Δεν πρόκειται για λογοπαίγνιο ούτε για κάποια μακάβρια συνειδητοποίηση. Κυριολεκτώ: Ο παγκόσμιος οινικός κλάδος βρίσκεται σε κρίση. Αυτό διαβάζω στα διεθνή μέσα. Προφανώς, δεν είναι ο μόνος. Άλλωστε, η περίοδος που διάγουμε δεν είναι και η καλύτερη.
- Από τον Θόδωρο Λέλεκα
Πόλεμοι, αναταραχές, κλιματική αλλαγή και πολλά άλλα. Και, βέβαια, κατακόρυφες αυξήσεις σε κόστη και τιμές, που επηρεάζουν τα πάντα. Εν προκειμένω, το κόστος παραγωγής του κρασιού σε όλα του τα στάδια: από το αμπέλι μέχρι το ποτήρι. Ταυτόχρονα, όμως, μαζί με τις τιμές σε όλα, ουσιαστικά, τα αγαθά και τις υπηρεσίες, που αυξάνονται, μειώνεται και η αγοραστική δύναμη ημών των καταναλωτών. Κι, έτσι, η κρίση (και) στον οινικό κλάδο πυροδοτείται εκατέρωθεν.
Αυτά λένε οι έρευνες και τα νούμερα. Σε επίπεδο ποσοτικό, τουλάχιστον, υπάρχει πρόβλημα. Να σας πω, όμως, αυτό που βλέπω εγώ; Σε ποιοτικό επίπεδο, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Όπως συμβαίνει κάθε φορά που υπάρχει κρίση, η οινική κουλτούρα εν τέλει βγαίνει κερδισμένη. Τι εννοώ; Όταν τα ευρώ στην τσέπη λιγοστεύουν – και συγκεκριμένα αυτά που προορίζονται για την αγορά κρασιού, τότε ο κάτοχός τους γίνεται πιο προσεκτικός, πιο επιλεκτικός, αλλά και πιο απαιτητικός. Και πριν βάλει το χέρι στην τσέπη, κάτι που σε άλλες, ευκολότερες εποχές γινόταν αβίαστα και, συχνά, απερίσκεπτα, πλέον εκπαιδεύεται, ενημερώνεται, συζητάει, συγκρίνει. Και, επίσης, απαιτεί. Απαιτεί σωστή τιμολόγηση και υψηλό επίπεδο παροχής υπηρεσιών.
Ξέρετε και τι άλλο βλέπω; Την εστίαση στα πολύ πάνω της! Καινούργια μπαρ και εστιατόρια να ανοίγουν συνεχώς και ο κόσμος να ανταποκρίνεται αμέσως και με μεγάλο ενθουσιασμό. Βλέπω, όμως, και τα υφιστάμενα να πηγαίνουν «σφαίρα»! Αυτά που αξίζουν, βέβαια. Και σε όλα αυτά, παλιά και καινούργια, παρατηρώ τον κόσμο –ο ορισμός της επαγγελματικής διαστροφής– να παραγγέλνει και να πίνει καλό, επώνυμο εμφιαλωμένο κρασί όλο και περισσότερο. Με γνώση, με άποψη, με φαντασία, με προσοχή στη σωστή σχέση ποιότητας – τιμής. Και αυτό για μένα είναι πολύ αισιόδοξο μήνυμα.
Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, οι οινόφιλοι κι οι καταναλωτές, από την πλευρά μας; Προφανώς, δεν θα σας παροτρύνω να αγοράζετε και να καταναλώνετε μεγαλύτερες ποσότητες κρασιού – δεν είναι ούτε η θέση μου ούτε ταιριάζει στον χαρακτήρα μου κάτι τέτοιο. Θα μας ενθαρρύνω, όμως, όλους να συνεχίσουμε αυτό που τόσο καλά έχουμε ξεκινήσει να κάνουμε. Να δίνουμε έμφαση στην ποιότητα. Να ενημερωνόμαστε, να εκπαιδευόμαστε συνεχώς. Να βγαίνουμε, ενίοτε, από την πεπατημένη και να πειραματιζόμαστε. Να αναζητούμε το καλό και να το επιβραβεύουμε. Πώς; Πρωτίστως μοιραζόμενοι με τον κύκλο μας, και τα καλά, αλλά και τα «στραβά».
Όλοι οι κλάδοι κάνουν τους κύκλους τους. Αυτό σημαίνει ότι άλλοτε η πορεία τους είναι ανοδική, άλλοτε είναι καθοδική. Τα επίσημα στοιχεία, λοιπόν, δείχνουν ότι ο οινικός κλάδος παγκοσμίως αυτή τη στιγμή δεν είναι στα καλύτερά του. Όπως συμβαίνει και με τους περισσότερους –αν όχι όλους τους– κλάδους στο εμπόριο, τη βιομηχανία, το επιχειρείν, δεδομένης της διεθνούς συγκυρίας. Σε πιο «εστιασμένο» επίπεδο, ωστόσο, οι ενδείξεις είναι πιο αισιόδοξες – στο κρασί, τουλάχιστον. Κι αυτό πηγάζει από εμάς τους καταναλωτές, οι οποίοι γινόμαστε καθημερινά πιο συνειδητοποιημένοι και πιο υπεύθυνοι. Κι αυτό θέλω να κρατήσω ως αισιόδοξο μήνυμα για το μέλλον. Γιατί τα αποτελέσματα αυτής της αλλαγής (εξέλιξης) στη δική μας συμπεριφορά θα είναι σταθερά, μακροπρόθεσμα και μόνο θετικά…
ΤΑ ΜΑΘΑΤΕ;
*Είχαμε «γεννητούρια» στην αθηναϊκή εστίαση μέσα στις γιορτές! Συγκεκριμένα, το δημοφιλές wine restaurant Brunello στο Κολωνάκι και το αδερφάκι του, το Barolo, στο Ψυχικό απέκτησαν και νέο μέλος στην οικογένειά τους! Πρόκειται για το Nebbiolo, την ολοκαίνουργια Enoteca – Trattoria, που βρίσκεται στην Εκάλη και στεγάζεται στο κτήριο της ιστορικής –για τους Βόρειους– ταβέρνας «Νάρκισσος» (Λεωφόρος Θησέως 111).
Το Nebbiolo φέρνει στα Β.Π. μία πολύ αξιόλογη ιταλική οινογαστρονομική πρόταση, που βασίζεται σε ένα δημιουργικό μενού, που φέρει την υπογραφή του σεφ Θοδωρή Παπανικολάου και μία πολύ δυνατή λίστα κρασιών από τον σομελιέ και συν-ιδιοκτήτη Άγγελο Αντωνίου.
Το αγαπάμε ήδη για τον καλαίσθητο και φιλόξενο εσωτερικό του χώρο, ξέρω όμως ότι, από την άνοιξη και μετά, ο όμορφος κήπος του θα είναι το hit της ευρύτερης περιοχής.
*Σε όλον τον κόσμο, τα Community Clubs φέρνουν τους ανθρώπους που ζουν σε μία πόλη πιο κοντά, μέσα από δραστηριότητες που τους ωθούν να μοιραστούν ενδιαφέροντα που έχουν ήδη ή να καλλιεργήσουν καινούργια. Η Αθήνα έχει πλέον το δικό της, που ονομάζεται “The Social Club Community» και έχει έδρα στην Κηφισιά.
Απευθύνεται σε αγγλόγλωσσους “expats”, δηλαδή ξένους που ζουν στην Ελλάδα για επαγγελματικούς ή οικογενειακούς λόγους, αντίστοιχα όμως και σε Έλληνες, αρκεί να μιλούν αγγλικά. Το “Social Club Community» διοργανώνει βραδιές βιβλίου καθώς και –η αδυναμία μου– μαθήματα ζωγραφικής που συνδυάζονται με κρασί, αλλά και ομιλίες, παρουσιάσεις, διαλέξεις κ.λπ. (πριν τις γιορτές παρουσίασα κι εγώ μία γευσιγνωσία ελληνικών κρασιών). Δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη διαδικασία «εγγραφής» μέλους – όλοι είναι ευπρόσδεκτοι. Θα βρείτε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες στην ηλεκτρονική διεύθυνση communityclub.gr.
*Η τελευταία συναρπαστική μου ανακάλυψη ονομάζεται «Ντύλαν» και βρίσκεται στην Κυψέλη (Αγίας Ζώνης 38).
Είναι ανοιχτό από νωρίς (all-day) και αυτο-αποκαλείται μεζεδοπωλείο, ωστόσο θεωρώ ότι ο όρος αυτός το αδικεί. Κι αυτό γιατί το μικρό αλλά φανταστικό μενού του chef-patron Βαγγέλη Βέη περιλαμβάνει πιάτα φτιαγμένα με ενδιαφέροντα υλικά και περισσή φαντασία, τα οποία είναι πρωτότυπα και, πολύ απλά, πεντανόστιμα.
Ο εσωτερικός χώρος είναι μικρός αλλά ζεστός (ουσιαστικά μία μεγάλη μπάρα γύρω από την ανοιχτή κουζίνα), όμως, όταν ο καιρός το επιτρέπει, είναι μαγεία να κάθεσαι στα τραπεζάκια που στήνουν στον πεζόδρομο απέξω. Όλοι όσοι δουλεύουν στο «Ντύλαν» είναι ευγενέστατοι και πρόσχαροι. Η λίστα των κρασιών είναι μικρούλα αλλά καλύπτει απόλυτα το μενού και προσφέρει αρκετές επιλογές σε καλές τιμές. Τι άλλο θέλετε; Να πάτε οπωσδήποτε (αφού κάνετε κράτηση στο 210-8668899, επίσης οπωσδήποτε)!
