Με κεντρικό της άρθρο η κυπριακή εφημερίδα Σημερινή, ασκεί δριμεία κριτική στην ακολουθούμενη στρατηγική για το Κυπριακό, προειδοποιώντας για διολίσθηση προς τη διχοτόμηση και την πλήρη τουρκοποίηση. Υπογραμμίζεται η αντίφαση μεταξύ της τουρκικής αδιαλλαξίας και της υποχωρητικότητας της ελληνικής πλευράς, η οποία εστιάζει σε Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) που ενισχύουν τη λογική των «δύο κρατών» αντί της απελευθέρωσης.
Ο συγγραφέας επικρίνει τον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη για την εμμονή επιστροφής στο Κραν Μοντανά χωρίς εναλλακτικό σχέδιο (Plan B), επισημαίνοντας τον κίνδυνο είτε νομιμοποίησης του ψευδοκράτους ως ισότιμου εταίρου, είτε οριστικοποίησης του αδιεξόδου που θα οδηγήσει στη διεθνή αναγνώρισή του, βαφτίζοντας μια ιστορική ήττα ως «νίκη».
Διαβάστε ολόκληρο το κεντρικό άρθρο της Σημερινής:
Και ο Πρόεδρος το βιολί του…
ετά από 52 χρόνια συνομιλιών, συζητούν για να βρουν τη βάση λύσης του Κυπριακού. Και αν θα καταγράψουν τις συγκλίσεις. Ή εάν θα καταλήξουν σε συμφωνία για τα ΜΟΕ. Ταυτοχρόνως, δε, πειραματίζονται με τις μεθοδολογίες για να ρηγάρουν το «γήπεδο», όπως λέει ο Ερχιουρμάν. Ποιο «γήπεδο»; Με τις υποχωρήσεις που έχουν γίνει εκ μέρους των ημετέρων, δεν έχει μείνει «γήπεδο»… Τι συζητούν, τελικά; Το τελευταίο μίλι της όποιας διχοτόμησης; Και μετά, τι; Η πλήρης τουρκοποίηση; Τραγική πορεία…
Επειδή οι Τούρκοι είναι ακραίοι και οι ημέτεροι υποχωρητικοί, έχουμε φτάσει στα εξής σημεία:
1) Αντί να συζητούμε πώς θ’ απαλλαγούμε από την κατοχή, είμαστε έτοιμοι να πανηγυρίσουμε για ΜΟΕ, τα οποία, όμως, οδηγούν πού; Στην απελευθέρωση ή στην οικοδόμηση σχέσεων καλής γειτονίας μέσω των δυο ισότιμων συνιστώντων κρατών, επί των ερειπίων της ενιαίας Κυπριακής Δημοκρατίας;
2) Η Τουρκία αναφέρεται σε δυο κράτη και, ουκ ολίγοι, μεταξύ αυτών και ο Πρόεδρος, υιοθετούν την προηγούμενη θέση της Άγκυρας. Αυτήν, δηλαδή, της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.
3) Ήταν τόσο ωμός στις θέσεις του ο Τατάρ, που τώρα με τον Ερχιουρμάν, ο οποίος ελίσσεται, χωρίς όμως να αποκλίνει από την Τουρκία, δημιουργήθηκαν ψευδαισθήσεις, που φρόντισε να σβήνει ο ίδιος. Όπως σαφώς τονίζει: «Θέλει κυριαρχία ώς την Πάφο…». Και διευκρινίζει ότι συνιστά όρο λύσης η διχοτόμηση της εκτελεστικής εξουσίας και της κυριαρχίας μέσω της εκ περιτροπής Προεδρίας, για να καταλήξει: «Δεν είναι δυνατή λύση που δεν την επιθυμεί η Τουρκία»!
Και ο Πρόεδρος το βιολί του… Δεν έχει Σχέδιο Β και, ως εκ τούτου, θέλει, μανιωδώς, να επιστρέψει στο Κραν Μοντανά. Προτού επιστρέψει, όμως, πρέπει να μας πει γιατί έφυγε. Και αν ορθώς έφυγε, τι άλλαξε προς το θετικότερο για να επιστρέψει. Είναι ισχυρότερη σήμερα από τότε η Τουρκία ή όχι; Είναι ή όχι πιο σκληρή στις θέσεις της και αυτή και ο Ερχιουρμάν; Μόνο όσοι ζουν αλλού δεν αντιλαμβάνονται την κατάσταση. Ή δεν θέλουν να δουν την αλήθεια.
Ας υποθέσουμε, κ. Πρόεδρε, ότι τα βρίσκετε στα ΜΟΕ και ότι πάτε σε Πενταμερή και σε νέο Κραν Μοντανά, τι θα συμβεί εκεί; Εάν δεν δεχθείτε τις σκληρές τουρκικές θέσεις και προκύψει αδιέξοδο, θα ανοίξει η πύλη της αναγνώρισης του ψευδοκράτους. Εάν, από την άλλη, τις δεχθείτε, με αλλαγές, που δεν ανατρέπουν την ουσία, θα νομιμοποιήσετε το ψευδοκράτος ως ισότιμο συνιστών κράτος και θα ισχυριστείτε, τι; Ότι νενικήκατε; Δεν θα πρωτοτυπήσετε, ούτε εδώ. Είχαν βαφτίσει και άλλοι πριν από εσάς τις ήττες ως νίκες…
Δείτε επίσης:
- Γιάννος Χαραλαμπίδης: «Σε βάλτο διχοτόμησης το Κυπριακό»
- Ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα του Κυπριακού
- Στέφανος Καραβίδας: Η ρεαλιστική στρατηγική για την απελευθέρωση της Κύπρου
