Σε σημείωμά του στην «Εστία», ο κ. Σκιαδάς γράφει για τον Λαυρέντη Διανέλλο: «Περιέργως, έχει γραφεί ότι αυτοεξορίστηκε κατά τη διάρκεια του στρατιωτικού καθεστώτος, ενώ την περίοδο 1967-1973 συμμετείχε σε τουλάχιστον εκατό κινηματογραφικές παραγωγές». Κακώς εκπλήσσεται ο εκλεκτός αθηναιογράφος.
Την εποχή εκείνη της «επαράτου», πολλοί «μετά χούντα αντιστασιακοί» δοκίμασαν τη… σκληρότητα του καθεστώτος. Έτσι, έχουμε (ενδεικτικώς και μόνο) τον Αλέκο Αλεξανδράκη να γυρίζει 18 ταινίες και ένα σίριαλ, τον «Παράξενο ταξιδιώτη», 176 επεισοδίων. Τον Άγγελο Αντωνόπουλο, πλην του συνταγματάρχη Βαρτάνη που ενσάρκωσε στον «Άγνωστο Πόλεμο» του Νίκου Φώσκολου, να συμμετέχει σε 22 ταινίες. Την τάραξε την αντίσταση… Τον Κώστα Καζάκο να παίζει σε 12 ταινίες και την Τζένη Καρέζη σε επτά ταινίες και ένα σίριαλ («Μαρίνα Αυγέρη»), ενώ ο Μάνος Κατράκης συμμετείχε σε 36 (!) ταινίες.
Καθόλου άσχημος απολογισμός, σε μια εποχή που όλοι οι Έλληνες βασανίζονταν, όπως μας λένε και οι «Άγριες μέλισσες», και τα ξερονήσια είχαν φισκάρει πιο πολύ από ό,τι σήμερα οι ΜΕΘ. Ασχέτως αν το ψέμα έχει κοντά ποδάρια…
