Ο Θανάσης Τσαλταμπάσης μας συστήθηκε μέσα από ένα τηλεοπτικό σποτ που γνώρισε μεγάλη επιτυχία και σύντομα του «άνοιξε» τον δρόμο στην τηλεόραση. Το πρόσωπο και η «αύρα» του παραπέμπουν αυτόματα στον ορισμό του «καλού παιδιού». Ο ίδιος λέει ωστόσο ότι έχει μάθει να συμπεριφέρεται στους ανθρώπους γύρω του με ευγένεια, σεβασμό και ταπεινότητα. Παρά το γεγονός ότι κέρδισε την αναγνωρισιμότητα από επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές στις οποίες συμμετείχε, η μεγάλη του αγάπη είναι το θέατρο.
- Από την Πωλίνα Χρήστου
Αυτή την περίοδο μάλιστα υποδύεται τον δεκάχρονο Όσκαρ στη θεατρική μεταφορά της νουβέλας «Φιλιά, Όσκαρ…» του Ερίκ Εμμάνουελ Σμιτ, σε διασκευή του σκηνοθέτη Τσέζαρις Γκραουζίνις. Πρόκειται για ένα αριστουργηματικό έργο το οποίο περιγράφει τους φόβους και τις σκέψεις ενός μικρού αγοριού που πάσχει από λευχαιμία και μέσα από ένα αθώο παιχνίδι στο νοσοκομείο, προσπαθεί να βρει τη χαρά της ζωής μέσα σε αυτό το τόσο ζοφερό περιβάλλον. «Το έργο αυτό είναι ένας πραγματικός ύμνος για τη ζωή, φωτεινό και αισιόδοξο» σχολιάζει ο Θανάσης Τσαλταμπάσης μιλώντας στο newsbreak.gr. Mάλιστα, ο γνωστός ηθοποιός μεταξύ άλλων, σχολιάζει ότι «τίποτα δεν είναι εύκολο στο θέατρο αν θες να είναι καλό», ενώ τονίζει ότι δεν αρκεί να είναι καλός μόνο ο ηθοποιός, αλλά και οι θεατές, οι οποίοι οφείλουν να σέβονται τους καλλιτέχνες και τον χώρο του θεάτρου.
Θανάση έχεις καταφέρει να γνωρίσεις την επιτυχία από νεαρή ηλικία. Τι έπαιξε ρόλο σε αυτό θεωρείς;
Η διαφήμιση στην οποία συμμετείχα είχε τεράστια επιτυχία, οπότε αυτόματα έγινα δημοφιλής. Αυτό ήταν ένα πολύ καλό «σκαλοπατάκι» για να αρχίσω την επαγγελματική μου πορεία, το οποίο βέβαια ήταν ταυτόχρονα και επικίνδυνο. Χρειάστηκε μεγάλη προσοχή ο χειρισμός της τόσο έντονης αναγνωρισιμότητας. Αν δεν είχα τις βάσεις όσον αφορά την υποκριτική αλλά και τα μυαλά στο κεφάλι μου, θα μπορούσα αντί να ανέβω αυτό το «σκαλάκι», να γλιστρούσα και να γκρεμοτσακιζόμουν! Ευτυχώς συνέβη το πρώτο.
Η ενασχόλησή σου με το θέατρο ξεκίνησε σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Τι σε έκανε να αποφασίσεις να προχωρήσεις επαγγελματικά;
Νομίζω ότι το ερασιτεχνικό θέατρο είναι ένα πολύ συνηθισμένο πρώτο βήμα για κάποιον που από νωρίς έχει μπολιαστεί με το μικρόβιο της υποκριτικής. Μπορεί να αποτελέσει σπουδαία εμπειρία.
Επιτυχίες σε τηλεόραση, κινηματογράφο και θέατρο. Εντοπίζεις τον εαυτό σου να «απολαμβάνει» κάποιον χώρο περισσότερο;
Σε όλα υπάρχει μία διαφορετικού είδους μαγεία. Η αλήθεια είναι ότι η άμεση σκηνική εμπειρία που προσφέρει το θέατρο έχει κάτι το ασύγκριτο και αν έπρεπε να διαλέξω θα κέρδιζε τα άλλα δύο!
Πρωταγωνιστείς στο έργο «Φιλιά, Όσκαρ…» που έχει βασιστεί στη νουβέλα του Éric-Emmanuel Schmit. Πώς είναι να υποδύεσαι τον ρόλο ενός 10χρονου αγοριού που πάσχει από μια ανίατη ασθένεια; Πες μας λίγα λόγια για την παράσταση αλλά και για το μήνυμά σας προς στους θεατές.
Όταν έχεις ένα τόσο σπουδαίο κείμενο και έναν τόσο σπουδαίο σκηνοθέτη, τα πράγματα γίνονται ευκολότερα μέσα στην δυσκολία τους. Τίποτα δεν είναι εύκολο στο θέατρο αν θες να είναι καλό. Το έργο αυτό είναι ένας πραγματικός ύμνος για τη ζωή, φωτεινό και αισιόδοξο. Καταφέρνει να επιφέρει μία σπάνια λύτρωση στον θεατή και το περίεργο και αξιοθαύμαστο είναι ότι αυτό συμβαίνει μέσα από ένα τελείως κόντρα θέμα, την ανίατη ασθένεια ενός παιδιού. Πιστέψτε με, ακούγεται βαρύ, αλλά δεν είναι καθόλου. Είναι συγκινητικό, ναι, αλλά παράλληλα είναι πολύ αστείο και ουσιαστικά ξαλαφρωτικό, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη!
Ποιες συνεργασίες θεωρείς ότι σε βοήθησαν να εξελιχθείς και ποιες μπορεί να σε δυσκόλεψαν;
Όλες με βοήθησαν να εξελιχθώ και οι δύσκολες και οι λιγότερο δύσκολες. Αν βλέπεις το ποτήρι μισογεμάτο, κρατάς από παντού θετικά πράγματα κι εγώ βλέπω γενικά τη ζωή υπό αυτό το πρίσμα.
Ποια είναι η γνώμη σου για την ανταπόκριση του κοινού στο θέατρο στις μέρες μας;
Η ποσότητα σίγουρα έχει αυξηθεί αλλά αυτό δεν αντιστοιχεί αυτομάτως και στην ποιότητα. Να ξέρετε, πρέπει κι ο θεατής να είναι καλός, όχι μόνο ο ηθοποιός. Πολύς κόσμος που έρχεται στο θέατρο έχει λίγο τηλεοπτικό τρόπο θέασης, ανοιχτά κινητά, ομιλίες σα να είναι στον καναπέ του, κατανάλωση τροφίμων κλπ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ενοχλούνται και οι υπόλοιποι θεατές αλλά και οι ηθοποιοί να αποσπώνται και να μην καταφέρνουν να αποδώσουν στο 100%. Άρα, η παράσταση γίνεται κατώτερη. Ελπίζω σιγά σιγά η ποσότητα να ισοφαρίσει την ποιότητα, τότε μόνο θα είμαι απόλυτα ευχαριστημένος!
Θα λέγαμε ότι το κοινό σε έχει συνδυάσει με κωμικούς ρόλους. Θα σε ακολουθήσει, πιστεύεις αυτό;
Στο θέατρο δοκιμάζω συνεχώς νέα πράγματα και «ρισκάρω», αυτό ήδη νομίζω το έχουν καταλάβει οι περισσότεροι και χαίρομαι γιατί νιώθω ότι έχω αρχίσει και αποκτώ ένα κοινό που ακολουθεί ξέροντας ότι θα δει μία ωραία δουλειά. Σίγουρα θα μπορούσα να επιλέξω πιο εύκολους δρόμους λόγω της δημοφιλίας μου αλλά τότε θα πήγαινα κόντρα στην καρδιά μου.
Έχεις πει στο παρελθόν ότι είχες δεχτεί bullying για το ύψος σου. Πώς έκανες τον αυτοσαρκασμό «όπλο» σου;
Ευτυχώς ζούμε πια σε μία εποχή που η ομορφιά βρίσκεται εκεί που έπρεπε πάντα να είναι: στη διαφορετικότητα. Όλοι και ιδίως οι νέοι γονείς πρέπει να στρέφουν την σκέψη των παιδιών τους προς τα εκεί, για να μη χρειάζεται κανείς να ψάχνει «όπλα» για να επιβιώσει.
Ποια είναι η γνώμη σου για την τηλεόραση του σήμερα;
Η τηλεόραση έχει από όλα. Πιστεύω ότι γίνονται και σπουδαία πράγματα και μέτρια και κακά. Από όλα έχει ο μπαχτσές! Πάντως νομίζω ότι υπάρχει μία τάση προς το καλό, σε αντίθεση με άλλες εποχές που υπήρχε μεγαλύτερη τάση στο κακό.
Τι μπορεί να σε εξοργίσει στους ανθρώπους και τι σε κάνει να τους θαυμάζεις;
Δε μου αρέσει η αγένεια, η αγνωμοσύνη, η σοβαροφάνεια, η «ξερολίτιδα», η έλλειψη πειθαρχίας. Θαυμάζω την ευγένεια, την καλλιέργεια, την μόρφωση που συνοδεύεται από ταπεινότητα.
Τι έχουν να συναντήσουν οι νέοι που θέλουν να ασχοληθούν με την υποκριτική;
Ωχ, δύσκολη ερώτηση. Θα πω ότι όση μαγεία έχει η σκηνή τόσο δύσκολη για το στομάχι είναι η επιβίωση εκτός αυτής. Θέλει αυτοεκτίμηση, προσοχή, πίστη, όραμα και προσεκτικές επιλογές. Και προσοχή στις «σειρήνες» δόξα-χρήματα…
Φαίνεσαι ρομαντικός χαρακτήρας. Πώς αντιλαμβάνεσαι την εξέλιξη των ανθρώπινων σχέσεων στην εποχή μας, μια εποχή που φαίνεται να χάνει τον ρομαντισμό της;
Δε μπορώ να πω ότι μου αρέσει πολύ όλη αυτή η social- πραγματικότητα. Είμαι άνθρωπος που θέλω να γελάσω πραγματικά και όχι να γράψω lol. Θέλω να κοιτάξω στα μάτια, θέλω να πάρω και να με πάρουν μια αγκαλιά. Όμως… θα ζήσουμε θείε Βάνια που έλεγε κι ο Τσέχοφ!(γέλιο)
Ποιοι είναι οι στόχοι σου για το μέλλον και τι έχουμε να περιμένουμε το επόμενο διάστημα;
Προς το παρόν ευχαριστιέμαι απόλυτα την εμπειρία που μου προσφέρει η παράσταση «Φιλιά, Όσκαρ…» και ο ρόλος μου. Συζητώ για πολλά και ωραία, θεατρικά, σειρές, ταινίες, ελπίζω να επιλέξω αυτά που πρέπει και να έχω έναν γεμάτο επόμενο χρόνο. Παράλληλα δίνω ήδη τη φωνή μου στον «Φίγκαρο» που ετοιμάζουν οι Αθηναϊκές Μαριονέτες.
Εισιτήρια για την παράσταση «Φιλιά, Όσκαρ…» μπορείτε να βρείτε εδώ.
