Η σύγκρουση μεταξύ της ελευθερίας του Τύπου και του διαβόητου Άρθρου 301 του Ποινικού Κώδικα στην Τουρκία, επανήλθε στο προσκήνιο, καθώς η δημοσιογράφος Tuğçe Yılmaz της πλατφόρμας Bianet βρέθηκε ενώπιον της δικαιοσύνης. Η κατηγορία: «προσβολή του τουρκικού έθνους και των κρατικών οργάνων» εξαιτίας του ρεπορτάζ της, «Οι Αρμένιοι νέοι της Τουρκίας μιλούν: 109 χρόνια αδιάκοπου πένθους».
Η υπόθεση, που ξεκίνησε από καταγγελία στον κυβερνητικό μηχανισμό CİMER, αποτελεί την πιο πρόσφατη απόδειξη ότι το Άρθρο 301 εξακολουθεί να λειτουργεί ως εργαλείο φίμωσης και ποινικοποίησης της ιστορικής μνήμης, παρά τα δικαστικά προηγούμενα – συμπεριλαμβανομένων αποφάσεων του ΕΔΑΔ και τουρκικών δικαστηρίων – που έχουν κρίνει ότι η χρήση του όρου «γενοκτονία» υπάγεται στην ελευθερία της έκφρασης.
Η απολογία και το μήνυμα
Η Yılmaz, στην απολογία της στο 2ο Πρωτοδικείο Πλημμελειοδικών της Κωνσταντινούπολης, χαρακτήρισε τη δίωξη «άμεσο πλήγμα στην ελευθερία του Τύπου», τονίζοντας: «Σήμερα βρίσκομαι εδώ επειδή χρησιμοποίησα το δικαίωμά μου στην ελευθερία της έκφρασης και κάποιος με κατήγγειλε στο CİMER. […] Σε μια περίοδο όπου γίνεται λόγος για εξομάλυνση με την Αρμενία, εγώ διώκομαι επειδή έκανα ρεπορτάζ για Αρμένιους πολίτες αυτού του τόπου». Η αίθουσα γέμισε από εκπροσώπους διεθνών οργανώσεων (όπως οι «Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα» και η CPJ) που στήριξαν τη δημοσιογράφο.
Η υπεράσπιση έκανε λόγο για «εκφοβισμό δημοσιογράφων» και επισήμανε νομικές παραβάσεις, όπως η έναρξη της δίωξης εκτός των νόμιμων προθεσμιών. Ωστόσο, ο δικαστής αποφάσισε την αναβολή της υπόθεσης για σχεδόν ενάμιση χρόνο, ορίζοντας νέα δικάσιμο στις 21 Απριλίου 2026.
Η μετατόπιση της Αμενίας: Η Γενοκτονία «ανήκει στο παρελθόν»;
Την ίδια στιγμή που η Άγκυρα συνεχίζει να ποινικοποιεί την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων – ακολουθώντας την εμβληματική γραμμή διώξεων που οδήγησε και στη δολοφονία του Χραντ Ντινκ – η πολιτική ηγεσία της Αρμενίας φαίνεται να υποχωρεί από τη σταθερή γραμμή δεκαετιών σχετικά με τη διεθνή αναγνώρισή της.
Η κυβέρνηση του Νικόλ Πασινιάν έχει υιοθετήσει μια πολιτική που θέτει την εξομάλυνση των σχέσεων με την Τουρκία πάνω από το ζήτημα της μνήμης. Αυτό αντικατοπτρίζεται στις δηλώσεις κορυφαίων αξιωματούχων:
Ο Αρμένιος ΥΠΕΞ Αραράτ Μιρζογιάν δήλωσε ότι η διεθνής αναγνώριση δεν αποτελεί προτεραιότητα του υπουργείου.
Τάσεις εντός του κυβερνώντος κόμματος υποστηρίζουν πως η Γενοκτονία «ανήκει στο παρελθόν», ενώ ο ειδικός απεσταλμένος για την Τουρκία επιμένει ότι τα ιστορικά ζητήματα δεν πρέπει να εμποδίζουν τη διμερή προσέγγιση.
Η πιο χαρακτηριστική κίνηση αυτής της μετατόπισης ήρθε στη Βουλή, όπου η κοινοβουλευτική πλειοψηφία του Πασινιάν καταψήφισε νομοσχέδιο για την ποινικοποίηση της άρνησης και δικαιολόγησης της Γενοκτονίας.
Διπλή αντίφαση
Ενώ στην Τουρκία οι δημοσιογράφοι διώκονται για την αποδοχή της ιστορικής αλήθειας, η κυβέρνηση της Αρμενίας αρνείται να θωρακίσει νομικά την ιστορική της μνήμη. Η δίκη της Tuğçe Yılmaz το 2026 αναμένεται να αποτελέσει ένα κρίσιμο τεστ για την ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία, αλλά και για την πολιτική βούληση της Αρμενίας απέναντι στην ίδια της την ιστορία.
Δείτε επίσης:
- Σάλος στην Αρμενία: Η Τουρκική γλώσσα ως μάθημα επιλογής στα Λύκεια
- Ο Πασινιάν καλεί τον Ερντογάν στο Ερεβάν – Η Γενοκτονία των Αρμενίων «διαγράφεται» με… χειραψίες
- Τουρκία: Σφοδρή επίθεση σε Νετανιάχου για την αναγνώριση γενοκτονίας Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων
καλά το πάει κι ο πασανιάν..
ποιά γενοκτονία αρμενίων ρε αδερφέ; πάμε για μπαγκλαβά γκιαούρτ στο τσιφλίκ μπαχτσέ
να τρώμε χατζέν πιλάφ