Σε μια απόφαση που έρχεται να δικαιώσει όσους εδώ και χρόνια προειδοποιούν για τις τρύπες στο σύστημα μετανάστευσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες απέλασαν τον Ομάρ Αμπντουλσατάρ Αμίν, έναν Ιρακινό πρόσφυγα που είχε βρεθεί στο επίκεντρο σφοδρής διαμάχης για την πολιτική χορήγησης ασύλου.
Ο Αμίν είχε εισέλθει στις ΗΠΑ το 2014 με την ιδιότητα του «πρόσφυγα», ωστόσο οι ιρακινές αρχές τον κατηγορούσαν ότι ήταν μέλος του Ισλαμικού Κράτους και πως είχε εμπλακεί στη δολοφονία αστυνομικού στη Μοσούλη. Παρόλο που αμερικανικό δικαστήριο δεν επέτρεψε την έκδοσή του στο Ιράκ λόγω αμφιβολιών για την ακρίβεια των κατηγοριών, και οι δύο κυβερνήσεις – τόσο του Τραμπ όσο και του Μπάιντεν – συνέχισαν να επιδιώκουν την απομάκρυνσή του.
Τελικά, η νέα κυβέρνηση Τραμπ, που ξεκίνησε τη δεύτερη θητεία της με καθαρό μήνυμα «νόμος και τάξη», έκανε πράξη αυτό που πολλοί στην Ευρώπη φοβούνται ακόμα και να προτείνουν: Απέλασε τον ύποπτο, όχι πίσω στο Ιράκ, αλλά σε τρίτη χώρα – τη Ρουάντα – στο πλαίσιο ενός νέου προγράμματος επανεγκατάστασης ανεπιθύμητων μεταναστών και υπόπτων.
Η υπόθεση αυτή δείχνει ξεκάθαρα γιατί το σύστημα ασύλου μπορεί να μετατραπεί σε κερκόπορτα τρομοκρατών. Και αποδεικνύει ότι όταν υπάρχει πολιτική βούληση, οι νόμοι μπορούν να εφαρμοστούν χωρίς υποκρισία, χωρίς «δικαιωματισμούς» και χωρίς φόβο από τους επαγγελματίες ανθρωπιστές.
Η Ευρώπη – και ιδίως η Ελλάδα – πρέπει να παραδειγματιστεί. Ενώ οι ΗΠΑ στέλνουν σαφές μήνυμα μηδενικής ανοχής σε ψευδοπρόσφυγες και ύποπτα άτομα, η ελληνική κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει να μιλάει για «φιλοξενία» και να ενισχύει την παραμονή χιλιάδων ατόμων που ούτε ελέγχονται επαρκώς ούτε θέλουν να ενταχθούν. Την ώρα που το Αιγαίο και ο Έβρος δέχονται αφόρητη πίεση και οι κάτοικοι φωνάζουν για βοήθεια, η κυβέρνηση αποφεύγει να προχωρήσει σε δυναμικές λύσεις, φοβούμενη το «πολιτικό κόστος» και τις αντιδράσεις από τις Βρυξέλλες και από τα συμφέροντα που στηρίζουν τον Κυριάκο.
Το «μοντέλο Ρουάντα», που είχε επιχειρηθεί και από τη Βρετανία πριν το ακυρώσει ο νέος πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ, δείχνει πως υπάρχει εναλλακτική. Υπάρχει τρόπος να διαχειριστούμε το μεταναστευτικό χωρίς να γίνουμε αποθήκη ψευδοπροσφύγων και πιθανών τρομοκρατών.
Η περίπτωση του Αμίν δεν είναι μεμονωμένη. Είναι προειδοποίηση. Καιρός η Ελλάδα να πάψει να ακολουθεί τυφλά το παράδειγμα των αδύναμων ηγεσιών της Ευρώπης και να χαράξει τη δική της αυστηρή, σοβαρή, πατριωτική μεταναστευτική πολιτική.
Διαβάστε Επίσης:
