κατατακτήριες στο Πανεπιστήμιο, στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών. Πιστεύω ότι θα έρθει κάποια στιγμή. Μπορεί ενίοτε να απογοητεύομαι αλλά δεν το βάζω κάτω. Απλά θα ήθελα να μπορώ να ζω μόνο από αυτό…” καταλήγει.
