Ορκίστηκαν πριν από λίγο ο νέος υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότης Μηταράκης και ο αναπληρωτής του Γιώργος Κουμουτσάκος. Σε μια σύντομη τελετή ενώπιον του προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη οι δυο άνδρες πήραν στα χέρια τους την «καυτή πατάτα».
Τελικά, λοιπόν, η κυβέρνηση επανασυστήνει ένα υπουργείο που είχε η ίδια καταργήσει. Αυτό δεν το λες και επιτυχία. Το υπουργείο μεταναστευτικής πολιτικής ιδρύθηκε επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ με πρώτη αρμόδια υπουργό την Τασία Χριστοφιλοπούλου με τις αλήστου μνήμης δηλώσεις.
Ήταν η εποχή του «οι μετανάστες λιάζονται» και του «έχει σύνορα η θάλασσα;» Ήταν η εποχή που ΣΥΡΙΖΑ καταργούσε την Αμυγδαλέζα σταματούσε τις απελάσεις λαθρομεταναστών και τις περιπολίες που λιμενικού στέλνοντας με αυτό τον τρόπο σε ολόκληρη την υφήλιο το μήνυμα «ανοίξαμε και σας περιμένουμε»
Στην συνέχεια σε μια προσπάθεια να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα που οι ίδιοι δημιούργησαν έπαυσαν την Τασία και υπουργοποίησαν τον Μουζάλα ο οποίος ήρθε σε κόντρα με τις ίδιες του τις πεποιθήσεις στην προσπάθεια να διαχειριστεί το λεγόμενο προσφυγικό αλλά η ζημιά είχε ήδη γίνει. Η Ελλάδα είχε με ευθύνη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ καταστεί ένας ελκυστικός προορισμός.
Η κυβέρνηση της ΝΔ ανέβηκε στην εξουσία υποσχόμενη μεταξύ άλλων την φύλαξη των συνόρων και την ταχτοποίηση του μεταναστευτικού. Αντί αυτού όμως τι είδαμε; Υποσχέσεις που έμειναν στα λόγια. Κοροϊδία με τον ίδιο τον πρωθυπουργό να δηλώνει από την Βουλή «περήφανος που η χώρα μετατρέπεται σιγά σιγά σε πολυπολιτισμική».
Επιπλέον βλέπουμε σχέδια επί σχεδίων, παλινωδίες και ασκήσεις επί χάρτου για κατασκευή κλειστών δομών συν παχιά λόγια για επαναπροωθήσεις στην Τουρκία. Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει γίνει και αμφιβάλλουμε πολύ αν θα γίνουν στην συνέχεια καθώς είναι πλέον εντονότατες οι αντιδράσεις τόσο στα νησιά όσο και στην ενδοχώρα με τους κατοίκους να κινητοποιούνται ενάντια στις κλειστές δομές και τις περίφημες επαναπροωθήσεις που θα έφταναν τις δεκάδες χιλιάδες τον χρόνο, να έχουν κολλήσει στο συγκλονιστικό νούμερο των εκατό.
Δείτε επίσης: Καταλήψεις: Πλημμέλημα ή απόπειρα ανθρωποκτονίας; – Ορθώς η κυβέρνηση θέλει να εκκενωθούν τα κατειλημμένα κτίρια!
Ο νέος υπουργός αναλαμβάνει τα καθήκοντα του μέσα σε ένα σκηνικό πίεσης με τους πολίτες παντού στην χώρα να οργανώνονται για κινητοποιήσεις και την κατάσταση στα hot spot να παραμένει έκρυθμη με συνεχή επεισόδια μεταξύ των αλλοδαπών.
Λίγες ημέρες πριν ο υπουργός είχε γίνει αποδέκτης εντονότατων αποδοκιμασιών έως και προπηλακισμών από πολίτες που διαμαρτύρονταν για το μεταναστευτικό στην εκλογική του περιφέρεια στην Χίο.
Οι 4 άξονες
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως «από την πρώτη στιγμή, ακολουθήθηκε διαφορετική πολιτική στο Προσφ
- Φύλαξη των συνόρων μας.
- Επιτάχυνση διαδικασιών ασύλου.
- Αυξημένες επιστροφές.
- Κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα
Από την άλλη, με ειρωνικό τρόπο απάντησε στις παλινωδίες της κυβέρνηση ο Αλέξης Τσίπρας στο Facebook. Η δηλητηριώδης ανάρτηση ήταν η εξής: «Τα συγχαρητήριά μου στον κ. Μητσοτάκη που του πήρε τελικά μόνο έξι μήνες και εφτά μέρες για να καταλάβει το μπάχαλο που δημιούργησε στο προσφυγικό και πόσο γκάφα ολκής ήταν η απόφασή του να καταργήσει το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής στη χώρα με τις μεγαλύτερες ροές προσφύγων και μεταναστών σε όλη την Ευρώπη».
Δεν ξέρουμε κατά πόσο θα αποδειχτεί καλή η επιλογή του πρωθυπουργού να επανιδρύσει το υπουργείο τοποθετώντας μάλιστα τον Μηταράκη επικεφαλής. Μένει να φανεί στην πράξη.
Ωστόσο θεωρούμε ότι το λεγόμενο προσφυγικό (που την πραγματικότητα είναι λαθρομεταναστευτικό) θα εξελιχθεί για την ΝΔ όπως το Σκοπιανό για τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο η κυβέρνηση δεν θέλει η δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει στην ρίζα του που είναι μια: η φύλαξη των συνόρων.
Δείτε την ορκωμοσία των δυο υπουργών:
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας ανακοινώνοντας το νεό υπουργείο είπε: «Η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή ακολούθησε διαφορετική πολιτική στο προσφυγικό μεταναστευτικό ζήτημα. Με ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που βασίζεται σε τέσσερις άξονες. Στην φύλαξη των συνόρων μας, στην επιτάχυνση των διαδικασιών ασύλου, στις αυξημένες επιστροφές, τα κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα και όλα αυτά προωθώντας παράλληλα την αποσυμφόρηση των νησιών που σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος, αλλά και με την διεθνοποίηση του προβλήματος σε διεθνή φόρα. Αυτό που απαιτείται τώρα είναι η ταχύτερη υλοποίηση αυτού του σχεδίου».
