Την πιο ηχηρή «ευρωπαϊκή φιέστα» της χρονιάς φιλοξενούν τα Τίρανα, με 47 ηγέτες κρατών και θεσμών να παρελαύνουν στην 6η Σύνοδο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας (EPC). Στο επίκεντρο; Η ασφάλεια της ηπείρου, ο πόλεμος στην Ουκρανία, η μετανάστευση και φυσικά – τι άλλο; – η ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων.
Ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα, σε ρόλο «ευρωπαίου οικοδεσπότη», βρήκε την τέλεια ευκαιρία να προβάλει την Αλβανία ως… πυλώνα σταθερότητας και σύντομα μέλος της ΕΕ. Με φρέσκια νίκη στις εκλογές και αυτοπεποίθηση στα ύψη, υποσχέθηκε ένταξη της χώρας του μέχρι το 2030. Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό; Θα δείξει.
Η Τουρκία είναι παρούσα, φυσικά, όπως και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η Ρωσία, πάλι, είναι η μόνη μεγάλη ευρωπαϊκή δύναμη που δεν καλείται – λες και δεν είναι μέρος της ηπείρου. Το ίδιο και η Λευκορωσία, αφού δεν ξεκολλά από τη Μόσχα.
Στα χαρτιά, η σύνοδος ασχολείται και με οικονομική ασφάλεια, επενδύσεις, νεανική κινητικότητα, εργασιακή μετακίνηση και ό,τι άλλο μπορεί να ενταχθεί σε μια γενική ευρωπαϊκή συζήτηση. Στην πράξη όμως, οι ηγέτες θα έχουν την ευκαιρία να πουν τα δικά τους πίσω από κλειστές πόρτες – εκεί όπου κρίνεται το παιχνίδι.
Και η Ελλάδα;
Η χώρα μας, αν και δεν έχει την πρωτοκαθεδρία, παρακολουθεί με προσοχή. Το τι θα γίνει με την Αλβανία, τα Δυτικά Βαλκάνια και την «ευρωπαϊκή προοπτική» τους αφορά άμεσα. Ειδικά όταν βλέπουμε το ένα μετά το άλλο τα κράτη της περιοχής να αναβαθμίζονται, τη στιγμή που κρίσιμα εθνικά ζητήματα παραμένουν στο ράφι.
Ο Μακρόν και οι λοιποί μπορεί να θέλουν να δείξουν πως η Ευρώπη «μιλά με μία φωνή». Η αλήθεια όμως είναι πως κάθε σύνοδος σαν αυτή στην Τίρανα δείχνει ότι ο καθένας τραβάει το δικό του δρόμο – απλώς προσπαθούν να βαδίζουν… παράλληλα.
Δείτε Επίσης:
