Ο Ηλίας Ψ. ήταν μόλις δέκα χρόνων όταν άκουσε τον ίδιο του τον πατέρα να γίνεται βασικός μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη του. Ζητούσε να κλειστεί στο Αναμορφωτήριο. Τελικά καταδικάστηκε σε ένα χρόνο φυλάκιση και οδηγήθηκε σε αυτό.
Μόνο που η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Στην εφημερίδα Έθνος τον Ιούλιο του 1933 ο δημοσιογράφος με τα αρχικά Κ.Σ πήγε να κάνει έρευνα στο Αβερώφειο Ίδρυμα ανηλίκων. Ο βενιαμίν των τροφίμων ήταν ο δεκάχρονος Ηλίας που αφηγήθηκε την περιπέτειά του.
«Ο πατέρας μου είναι πρόσφυγας από την Σαμψούντα, πολύ φτωχός. Μένει σε μια παράγκα, πουλάει πάγο και παγωτά. Η μητέρα μου είναι άρρωστη και γριά. Έχω κι έναν αδελφό μεγαλύτερο κατά δύο χρόνια και μια αδελφή 18 χρόνων που δεν εργάζεται κι αυτή. Εγώ πήγαινα σχολείο. Τετάρτη και Σάββατο απόγευμα που δεν είχαμε μάθημα και την Κυριακή έκανα τον λούστρο. Με δικάσανε ένα χρόνο για κλοπή. Με κατηγόρησαν ότι έκλεψα ένα σακάκι που είχαν κρεμάσει άλλα παιδιά σε ένα δέντρο και έπαιζαν μπάλα. Δεν το έκλεψα εγώ. Στην Αστυνομία που με πήγαν με έδειραν και μου έβαλαν στο χέρι ένα μολύβι για να μαρτυρήσω ότι πήρα το σακάκι. Την άλλη μέρα με πήγαν στο δικαστήριο. Με δίκασαν σε ένα χρόνο φυλάκιση».
Ο διευθυντής των φυλακών Τριανταφυλλίδης είπε στον δημοσιογράφο ότι ο ίδιος ο πατέρας του παιδιού κατέθεσε ότι πάσχει από κλεπτομανία και έχει ανάγκη σωφρονισμού! Αντίθετα ο δάσκαλός του κατέθεσε ότι ήταν μεν ζωηρός, αλλά εργατικός και τίμιος. Ο ιερέας της περιοχής και γείτονές του υποστήριζαν ότι η «κλεπτομανία» ήταν εφεύρεση του πατέρα του που δεν είχε τα μέσα να τον συντηρήσει με άρρωστη γυναίκα και τρία παιδιά. Θεώρησε ότι μόνη λύση ήταν οι παιδικές φυλακές Αβέρωφ.
Στο ίδιο ρεπορτάζ διαβάζουμε ότι υπήρχαν την εποχή εκείνη 450 τρόφιμοι με αδικήματα που άρχιζαν από φόνο (!) κι έφθαναν σε μικροκλοπές.
Το ρεπορτάζ κατέληγε στο πρόβλημα της απασχόλησης των παιδιών αυτών όταν εκτίσουν την ποινή τους. Μια φιλανθρωπική οργάνωση με τίτλο «Σταθμός Εφήβων» είχε διάθεση να τους βοηθήσει, αλλά της έλειπαν οι πόροι. Το μόνο που μπορούσε κάνει΄ ήταν να πληρώσει το εισιτήριο για τα παιδιά από την περιφέρεια για να επιστρέψουν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους. Μέχρι εκεί!
