Τα Δωδεκάνησα αποτελούν το τελευταίο κομμάτι της Ελλάδας που ενσωματώθηκε στον εθνικό κορμό. Ήταν 31 Μαρτίου 1947 όταν τα σύμπλεγμα των νησιών πέρασε στην ελληνική διοίκηση. Τότε κανείς δεν καταλάβαινε τη σημασία της ενσωμάτωσης που έκανε ουσιαστικά το Αιγαίο «ελληνική θάλασσα» με τον αντίστοιχο αποκλεισμό της Τουρκίας. Θα έπρεπε να το καταλάβουμε χρόνια αργότερα…
Το σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων γνώρισε όλων των ειδών τους κατακτητές, πολλά χρόνια πριν την κατάρρευση του Βυζαντίου.
*1309, το κατέλαβαν οι Ιωαννίτες Ιππότες
*1522, πέρασε στην κατοχή των Τούρκων
*1912, οι Ιταλοί αποβιβάστηκαν στα νησιά
*1943, οι Γερμανοί διώχνουν τους Ιταλούς μετά τη συνθηκολόγηση της χώρας
*1945, περνά στην κατοχή των Άγγλων
Κι όμως όλους αυτούς τους αιώνες αυτό το κομμάτι Ελλάδας διατήρησε την ταυτότητα του και πρωταγωνίστησε στους εθνικούς αγώνες.
Ήταν 31 Μαρτίου 1947 όταν ο Ναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης ανέλαβε την στρατιωτική διοίκηση των νησιών. Ήταν το πρώτο βήμα της ενσωμάτωσης που ολοκληρώθηκε ένα χρόνο αργότερα.
Ο Μιχαήλ Στασινόπουλος, πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1974-75) ήταν ο πολιτικός σύμβουλος της Στρατιωτικής Διοικήσεων. Πολλά χρόνια αργότερα μιλώντας στην Ερτ για τη μέρα εκείνη περιγράφει τη συγκλονιστική στιγμή της έπαρσης της Ελληνικής Σημαίας όταν όλοι οι παριστάμενοι Ρόδιοι γονάτισαν σε ένδειξη σεβασμού και μετά το πέρας της τελετής έσπευσαν στο νεκροταφείο για να…πουν στους νεκρούς ότι τα Δωδεκάνησα ήταν επιτέλους ελεύθερα! (στο 3:02 του βίντεο)
Οι εφημερίδες της εποχής έστειλαν τους καλύτερους δημοσιογράφους τους στη Ρόδο για να δώσουν το κλίμα που επικρατούσε. Οι αναγνώστες τους ήθελαν ένα καλό νέο. Στην Ελλάδα όλα έδειχναν ότι η Εμφύλια σύρραξη δεν θα τελείωνε γρήγορα (κράτησε άλλα δύο χρόνια), υπήρχε απογοήτευση για την απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων να μην μας παραχωρήσουν τη Βόρεια Ήπειρο, ενώ η αγωνία για την αλλαγή φρουράς με την είσοδο των Αμερικανών και την αποχώρηση των Άγγλων στα πολιτικά πράγματα δημιουργούσε κλίμα ανασφάλειας για το… άγνωστο.
Οι Ιταλοί μπορεί να στόλισαν τα βασικά νησιά, τη Ρόδο και την Κω με εντυπωσιακά κτίρια, αλλά αποδείχτηκαν σκληρότεροι ακόμα και από τους Τούρκους. Στόχος τους ήταν να εξιταλίσουν τον ελληνικό πληθυσμό και να δημιουργήσουν ένα προγεφύρωμα στην Ανατολική Μεσόγειο που θα τους βοηθούσε ως ναυτική βάση να αναβιώσουν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία! Τελικά το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς το αντίθετο. Έχασαν και τα νησιά που θεωρούσαν δικά τους.
Τι έμεινε από το πέρασμα τους; Τα φιλμάκια της προπαγάνδας τους που δίνουν όμως εικόνες της εποχής. Είναι οι ειδυλιακές. Οι άλλες οι σκληρές έμειναν στις μνήμες των κατοίκων και στα όσα έγραψαν ή αφηγήθηκαν…
