Το Σάββατο 5 Απριλίου σηματοδότησε την πρώτη μαζική κινητοποίηση στις ΗΠΑ κατά των πολιτικών του Ντόναλντ Τραμπ, ακριβώς 76 ημέρες μετά την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο.
- Παρίσι, Μαρία Δεναξά – εφημερίδα δημοκρατία
Σε όλη την ομοσπονδιακή επικράτεια, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν σε 1.300 συγκεντρώσεις που διοργανώθηκαν από περισσότερες από 150 οργανώσεις για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών, βετεράνων, γυναικών και συνδικάτων, οι οποίες είχαν το ίδιο γενικό σύνθημα: «Hands off!» (Κάτω τα χέρια!), αλλά και «Ντόναλντ, ευχαριστώ για την ύφεση» και «κάτω τα χέρια από το Medicaid (σ.σ.: την κοινωνική ασφάλιση), τη Γροιλανδία και τον Καναδά».
Στη Νέα Υόρκη, παρά τη δυνατή βροχή, η 5η Λεωφόρος ήταν κατάμεστη και το πλήθος εκτεινόταν σε περίπου 20 οικοδομικά τετράγωνα. «Η ιδέα των διοργανωτών ήταν να υπάρξει ένα όσο το δυνατόν ευρύτερο μήνυμα, επειδή οι πολιτικές που εφαρμόζει η κυβέρνηση Τραμπ είναι πλέον τόσο εκτεταμένες που αφορούν κάθε είδους υπηρεσίες, οργανισμούς και κοινότητες. Ετσι καθένας μπορούσε να βρει κάτι για να διαμαρτυρηθεί και να έρθει με το δικό του σύνθημα» εξηγεί ο Νταβίντ Σιλβάν, πολιτολόγος και ομότιμος καθηγητής στο Graduate Institute της Γενεύης.
Μεγάλη ανησυχία
Ορισμένοι παράγοντες τις τελευταίες εβδομάδες εξηγούν εν μέρει τις μεγάλες κινητοποιήσεις: Η αποτυχία του Ντόναλντ Τραμπ να υποχρεώσει τον Βλαντιμίρ Πούτιν να δεχτεί κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία, το «Signalgate», καθώς και οι επιθέσεις κατά της ομοσπονδιακής Δικαιοσύνης από έναν πρόεδρο που αμφισβητεί την εξουσία των δικαστών.
Οι δικαστές, από την πλευρά τους, έχουν πάρα πολλή δουλειά μπροστά τους. Εως τις 5 Απριλίου 165 νομικές προσφυγές είχαν κατατεθεί σε ολόκληρη τη χώρα κατά αποφάσεων της κυβέρνησης, σύμφωνα με το ηλεκτρονικό περιοδικό Just Security της Νομικής Σχολής του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Κυρίως όμως από την προηγούμενη Τετάρτη οι Αμερικανοί παρακολουθούν αβοήθητοι το χάος που έχει προκαλέσει η ανακοίνωση και η εφαρμογή νέων δασμών παγκοσμίως, που στοχεύουν ιστορικούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών.
«Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις -αν και πρέπει να ερμηνεύονται με επιφύλαξη- αυτοί οι νέοι δασμοί είναι αντιδημοφιλείς μεταξύ των Αμερικανών, που αρχίζουν να φοβούνται» εξηγεί ο Σιλβάν. «Ιδίως όσον αφορά τις συνταξιοδοτικές αποταμιεύσεις τους. Πολλοί άνθρωποι που έχουν τη συνήθεια να τις ελέγχουν σχεδόν καθημερινά τις βλέπουν να καταρρέουν».
Πάντως όσοι διαδήλωσαν το Σάββατο στη Νέα Υόρκη και γενικά σε ολόκληρη την αμερικανική επικράτεια δεν αντιπροσωπεύουν τον φτωχοποιημένο πληθυσμό των Ηνωμένων Πολιτειών, που δεν διαδηλώνει, αλλά υποφέρει κατά κύριο λόγο από τις αποφάσεις που λαμβάνονται σε ανώτατο επίπεδο.
Οι διαδηλώσεις του Σαββάτου θα μπορούσαν παρ’ όλα αυτά να κινητοποιήσουν τους Δημοκρατικούς, που καταγγέλλονται ευρέως για έλλειψη αντιπολίτευσης. Για τους πολιτικούς αναλυτές η «παράλυση» των Δημοκρατικών εξηγείται επειδή στο Κογκρέσο φαίνεται να υπάρχει μια εκ των προτέρων παραίτηση: Πιστεύουν ότι όλα έχουν κριθεί, επειδή είναι μειοψηφία και στα δύο κοινοβουλευτικά σώματα, και ότι, ακόμα κι αν κατάφερναν να κάνουν κάτι, ο Ντόναλντ Τραμπ θα ασκούσε βέτο.
Το κόμμα των Δημοκρατιών μαστίζεται επίσης από εσωτερικές διαμάχες και μια σύγκρουση γενεών: οι μεγαλύτεροι σε ηλικία εκλεγμένοι προσπαθούν να μη γίνονται πολύ ενοχλητικοί, ώστε να προσελκύσουν ψηφοφόρους του Τραμπ, και αντιτίθεται στους πιο νέους, που είναι οι πιο μαχητικοί.
