«Αδύναμος κρίκος», τρομοκράτης πρώτης γενιάς, καταχωρισμένος με αγγλόφωνο ψευδώνυμο στα αρχεία της διαβόητης ανατολικογερμανικής, μυστικής υπηρεσίας Στάζι ήταν ο «άγνωστος Χ» που έναν περίπου χρόνο πριν από την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη είχε υποδείξει στις ελληνικές διωκτικές Αρχές ότι ο αρχηγός της τρομοκρατικής οργάνωσης-φάντασμα ήταν ο ψηλός «Γάλλος», ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος.
- Από τον Βασίλη Χήτο
Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, που πρώτη φορά σήμερα αναφέρει στο βιβλίο του με τίτλο «Στον ίδιο δρόμο» την ύπαρξη αυτού του προσώπου, αποφεύγει –για ευνόητους λόγους– να τον «φωτογραφίσει», αν και πλέον δεν βρίσκεται στη ζωή, όπως κι ορισμένοι άλλοι σύντροφοί του με κοινή πορεία στην ένοπλη πάλη και στον Επαναστατικό Λαϊκό Αγώνα, τη «μαμά» τρομοκρατική οργάνωση της 17Ν.
Στην πραγματικότητα, όμως, αυτός ο καθ’ ομολογίαν τρομοκράτης, όπως αποκαλύπτει η «Espresso», δεν ζήτησε στην ώριμη ηλικία των 63 ετών να παρουσιαστεί «μετανοημένος» και οικειοθελώς, όπως… διακριτικά εμφανίζεται από τον συγγραφέα, για να «δώσει» στον τότε υπουργό τον Γιωτόπουλο, αλλά κάτω από την αφόρητη πίεση της CIA. Μετά τα αλλεπάλληλα φιάσκα (βλέπε Λουίζης Ριανκούρ) οι Αμερικανοί είχαν στη διάθεσή τους τον κωδικό του στη Στάζι, τον «έσπασαν» και απέκτησαν την «ταυτότητά» του. Η CIA όμως όχι μόνο πίεσε, αλλά και απείλησε τον «στόχο» της, πως, αν δεν ενδώσει και δεν πάει μόνος του στις ελληνικές Αρχές ασφαλείας, τότε είναι ικανοί να τον «απαγάγουν» νύχτα και να τον μεταφέρουν στο εξωτερικό σε κρυφή ναυτική βάση, όπου θα τον υποβάλουν σε φρικτά βασανιστήρια…
Υπό αυτόν τον κλοιό, ο στόχος υπέκυψε, αλλά ζήτησε τότε να λάβει εγγυήσεις για τη ζωή του και να μιλήσει κατευθείαν στον κ. Χρυσοχοΐδη, που ήταν ήδη υπουργός στην Κατεχάκη, όπως κι έγινε επανειλημμένα. Ετσι ο τρομοκράτης πρώτης γενιάς μίλησε για το «μεγάλο κεφάλι», τον Γιωτόπουλο, που ζει στο Παρίσι και διαθέτει το «ροζουλί» σπίτι με τα μπλε παράθυρα στους Λειψούς, όπου συνηθίζει να περνά τα καλοκαίρια με την Πεϊνό, την αγαπημένη σύζυγό του. Ο «άγνωστος Χ» ήταν κατατρομοκρατημένος, αφού είχε αποκτήσει δική του οικογένεια, στέγη σε πολύ καλή και πλούσια περιοχή, κοντά στο κέντρο, αλλά πάνω απ’ όλα τη δική του εταιρία με σημαντική αγοραστική αξία, την οποία θα αναλάμβανε ο υιός διάδοχός του.
Το πήραν προσωπικά
Οι Αμερικανοί έφεραν βαρέως ειδικά την εκτέλεση από τη 17Ν του σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα, Ρίτσαρντ Γουέλς. Η εκτέλεση συνέβη στις 23 Δεκεμβρίου 1975 στο Ψυχικό, ενώ στην πορεία και για επαγγελματικούς λόγους έγινε πολύ γνώριμη περιοχή για τον μετέπειτα «άγνωστο Χ». Ως τσιλιαδόρος για το καρτέρι στο ανώτερο στέλεχος της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφoριών φέρεται ότι χρησιμοποιήθηκε ο Θεσπρωτός «κουλοχέρης» της οργάνωσης-φάντασμα Παύλος Σερίφης, όπως εξάλλου αποκάλυψε ο «άγνωστος Χ» στον υπουργό. Σ’ αυτήν την ενέδρα ο «άγνωστος Χ» δεν πρέπει να είχε κάποιο «πρωταγωνιστικό» ρόλο, καθώς ανήκε στα ιδρυτικά μέλη του ΕΛΑ και υποτίθεται ότι διαφωνούσε μ’ όσους αποσχίστηκαν και από τις βομβιστικές ενέργειες πέρασαν στις δολοφονίες, ιδρύοντας τη 17 Νοέμβρη.
«Παιδί» του ΕΛΑ ήταν και άλλες οργανώσεις εκείνης της εποχής που σκότωναν, όπως και η Αντικρατική Πάλη κ.ά. Ο «άγνωστος Χ» υπήρξε στενός φίλος και «συναγωνιστής» του Χρήστου Κασσίμη, που σκοτώθηκε σε συμπλοκή με αστυνομικούς τα ξημερώματα της 20ής Ιουλίου 1977 στη λαχαναγορά του Ρέντη, δίπλα στο εργοστάσιο της AEG. Μετά τον θάνατο του Χρήστου Κασσίμη, όμως, ο ρόλος του και ακόμη ενός συνομήλικού του, που δεν ζει πλέον ούτε αυτός, αναβαθμίζεται… Ηταν τότε που ο «αδύναμος κρίκος» ανέλαβε με ταξίδια ως «διαπραγματευτής» να παίρνει μέρος στο «επαναστατικό συμβούλιο» στο Βελιγράδι και στη Δαμασκό, παρουσία μάλιστα του Κάρλος, του αρχιτρομοκράτη όλων των εποχών.
Ετσι, στην πορεία αναδείχτηκε ότι τα περιβόητα αρχεία της Στάζι με την πτώση του πρώην ανατολικού μπλοκ δεν ήταν και τόσο αμφισβητούμενα. Μεσολάβησε πολύ μετά η έκρηξη του Σάββα Ξηρού στον Πειραιά για να προκύψει -πέραν πάσης αμφιβολίας- στη συνέχεια ότι ο «άγνωστος Χ» έλεγε την αλήθεια για τους άλλους, αλλά μάλλον όχι για τον εαυτό του… Και ο ίδιος όμως μετά τη δίκη της 17Ν καταδικάστηκε για τη συμμετοχή του στον ΕΛΑ, αλλά εξέτισε τον λιγότερο χρόνο στις φυλακές, θέλοντας έτσι με κάποιο τρόπο να του «αναγνωρίσουν» την «ειλικρίνειά» του, όταν αντιμετώπισε πρώτη φορά τους διώκτες του.
Οι σχέσεις με τον Τσουτσουβή του ΕΛΑ και το μακελειό στη Νέα Σμύρνη με τους βασανιστές της χούντας
Ο «άγνωστος Χ» πάντως, σύμφωνα με τα κιτάπια-αναφορές της Αντιτρομοκρατικής, γνώριζε πολλά και για όσους από την πρώτη γενιά της εγχώριας τρομοκρατίας συμμετείχαν στον εκτελεστικό βραχίονα των διαβόητων βασανιστών της χούντας. Το ημερολόγιο έγραφε 14 Δεκεμβρίου του 1976 και ώρα 10 το βράδυ, όταν ο βασανιστής Ευάγγελος Μάλλιος επέστρεφε στο σπίτι του, στην οδό Ατλαντος, στο Παλαιό Φάληρο. Κάποιοι όμως είχαν διαφορετικά σχέδια για εκείνον… Μια ομάδα αγνώστων τον πυροβόλησε και εξαφανίστηκε. Κάποιοι άκουσαν τον θόρυβο στη γειτονιά και έτρεξαν να δουν τι συμβαίνει. Ο Μάλλιος τότε είπε τα τελευταία του λόγια: «Ενας ψηλός και μια κοπέλα». Την ανάληψη ευθύνης ανέλαβε η 17 Νοέμβρη.
Την ίδια τύχη, όμως, είχε και ο Μπάμπαλης. Μέλη αυτή τη φορά του αποκαλούμενου «Επαναστατικού Συμβουλίου» του ΕΛΑ διχάστηκαν σχετικά με το αν πρέπει να δολοφονηθεί ή όχι και ο Μπάμπαλης, και η απόφαση παραπέμφθηκε σε ψηφοφορία, στην οποία με μία ψήφο διαφορά αποφασίστηκε η δολοφονία του. Την ευθύνη ανέλαβε η οργάνωση-κλώνος Ιούνης ’78. Στις 21.35 το βράδυ της 31ης Ιανουαρίου 1979, ενώ ο Μπάμπαλης κατέβηκε από το σπίτι του στον Αγιο Σώστη της Νέας Σμύρνης, προκειμένου να παρκάρει το αυτοκίνητό του στο υπόγειο γκαράζ, δέχτηκε επίθεση από δύο νεαρούς, οι οποίοι έριξαν εναντίον του οκτώ σφαίρες από όπλο διαμετρήματος 0,45, που τον βρήκαν στο κεφάλι και το στήθος.
Ο Μπάμπαλης εξέπνευσε μέσα σε περιπολικό της Ελληνικής Αστυνομίας κατά τη μεταφορά του στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου, όταν έφτασε, απλώς πιστοποιήθηκε ο θάνατός του. Δίπλα στον Μπάμπαλη βρέθηκε δακτυλογραφημένη προκήρυξη πέντε σελίδων της οργάνωσης που ανέλαβε την ευθύνη της δολοφονίας του. Τις «εκτελέσεις» που ήθελε η 17 Νοέμβρη τις προασπίστηκε στον ΕΛΑ και ο Χρήστος Τσουτσουβής, που σκοτώθηκε στη γνωστή συμπλοκή στου Γκύζη τον Μάιο του 1985.
Πηγή: Espresso
