Σε μια περίοδο όπου η διεθνής αστάθεια, οι πόλεμοι και οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις απαιτούν αυτοσυγκράτηση και υπευθυνότητα, η Τουρκία επιλέγει για ακόμη μία φορά τον δρόμο της υπερφίαλης ρητορικής και της στρατηγικής αυταρέσκειας. Το λεγόμενο «Εθνικό Όραμα 2026», όπως παρουσιάζεται από το Τουρκικό Ινστιτούτο Στρατηγικής, δεν αποτελεί απλώς έναν πολιτικό σχεδιασμό, αλλά μια ιδεολογική διακήρυξη ισχύος με σαφείς αναθεωρητικές αποχρώσεις.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το Τουρκικό Ινστιτούτο Στρατηγικής σε ανάλυση που δημοσιεύτηκε από το Echedoros.blog, ο κόσμος βρίσκεται σε «ιστορικό σημείο καμπής» και η Τουρκία φιλοδοξεί να αναδειχθεί σε «σεβαστό, ισχυρό και αποφασιστικό παράγοντα» στο νέο παγκόσμιο σύστημα. Ωστόσο, πίσω από τις μεγαλόστομες διατυπώσεις περί ισορροπίας και ειρήνης, διακρίνεται ξεκάθαρα η επιδίωξη γεωπολιτικής αναβάθμισης με όρους ισχύος και όχι διεθνούς νομιμότητας.
Το όραμα που ανακοίνωσε ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παρουσιάζεται ως φυσική συνέχεια του λεγόμενου «μετασχηματισμού» της Τουρκίας τα τελευταία 23 χρόνια. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για μια προσπάθεια νομιμοποίησης μιας επιθετικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία έχει επανειλημμένα προκαλέσει εντάσεις με γειτονικές χώρες, αμφισβητώντας σύνορα, κυριαρχικά δικαιώματα και διεθνείς συνθήκες.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η αναφορά του τουρκικού ινστιτούτου στον ρόλο της Τουρκίας ως «μεσολαβητή και εξισορροπητή» μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Την ώρα που η Άγκυρα μιλά για ισορροπία και αρχές, συνεχίζει να εργαλειοποιεί κρίσεις, να παίζει σε πολλαπλά ταμπλό και να επιδιώκει γεωπολιτικά ανταλλάγματα, υπονομεύοντας τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο και στη Μέση Ανατολή.
Στο ίδιο κείμενο, όπως φιλοξενείται στο Echedoros.blog, προβάλλεται με έμφαση η αμυντική βιομηχανία ως πυλώνας «εθνικής κυριαρχίας», με στόχο η Τουρκία να καταστεί μαζικός παραγωγός και εξαγωγέας οπλικών συστημάτων έως το 2026. Πρόκειται για μια ακόμη σαφή ένδειξη ότι η Άγκυρα αντιλαμβάνεται την περιφερειακή της παρουσία όχι ως παράγοντα σταθερότητας, αλλά ως μοχλό στρατιωτικής επιβολής.
Ακόμη και στον οικονομικό τομέα, η υπερβολική αυτοπροβολή περί «ισχυρών αποθεματικών» και «αναπτυξιακής δυναμικής» μοιάζει περισσότερο με εσωτερική κατανάλωση και λιγότερο με αντικειμενική αποτίμηση μιας οικονομίας που δοκιμάζεται από πληθωρισμό, κοινωνικές ανισότητες και αυταρχικές πρακτικές διακυβέρνησης.
Συμπερασματικά, το «Όραμα 2026» του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπως παρουσιάζεται από το Τουρκικό Ινστιτούτο Στρατηγικής και αναλύεται στο Echedoros.blog, δεν συνιστά ένα ουδέτερο στρατηγικό σχέδιο. Αντιθέτως, αποτυπώνει μια επικίνδυνη μεγαλοϊδεατική αντίληψη, που επιχειρεί να μεταμφιέσει την τουρκική προκλητικότητα σε αφήγημα σταθερότητας και ειρήνης.
Το ερώτημα, τελικά, δεν είναι αν η Τουρκία μπορεί να μετατρέψει τη ρητορική του «Τουρκικού Αιώνα» σε πραγματικότητα, αλλά πόσο κόστος είναι διατεθειμένη να επιβάλει στην περιοχή και στη διεθνή τάξη για να το επιχειρήσει.
*Φωτογραφία αρχείου
Δείτε επίσης:
- Sözcü: «Ανοιχτή παραβίαση» κυριαρχικών δικαιωμάτων της Τουρκίας οι έρευνες στην… Κρήτη
- 11 Φεβρουαρίου η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν
Πολλα ονειρα βλεπει ο Ερντογαν.Το κακο ειναι ,οτι θελει να τα κανει πραγματικοτητα.Ειναι καιρος να προσγειωθει .Ειδαλως,μια ειναι η λυση στο προβλημα του ,Ψυχιατροι και χαπακια.