Μια αυθεντική κυρία της Μάνης ανοίγει -πρώτη φορά- το αρχοντικό της και την καρδιά της. Διακεκριμένη δημοσιογράφος του κοσμικού ρεπορτάζ, αλλά και πρωτοπόρα -στην πρώτη γραμμή της είδησης-, άρχισε την καριέρα της από τη δημόσια τηλεόραση ΕΡΤ.
Πανέμορφη, λαμπερή, με έντονη κοινωνική αλλά και φιλανθρωπική δράση -παρότι θα μπορούσε να υπερηφανεύεται για αυτήν, δεν το κάνει-, πρωτοστατεί σε κινήματα για την υπεράσπιση των αδύναμων και απροστάτευτων συνανθρώπων μας.
Ρεπορτάζ-φωτογραφίες: Γιάννης Αρμουτίδης
Ιδρύτρια και πρόεδρος των Lions Kifissia Anne Sullivan (για τρία συναπτά έτη, μετά τον ιδρυτικό πρόεδρο Dr Στέλιο Καρδιτσά), αλλά και ζωνάρχης τεσσάρων μεγάλων λεσχών της Αθήνας, η Ευρυδίκη Πόθου-Σφακιανάκη αφιερώνει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου της σε έργα ανθρωπισμού και φιλανθρωπίας, βοηθώντας συνανθρώπους μας με προβλήματα όρασης, αλλά δίνοντας και μάχες κατά του παιδικού καρκίνου, του διαβήτη και της βίας κατά των γυναικών.
Από τις πιο παλιές και ισχυρές οικογένειες της Μάνης, είναι ιδιαίτερα αγαπητή, ενώ ο νονός της, ο αείμνηστος πρωθυπουργός της οικουμενικής κυβέρνησης Τζαννής Τζαννετάκης, υπήρξε ο μέντοράς της. Ως δημοσιογράφος έχει διατελέσει αρχισυντάκτρια στα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα της Ελλάδας, ενώ πέτυχε αριστούχος στις εξετάσεις του διπλωματικού σώματος, που όμως δεν ακολούθησε ποτέ! Ταυτόχρονα, διαθέτει έναν ιστορικό πύργο του 17ου αιώνα, κληροδότημα του πατέρα της Πόθου, στον εκπληκτικό οικισμό της Αρεόπολης στη Μάνη.
«Θεωρώ ότι η ΕΡΤ υπήρξε για μένα το βάπτισμα του πυρός. Η συνεργασία μου με το δελτίο ειδήσεων -από πολύ μικρή ηλικία-, αλλά και η θέση της αρχισυντάκτριας στο περιοδικό “Ραδιοτηλεόραση” οριοθετούν για μένα την έναρξη της σταδιοδρομίας μου στον χώρο της δημοσιογραφίας, ενός επαγγέλματος με αυστηρές αρχές δεοντολογίας, που απαιτεί σεβασμό και πίστη στην αξιοπιστία και τη διαφάνεια. Μα πάνω απ’ όλα στην προσφορά προς το κοινωνικό σύνολο, παρουσιάζοντας μόνο την αλήθεια. Με κορυφαίο άξονα τον σεβασμό προς τους συναδέλφους και συνεργάτες μας. Πράγμα που τήρησα από την πρώτη στιγμή που υπηρέτησα το επάγγελμα» λέει η ίδια στην «Espresso», ανοίγοντας τις πόρτες του αρχοντικού της.
Εντονη κοινωνική δράση
Με ιδιαίτερη θέρμη, αναφέρεται στην πιο σημαντική πλευρά της ζωής της, η οποία ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια: τον ανθρωπισμό και τη φιλανθρωπία. «Πρωτοάρχισα να ασχολούμαι με τα κοινά, από τον πανελλήνιο αντιναρκωτικό αγώνα με πρόεδρο τον Γιάννη Δαραβίγκα, διατηρώντας τη θέση της γραμματέως για 20 συναπτά έτη, έως σήμερα. Υπήρξε έντονη δράση, αφού επισκεπτόμασταν -με ομάδες αυτοψίας- τους χώρους εξαρτημένων ανθρώπων, παρέχοντάς τους βοήθεια, ακόμα και όταν η Πολιτεία αδυνατούσε. Επίσης, εξαιρετικά σημαντικό για μένα είναι το γεγονός ότι εδώ και πολλά χρόνια είμαι ανάδοχος τριών παιδιών –που τώρα πια μεγάλωσαν, αλλά συνεχίζω και θα παραμείνω έως το τέλος ανάδοχος- από τη Νιγηρία, υποστηρίζοντας έτσι -με έργα- τη μεγάλη ανθρωπιστική κίνηση της Unicef! Με ένα ασήμαντο ποσό μπορείς να προσφέρεις ζωή, ελπίδα και όραμα σε συνανθρώπους μας για το μέλλον» μας λέει ατενίζοντας τον ουρανό της περήφανης Μάνης!
Η Ευρυδίκη Σφακιανάκη διατηρεί, όπως προαναφέραμε, έναν υπέροχο πετρόχτιστο πύργο στη Μάνη, ο οποίος διαθέτει -ταυτόχρονα- υπερσύγχρονες ανέσεις. Ο πύργος, συγκεκριμένα, βρίσκεται σε έναν από τους κορυφαίους ταξιδιωτικούς προορισμούς της Ελλάδας, στην Πλαγιάδα, στο Λιμένι της Μάνης. Αντικρίζοντάς τον από την ακτή του Λιμενιού, δεσπόζει επιβλητικός, αφού είναι ο πρώτος που βλέπει κανείς στην κορυφή του λόφου, 180 μέτρα ψηλότερα από την επιφάνεια της θάλασσας. Από εκεί ψηλά η ίδια αγναντεύει το υπέροχο τοπίο του λιμανιού, τον όρμο με τα βυθισμένα κουρσάρικα ναυάγια, αλλά και την κατάληξη των παρυφών του Ταϋγέτου στο πέλαγος.
Η «μεγάλη κυρία της Μάνης», αυτός είναι ο τίτλος που την ακολουθεί ως προσωνύμιο στην ενεργή ζωή της, άνοιξε για πρώτη φορά το σπίτι της στον φωτογραφικό φακό της «Espresso» και μας ξεναγεί σε έναν χώρο ζεστό και ταυτόχρονα επιβλητικό, ο οποίος διαθέτει το σπάνιο πλεονέκτημα να σ’ αγκαλιάζει με απίστευτη άνεση και φιλικότητα.
Στον χώρο αυτόν κάθε αντικείμενο έχει τη δική του ιστορία και πρωταγωνιστεί στις στιγμές της ζωής της, που τις μοιράζεται ευτυχισμένη, εδώ και 25 χρόνια, με τον αγαπημένο της σύζυγο και επιχειρηματία Απόστολο Σφακιανάκη. Στη γη της ελιάς, άλλωστε, αφιερώνουν κάθε χρόνο τις περισσότερες ημέρες των διακοπών τους.
Βενετσιάνικος πολυέλαιος
Η ξενάγηση στο αρχοντικό («κόμης» του ο Μέρλιν, ο δωδεκάχρονος -ράτσας pug- πανέμορφος φύλακας άγγελος του πύργου, που δεν έχει σταματήσει να μας κουνά την ουρά του) μοιάζει βγαλμένη από το χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Ξεχωρίζει το υπέροχο σαλόνι με έναν τριθέσιο καναπέ και δύο μπερζέρες, ντυμένο με φίνα κρετόν της Λονδρέζας σχεδιάστριας Λόρα Ασλεϊ (στενή φίλη της οικογένειας της Ευρυδίκης Σφακιανάκη) και έναν καναπέ του 18ου αιώνα από μασίφ ξύλο τριανταφυλλιάς. Ενας αγαπημένος της καθρέφτης, της γιαγιάς της τής Ευρυδίκης -δώρο τιμής και αξίας από τον γάμο της-, από ατόφιο φύλλο χρυσού 22 καρατίων, δεσπόζει πάνω από ένα πετρόχτιστο, καμωμένο με παραδοσιακό τρόπο τζάκι… Την προσοχή μας κεντρίζει ο επιβλητικός βενετσιάνικος πολυέλαιος από κρύσταλλο μουράνο (διαστάσεων 4×2 μ.), τον οποίο περίμενε έναν χρόνο μέχρι να φτάσει, κατόπιν ειδικής παραγγελίας, ώστε να ταιριάζει με την αρχιτεκτονική του χώρου… Μία επιβλητική τραπεζαρία, κληρονομιά της μητέρας της (από κορυφαίο οίκο της Αθήνας, διακεκριμένο στη χρήση πανάκριβου ξύλου στον σχεδιασμό επίπλων, με βαριά υπογραφή)…
«Στον πύργο υπάρχουν επίσης δύο υπέροχες δερματόδετες, μαρκετερί πολυθρόνες, με αντίστοιχο τραπέζι και καθρέφτη (δημοπρατημένα από διάσημο πύργο -με οικόσημο τίτλου ευγενείας- της Ιταλίας), πολύτιμα -λόγω συναισθηματικής αξίας- σπαθιά από οικογένειες Ιαπώνων σαμουράι, αλλά και μικρότερα σπαθιά πολεμιστών» μας λέει η ίδια. «Καθώς και μια υπέροχη σειρά βυζαντινών εικόνων του 18ου αιώνα, οικογενειακά κειμήλια, τα οποία αποτελούν το σημαντικότερο στοιχείο αυτού του σπιτιού, είναι μερικά από τα αντικείμενα που λατρεύω…» αποκαλύπτει η Ευρυδίκη Σφακιανάκη.
Η πέτρα είναι το μοναδικό στοιχείο οικοδομήματος του πύργου, ο οποίος είναι χτισμένος με τον παραδοσιακό τρόπο της Μάνης. Η πισίνα βρίσκεται στο επάνω επίπεδο του αρχοντικού και έχει δημιουργηθεί με μια ειδική κατασκευή κατεδαφίσεως και σπασίματος του βουνού. «Τα τεράστια κομμάτια βράχου θρυμματίστηκαν -ακολουθώντας παραδοσιακές τεχνικές- και χρησιμοποιήθηκαν ως πέτρες με τις οποίες χτίστηκαν όλος ο πύργος και τα μέρη αυτού….» μας εξηγεί, αναπολώντας τις στιγμές που οργάνωνε το χτίσιμο αυτού του εντυπωσιακού οικοδομήματος και λίγο πριν γευτούμε από την ίδια πιάτα βγαλμένα από την κουζίνα της γης της ελιάς…
