Τις ενστάσεις του για μία σειρά από διατάξεις του νομοσχεδίου για τον αιγιαλό διατυπώνει ο Συνήγορος του Πολίτη, επισημαίνοντας ότι αποτελεί προϊόν νομοθετικής πρωτοβουλίας του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.
Ωστόσο καθίσταται σαφές ότι στο θέμα που αντιμετωπίζει κυριαρχεί και οφείλει να προταχθεί η περιβαλλοντική προστασία του αντικειμένου (αιγιαλός, παραλία και παλαιός αιγιαλός), όπως επιτάσσει τόσο η εθνική όσο και η ευρωπαϊκή νομοθεσία. «Κάθε θερινή περίοδο καταγράφονται πλήθος παρανομιών είτε με τη χρήση αιγιαλού – παραλίας από επιχειρηματίες χωρίς άδεια είτε με υπερβάσεις των αδειών. Φέτος, το φαινόμενο εντάθηκε και προκάλεσε ποικίλες διαμαρτυρίες από πολίτες, αντιδράσεις που έγιναν γνωστές ως το κίνημα της πετσέτας. Η γενικευμένη αίσθηση των πολιτών ότι η κοινοχρησία της παράκτιας ζώνης απειλείται από την υπέρμετρη παραχώρηση χρήσης αυτής σε ιδιώτες και την αυθαιρεσία αυτών προκάλεσε και την επιχειρούμενη αναμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου» αναφέρει η Αρχή στην επιστολή της προς τον Απόστολο Βεσυρόπουλο, πρόεδρο της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής. Σημειώνει ότι θα ήταν δέον η νομική προστασία της παράκτιας ζώνης ως ενιαίο οικοσύστημα να αποτυπώνεται εμφαντικά και στο εν θέματι σχέδιο νόμου, καθώς η εμπεδωμένη πρακτική «τεμαχισμού» αυτής σε διακριτές ζώνες (αιγιαλού, παραλίας και παλαιού αιγιαλού) με διαφορετικές δυνατότητες χρήσης, επιτρεπόμενες παρεμβάσεις, ιδιοκτησιακό καθεστώς κ.λπ. δεν συνάδει με τη συνολική αντιμετώπιση του παραθαλάσσιου οικοσυστήματος. Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει παρατηρήσει κατά τον χειρισμό αναφορών ότι η παραχώρηση, π.χ., παλαιού αιγιαλού (ο οποίος αποτελεί ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου και μπορεί να διατεθεί προς εκμετάλλευση) σταδιακά οδηγεί σε υποβάθμιση και των όμορων ζωνών (αιγιαλός και παραλία), καθώς η μία αλληλεπιδρά με την άλλη. Σχετικά με την πολεοδομική νομοθεσία για την παροχή διόδου από δημόσια οδό μέσω ιδιοκτησιών προς τον αιγιαλό, η Αρχή σημειώνει ότι δεν γίνεται αντιληπτό για ποιον λόγο η επιχειρούμενη ρύθμιση αφορά την επικοινωνία του αιγιαλού με τον δημόσιο δρόμο και όχι της παραλίας με τον δημόσιο δρόμο μέσω ιδιοκτησίας που τυχόν παρεμβάλλεται. Ο Συνήγορος του Πολίτη στέκεται επίσης στην ανάγκη επαρκούς στελέχωσης των Κτηματικών Υπηρεσιών για τη διενέργεια των ελέγχων, αλλά και στις παρενέργειες που μπορεί να προκαλέσει η παράλληλη αρμοδιότητα των δήμων να προβαίνουν σε διαπίστωση και καταγραφή τυχόν αυθαίρετων κατασκευών και παραβάσεων/υπερβάσεων των όρων παραχώρησης του αιγιαλού – παραλίας, αρμοδιότητα που μέχρι τώρα ανήκε αποκλειστικά στις Κτηματικές Υπηρεσίες.
