Δεν ξέρω τι ακριβώς είχε στο μυαλό του ο Τενεσί Ουίλιαμς όταν έγραφε το «Λεωφορείον ο Πόθος», πάντως σίγουρα όχι αυτά που κυκλοφορούν στην Αθήνα, που μόνο πόθος δεν είναι. Επειτα από καιρό απαρνήθηκα το μετρό και μπήκα προ ημερών σε ένα. Τα καθίσματα ξεκοιλιασμένα, με τη γέμιση να κρέμεται.
- Χρήστος Μπολώσης
Ταινίες συσκευασίας είχαν αντικαταστήσει πολλά πλαστικά. Τα πλαϊνά τοιχώματα σπασμένα, με το εσωτερικό τους σε κοινή θέα. Η βρόμα μέσα και έξω από το όχημα… υποδειγματική. Αυτά ήταν όσα φαίνονταν. Διότι ουδείς μπορεί να με διαβεβαιώσει ότι τα αφανή (κινητήρας, ηλεκτρικό σύστημα, σύστημα πεδήσεως) δούλευαν κανονικά. Γενικώς, ήταν μια εικόνα που ανάλογή της είχα συναντήσει στην Αλβανία προ 25 ετών. Και για να πάμε παραέξω, στο ίδιο χάλι και ο χώρος της στάσης, με ξεχαρβαλωμένο παγκάκι και βρομερό και τρισάθλιο στέγαστρο. Επιτέλους, κύριε Καραμανλή Γ΄, βγείτε από το καβούκι σας και ασχοληθείτε λίγο με την καθημερινότητα των υπηκόων σας.
