Μια πολυετής δικαστική διαδρομή που αναζητούσε απαντήσεις για το πώς ένας άνθρωπος έχασε τη ζωή του εν ώρα καθήκοντος, έλαβε τέλος στις 29 Μαΐου 2026. Πρόκειται για τον διακεκριμένο αναπληρωτή καθηγητή Ιατρικής Στυλιανό Κούτσια, ο οποίος βρήκε φριχτό θάνατο μέσα σε ιδιωτική κλινική της Λάρισας, με το Τριμελές Πλημμελειοδικείο να εκδίδει πρωτόδικη απόφαση-σταθμό για την δικαστική υπόθεση.
Το χρονικό της τραγωδίας
Στις 9 Απριλίου 2021 ο 56χρονος αναπλ. καθηγητής Ιατρικής Σ. Κούτσιας βρέθηκε στην κλινική «Πατσίδη» στη Λάρισα, με την οποία διατηρούσε συνεργασία, προκειμένου να πραγματοποιήσει χειρουργική επέμβαση σε ασθενή. Την ώρα που επιχείρησε να χρησιμοποιήσει τον ανελκυστήρα, ο καθηγητής καταπλακώθηκε από την πλατφόρμα του αναβατορίου. Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες όσων βρίσκονταν στο σημείο, να τον απεγκλωβίσουν, ο γιατρός άφησε την τελευταία του πνοή υπό συνθήκες ασφυξίας. Η έλλειψη βασικών μέτρων ασφαλείας για τον ανελκυστήρα απεδείχθη μοιραία.
Ο θάνατος του ιατρού που χάθηκε τόσο άδικα μέσα σε λίγα λεπτά, οδήγησε στη δίωξη του Ιδιοκτήτη της κλινικής Ε. Π., του Συντηρητή Κ. Ζ. και της Τεχνικού Ασφαλείας Α. Β., για ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Με την ίδια κατηγορία κάθισαν στο εδώλιο και μέλη της επιτροπής της Περιφέρειας Θεσσαλίας, η οποία ήταν αρμόδια για τον έλεγχο και τη χορήγηση βεβαιώσεων καλής λειτουργίας στις ιδιωτικές κλινικές. Τα μέλη της επιτροπής κατηγορήθηκαν και για παράβαση καθήκοντος.
Η ετυμηγορία της Δικαιοσύνης
Μετά από πλήθος συνεδριάσεων και μια μακρά διαδικασία, το Δικαστήριο έκρινε ένοχους τους περισσότερους κατηγορούμενους σε πρώτο βαθμό, υιοθετώντας την πρόταση του Εισαγγελέα. Στον ιδιοκτήτη της κλινικής Ε. Π. επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών, στον Συντηρητή Κ. Ζ. και στην Τεχνικό Ασφαλείας Α. Β., επιβλήθηκαν 30 μήνες φυλάκισης. Σε όλους αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου.
Παράλληλα, στα τρία μέλη της επιτροπής της Περιφέρειας Κ. Γ., Ι. Ε. και Δ. Π., επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 20 μηνών.
Ο αγώνας για δικαίωση
Στη μάχη για την ανάδειξη ευθυνών για τον άδικο θάνατο του καθηγητή Ιατρικής, καθοριστική ήταν η στάση και ο αγώνας της οικογένειας του θύματος. Η σύζυγος του θανόντος, Μαρία Ρούκα και τα παιδιά τους, από την πρώτη στιγμή ζήτησαν να αποδοθεί δικαιοσύνη, με τους έμπειρους δικηγόρους Λεωνίδα Σιδηρόπουλο και Θεοχάρη Δαλακούρα, να σηκώνουν το βάρος υπεράσπισης της κατηγορίας. Οι συνήγοροι της οικογένειας κατάφεραν να αναδείξουν τα κενά ασφαλείας και τις διοικητικές παραλείψεις που οδήγησαν στην απώλεια μιας σημαντικής προσωπικότητας για την ιατρική κοινότητα.
Η απόφαση αποτελεί ηθική δικαίωση για την οικογένεια του θύματος, η οποία όλα αυτά τα χρόνια ζητούσε να μην ξεχαστεί η τραγωδία και να αποδοθούν ευθύνες σε όλα τα επίπεδα, τόσο στη διοίκηση της κλινικής όσο και στους ελεγκτικούς φορείς.
