Σαν σήμερα, της 1η Ιανουαρίου του 1822, έγινε η ψήφιση του πρώτου Ελληνικού Συντάγματος από την Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου. Πρόκειται για την πράξη που έθεσε τα θεμέλια της πολιτικής οργάνωσης του επαναστατημένου έθνους και καθόρισε για πρώτη φορά το γαλάζιο και το λευκό ως τα επίσημα χρώματα της ελληνικής σημαίας.
Το παρασκήνιο και οι τοπικές συνελεύσεις
Η ανάγκη για τη δημιουργία μιας κεντρικής διοίκησης οδήγησε στην προετοιμασία της Εθνοσυνέλευσης, με πρωταγωνιστές τον Δημήτριο Υψηλάντη και τους Φαναριώτες πολιτικούς Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο και Θεόδωρο Νέγρη. Προηγήθηκαν τοπικές συνελεύσεις στο Μεσολόγγι και την Άμφισσα, καθώς και η ανασύσταση της Πελοποννησιακής Γερουσίας, προκειμένου να εκλεγούν οι «παραστάτες» (πληρεξούσιοι) που θα συμμετείχαν στο εθνικό σώμα.
Από το Άργος στην Πιάδα της Επιδαύρου
Αν και αρχικά ως έδρα είχε οριστεί το Άργος, όπου οι πληρεξούσιοι ορκίστηκαν στις 2 Δεκεμβρίου 1821 υπό τον πανηγυρικό λόγο του Νεόφυτου Βάμβα, οι εργασίες μεταφέρθηκαν τελικά στο χωριό Πιάδα (Νέα Επίδαυρος). Εκεί, από τις 20 Δεκεμβρίου 1821 έως τις 16 Ιανουαρίου 1822, το νομοθετικό σώμα συνεδρίασε για να ορίσει το μέλλον της ελληνικής ανεξαρτησίας.
Το «Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος»
Υπό την προεδρία του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, η Εθνοσυνέλευση ψήφισε την 1η Ιανουαρίου 1822 το πρώτο Σύνταγμα, γνωστό ως «Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος». Το κείμενο, καρπός της συνεργασίας του Ιταλού Βιντσέντζο Γκαλλίνα με τους Μαυροκορδάτο και Νέγρη, εισήγαγε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τις αρχές της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.
Η δομή του νέου κράτους και η Εθνική Σημαία
Το Σύνταγμα προέβλεπε μια τριμερή διάκριση της εξουσίας, αποτελούμενη από το Βουλευτικόν, το Εκτελεστικόν και ένα ανεξάρτητο Δικαστικόν όργανο. Παράλληλα με την κατοχύρωση των ατομικών ελευθεριών, η Εθνοσυνέλευση έλαβε τη συμβολική απόφαση να καθιερώσει τη γαλανόλευκη σημαία ως το εθνικό σύμβολο του αγώνα.
Η ιστορική παρακαταθήκη
Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας που συντάχθηκε στην Επίδαυρο αποτέλεσε το νομικό θεμέλιο του νεοσύστατου κράτους. Το Σύνταγμα εκείνο, αν και προσωρινό, αποτέλεσε το πρότυπο που βελτιώθηκε αργότερα στη Β’ Εθνοσυνέλευση του Άστρους το 1823, σφραγίζοντας την πολιτική ταυτότητα της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή σκηνή.
