Υπάρχουν στιγμές που η δημόσια παρέμβαση ξεπερνά κάθε όριο σοβαρού λόγου και διολισθαίνει σε επικίνδυνο ηθικό παραλογισμό. Η πρόσφατη καταγγελία του συλλόγου ΝΕΜΕΣΙΣ για την Τσικνοπέμπτη στα σχολεία, όπου το παραδοσιακό έθιμο παρομοιάζεται με «ψήσιμο πτωμάτων», αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ιδεολογικού φανατισμού που δεν έχει καμία θέση στη δημόσια συζήτηση.
Η επίθεση στην παράδοση
Η Τσικνοπέμπτη, είτε συμφωνεί κανείς είτε όχι με τη διατροφική της διάσταση, αποτελεί ένα βαθιά ριζωμένο πολιτισμικό έθιμο, συνδεδεμένο με τη χαρά, τη συλλογικότητα και τη μετάδοση παραδόσεων από γενιά σε γενιά.
Η επιλογή Vegan ή οικολόγων να παρουσιαστεί ως πράξη βίας εξομοιώσιμη με την καύση νεκρών σωμάτων δεν είναι απλώς υπερβολική – είναι βαθιά προσβλητική για τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τις οικογένειές τους.
Ιδεολογική επιβολή, όχι διάλογος
Η χρήση τέτοιων ακραίων και μακάβριων εκφράσεων δεν προάγει τον διάλογο για τα δικαιώματα των ζώων ή για εναλλακτικά διατροφικά πρότυπα. Αντιθέτως, τον υπονομεύει. Όταν κάθε πολιτισμική πρακτική βαφτίζεται «βαρβαρότητα» και κάθε διαφωνία μετατρέπεται σε ηθικό κατηγορητήριο, τότε δεν μιλάμε για ευαισθητοποίηση αλλά για ιδεολογική επιβολή.
Το σχολείο δεν είναι πεδίο ιδεολογικών πολέμων
Ιδιαίτερα προβληματική είναι η στοχοποίηση του σχολείου. Ο χώρος της εκπαίδευσης οφείλει να καλλιεργεί τον σεβασμό, την κριτική σκέψη και τη συνύπαρξη διαφορετικών απόψεων – όχι τον ενοχικό λόγο και τις εικόνες σοκ. Τα παιδιά δεν χρειάζονται ακτιβιστική τρομοκράτηση.
Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από οργανώσεις που επενδύουν στον διχασμό, στη λεκτική βία και στην προσβολή της συλλογικής μνήμης. Όταν ο ακτιβισμός χάνει την ανθρωπιά του, παύει να είναι προοδευτικός και καταλήγει απλώς θορυβώδης.
Προσβολή του δημόσιου λόγου
Η ΝΕΜΕΣΙΣ δεν προσβάλλει ένα έθιμο. Προσβάλλει την ίδια την έννοια του δημόσιου λόγου. Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό απ’ όλα. Όταν η δημόσια παρέμβαση δεν είναι απλώς άστοχη, αλλά βαθιά προσβλητική για την κοινή λογική και την κοινωνική συνοχή, τότε έχουμε χάσει κάθε έδαφος εποικοδομητικού διαλόγου.
Η παράδοση και η πολιτισμική μας ταυτότητα δεν είναι εχθροί της προόδου. Είναι μέρος της συλλογικής μας μνήμης που αξίζει σεβασμού, όχι δαιμονοποίησης.
*Φωτογραφία αρχείου
Δείτε επίσης:
- Απόκριες 2026: Πότε πέφτει η Τσικνοπέμπη και η Καθαρά Δευτέρα
- Οικολόγοι έκαναν επίσημη καταγγελία στο ΕΣΡ κατά του Άρη Πορτοσάλτε
Αυτοί οι ίδιοι είναι που στηρίζουν πολιτικούς που λένε πως πρέπει να σκοτώσουν τα σουβλάκια επειδή κλανουν και επιβαρύνουν το κλίμα, και στηρίζουν την κατανάλωση κρεάτων και φυκιών. Ειναι για χιλιάδες κλωτσιές
Στην στενή αυτοί που σφάζουν ζώα να ξεμπλέξουμε.
Αυτοί οι ίδιοι είναι που στηρίζουν πολιτικούς που λένε πως πρέπει να σκοτώσουν τις αγελάδες επειδή κλανουν και επιβαρύνουν το κλίμα, και στηρίζουν την κατανάλωση ακριδων σκουληκιών και εντόμων. Ειναι για χιλιάδες κλωτσιές
Οι άνθρωποι αυτοί είναι ψυχοπαθείς και ως τρελοί πρέπει να αντιμετωπιζονται. Όλοι στο Δαφνί ισόβια να τελειώνουμε με τα σουργελα
Εσάς να δείτε μπ@στ@ρδι@ τι νέμεσις θα σας βρει… να αλλάξετε χώρα αν δεν σας αρέσουν τα έθιμα μας, κοπριές! Άντε με τα τίποτα που τους δίνουμε και αξία… τον υπόλοιπο χρόνο ρε τι κάνετε εσείς?? πως ζείτε; απο που τα αρπάζεται; Εσείς πως σέβεστε το διαφορετικό; εμάς δλδ! Μισάνθρωποι!!!
Σε στραπονιάζουνε συχνά μούλε;
Σωστό το άρθρο του newsbreak. Πτώματα είναι και τα λάχανα, κάποιος πρέπει να τους πει. Ενώ αυτοί που σέβονται τα ζώα τα κλείνουν σε ένα διαμέρισμα, τα ευνουχίζουν χωρίς λόγο που να τα αφορά, τα ταϊζουν βιομηχανικά σκουπίδια, και διάφορα άλλα. Κάποιος επίσης πρέπει να τους πει ότι τα φυτά φρικάρουν όταν πας να τους κόψεις τα φύλλα τους (ψάξτε στη Wikipedia τον Jagadish Chandra Bose) γνωστό εδώ και 10ετίες, αλλά φυσικά δεν θέλουν να τα ξέρουν αυτά. Τούτοι εδώ νιώθουν εκτός φύσης και υπεράνω αυτής.