Οι νέοι χειριστές Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (ΣΜΗΕΑ), γνωστά ευρύτερα ως drones, του Ελληνικού Στρατού, είναι τα στελέχη που εκπαιδεύονται για να επιχειρούν σ΄ένα πεδίο όπου η τεχνολογία αλλάζει καθημερινά τους κανόνες της μάχης.
Στο Κέντρο Επιχειρήσεων Προσομοίωσης (ΚΠΕ) «ΙΑΝΟΣ» στην Αλεξανδρούπολη, οι εκπαιδευόμενοι ξεκινούν από τον εξομοιωτή και τα εμπορικά διαθέσιμα συστήματα και σταδιακά περνούν σε πιο σύνθετες πλατφόρμες, ακόμη και σε ΣΜΗΕΑ που αναπτύσσονται και κατασκευάζονται από τον Στρατό.
Το κέντρο παρέχει εκπαίδευση υψηλού επιπέδου προκειμένου τα στελέχη να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις μιας νέας εποχής. Μιας εποχής, όπου η τεχνολογία δεν αποτελεί απλώς υποστηρικτικό εργαλείο, αλλά μέρος του ίδιου του τρόπου με τον οποίο σχεδιάζονται και εκτελούνται οι σύγχρονες επιχειρήσεις.
Η επίσκεψη του ΑΠΕ – ΜΠΕ στο στρατόπεδο όπου διεξάγονται σχολεία εκπαίδευσης χειριστών ΣΜΗΕΑ (drones), αποτυπώνει το νέο, διαφορετικό πρόσωπο του σύγχρονου Ελληνικού Στρατού. Έναν στρατό που επενδύει συστηματικά στην τεχνολογία, στην εκπαίδευση και στην ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων.
«Ο χειρισμός ενός ΣΜΗΕΑ αποτελεί μια ιδιαίτερη ικανότητα και δεν ανταποκρίνονται όλοι με τον ίδιο τρόπο στις απαιτήσεις της εκπαίδευσης», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής του ΚΠΕ «ΙΑΝΟΣ», εξηγώντας ότι η αξιολόγηση αποτελεί βασικό μέρος της όλης διαδικασίας.
Η μεγαλύτερη πρόκληση, όπως εξηγεί, είναι ο χειρισμός να γίνει δεύτερη φύση για τον εκπαιδευόμενο. «Δεν πρέπει να απασχολεί το μυαλό του το πώς θα στρίψει, πώς θα απογειώσει ή πώς θα προσγειώσει το ΣΜΗΕΑ. Όλες αυτές οι κινήσεις πρέπει να είναι αυτόματες, να έχουν γίνει δεύτερη φύση, ώστε η προσοχή του να είναι αποκλειστικά προσανατολισμένη στην αποστολή», επισημαίνει.
Στάδια εκπαίδευσης των χειριστών drones
Η εκπαίδευση των χειριστών ακολουθεί συγκεκριμένα στάδια. Αρχικά οι εκπαιδευόμενοι έρχονται σε επαφή με τα βασικά συστήματα και τις αρχές ασφαλούς πτήσης, ενώ στη συνέχεια περνούν σε πιο απαιτητικές διαδικασίες. Ένας από τους πιο έμπειρους εκπαιδευτές, περιγράφει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ μια διαδικασία που ξεκινά από τα βασικά. «Η πρώτη επαφή γίνεται μέσω του εξομοιωτή. Εκεί, ο εκπαιδευόμενος εξοικειώνεται με το χειριστήριο και το περιβάλλον πτήσης».
Ακολουθούν πραγματικές πτήσεις με μικρά εμπορικά drones, τα οποία διαθέτουν προστατευτικά στους έλικες και χαμηλό κόστος συντήρησης. Η επιλογή αυτή επιτρέπει στους εκπαιδευόμενους να αποκτήσουν εμπειρία χωρίς μεγάλο οικονομικό κόστος. Βασικός στόχος είναι η ανάπτυξη της λεγόμενης «μυϊκής μνήμης». Το ίδιο χειριστήριο χρησιμοποιείται σε όλα τα στάδια, ώστε οι βασικές κινήσεις να γίνουν αυτοματοποιημένες.
«Όσο καλύτερα μάθει κάποιος να χρησιμοποιεί το χειριστήριο, τόσο πιο αποτελεσματικός θα είναι στον χειρισμό οποιουδήποτε συστήματος», σημειώνει χαρακτηριστικά ο εκπαιδευτής. Στη συνέχεια, η εκπαίδευση περνά στα ΣΜΗΕΑ FPV, τα οποία αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Τα συγκεκριμένα συστήματα δεν διαθέτουν τα βοηθήματα που υπάρχουν σε άλλα drones, όπως σταθεροποίηση ή GPS Assist.
Η εκπαίδευση συνεχίζεται στον ειδικά διαμορφωμένο στίβο εμποδίων, όπου οι χειριστές drones καλούνται να πραγματοποιήσουν πτήσεις ακριβείας, να κινηθούν μέσα από εμπόδια και να αντιμετωπίσουν τις επιδράσεις των καιρικών συνθηκών. Ακολούθως, η διαδικασία μεταφέρεται στο πεδίο βολής, όπου χρησιμοποιούνται μεγαλύτερα συστήματα, πολλά από τα οποία κατασκευάζονται πλέον από τον Ελληνικό Στρατό.
Δείτε επίσης:
