Η 28η Οκτωβρίου ’40 δεν ήταν μόνο μια ημέρα «ΟΧΙ». Ήταν η αρχή μιας εποχής γεμάτης αυτοθυσία, ηρωισμό και καθημερινές πράξεις γενναιότητας που έγραψαν ιστορία, ακόμη κι αν έμειναν στην αφάνεια.
Τιμούμε και αυτούς που πάλεψαν όχι μόνο στα πεδία των μαχών, αλλά και με το ήθος, την ανθρωπιά και την αλληλεγγύη τους.
Οι γυναίκες της Πίνδου το ’40
Μέσα στο χιόνι και το κρύο, οι γυναίκες της Ηπείρου ανέβαιναν στα βουνά μεταφέροντας τρόφιμα, πολεμοφόδια και τραυματίες στους ώμους τους. Όταν ένας στρατιώτης τις ευχαρίστησε, εκείνες απάντησαν: «Για την πατρίδα είναι παιδάκι μου!».
Ο παπάς με το όπλο
Ο Παπα-Ανδρέας, ιερέας στην Ήπειρο το ’40, πολεμούσε δίπλα στους στρατιώτες. Έδινε θάρρος με τις ευλογίες του, αλλά και πολεμούσε στην πρώτη γραμμή φωνάζοντας: «Με τον Χριστό και την Ελλάδα!».
Η απόκρυψη της Ακρόπολης
Για να αποφευχθεί βομβαρδισμός από τους Ιταλούς ή τους Γερμανούς, οι Έλληνες κάλυψαν την Ακρόπολη με δίχτυα παραλλαγής, ώστε να φαίνεται σαν φυσικός λόφος από ψηλά. Η πολιτιστική μας κληρονομιά προστατεύτηκε με ευρηματικότητα.
Οι μικροί ήρωες – Οι πρόσκοποι του πολέμου
Αν και παιδιά, οι πρόσκοποι βοήθησαν στον αγώνα μεταφέροντας μηνύματα, φάρμακα και τρόφιμα. Ένα 12χρονο αγόρι τραυματίστηκε σε αποστολή βοήθειας, αλλά αρνήθηκε να εγκαταλείψει: «Πρέπει να το πάω, περιμένουν φάρμακα…».
Η επιστολή του Ιταλού στρατιώτη
Σε επιστολή του προς τη μητέρα του, Ιταλός στρατιώτης έγραψε: «Οι Έλληνες δεν είναι όπως μας είπαν. Πολεμούν με τιμή, βοηθούν ακόμα και τους τραυματίες μας. Δεν μισούν, αμύνονται».
Οι μαθητές της Κέρκυρας
Όταν οι Ιταλοί απαίτησαν να τραγουδιέται ο ύμνος τους στα σχολεία, οι μαθητές αρνήθηκαν. Πολλοί αποβλήθηκαν, άλλοι φυλακίστηκαν. Μερικοί αργότερα έγιναν μέλη της Αντίστασης.
Ο πόλεμος του 1940 δεν ήταν μόνο μάχες με όπλα. Ήταν μάχη αξιών. Οι άγνωστες αυτές ιστορίες δείχνουν πως η Ελλάδα πολέμησε με ψυχή, πίστη και ενότητα.
Το «ΟΧΙ» δεν ειπώθηκε μόνο από τον Μεταξά, αλλά και από κάθε Έλληνα και Ελληνίδα που ύψωσε το ανάστημά του απέναντι στον φασισμό.
Δείτε ακόμη:
