3-8-2020

Ερντογάν, Αριστερά, μια φωνή και μια γροθιά

Ο Ερντογάν από μια άποψη είναι ευεργέτης μας

  • Από τον Φαήλο Μ. Κρανιδιώτη

Πρέπει να του κάνουμε δώρο κάτι, ένα γουρουνοτόμαρο έστω. Με τον θυελλώδη και ακράτητο τραμπουκισμό του ισλαμοφασισμού, που διαπερνά το καθεστώς του από πάνω ως κάτω, έχωσε μια αριστοτεχνική κλοτσιά στην εφησυχασμένη έδρα της ψευτοελίτ και της κυβέρνησής μας.

Οι απίθανες φάτσες που είδαμε να συγκεντρώνονται στα σύνορα και να επιτίθενται αλαλάζοντας, οι χιτλερικής επιθετικότητας δηλώσεις του ίδιου του ημιπαράφρονα σουλτάνου και υφισταμένων του αξιωματούχων του κράτους-συμμορία, οι εικόνες πετροπόλεμου, δακρυγόνων, με την ευθεία αρωγή του τουρκικού στρατού, της στρατοχωροφυλακής και της ΜΙΤ σε αυτές τις ορδές, που όπως έδειξαν οι συλλήψεις αποτελούνται κυρίως από Αφγανούς και Πακιστανούς, ξύπνησαν βιαίως σαν κουβάς με παγωμένο νερό και τους πιο ρομαντικούς ανόητους.

Δεν υπάρχει ελληνική κυβέρνηση που θα μπορούσε να επιβιώσει μετά από εικόνες χιλιάδων παράνομων μουσουλμάνων, που θα ξεχύνονταν μέσα στην Ελληνική Επικράτεια ουρλιάζοντας «Αλλάχ Ακμπάρ» και κάνοντας το σήμα της νίκης. Η ΝΔ σε χρόνο dt έστριψε σαν αμερικάνικο άλογο του ενός τετάρτου του μιλίου, το φοβερό Quarter Horse, που όπως λένε οι Γιάνκηδες φίλοι μας «μπορεί να στρίψει 180 μοίρες πάνω σε ένα δολάριο και να σου κλοτσήσει πίσω 99 σεντς ρέστα». Από τα μπλε συριζαίικα ψυχοπονιάρικα, τα σπυριά στο άκουσμα των push back, πήγαμε, ως τώρα τουλάχιστον, σε μια αυστηρή πολιτική αποτροπής.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις μας και τα Σώματα Ασφαλείας σε γη και θάλασσα πήγανε «στρατιωτικό περίπατο» τους λαθραίους, τους διακινητές και τον κηδεμόνα τους. Σπάσαμε ως κράτος τον τσαμπουκά του Ερντογάν, που ακόμη έχει τους εμπτυσμούς των Σύριων και των Λίβυων στη, δυστυχώς, ποντιακή εξωμότικη μάπα του και νόμιζε πως μας είχε για πλάκα.

Είναι αξιέπαινος συγχαρητηρίων, που λέει κι ο Αλέφαντος, όχι μόνο γιατί μας ξύπνησε, αλλά μας έδωσε μια γερή τζούρα για το τι σκέφτεται, τι σχεδιάζει και τι χειρότερο μπορεί να αποπειραθεί να μας κάνει.

Κάτι λίγοι, που επίμονα έχουμε το μάτι μας στον εχθρό, τα ξέραμε, τα λέγαμε, αλλά αλλιώς είναι να σου φωνάζουν για τον λύκο κι αλλιώς ο λύκος να γρατζουνάει την πόρτα σου και να σου δείχνει στο ένα μέτρο τα δόντια του. Έτσι, αν έρθει κάτι χειρότερο, δεν θα μας βρει να αναχαράζουμε σαν μοσχάρια που βλέπουν τα τρένα να περνάνε.

Όποιος έχει λίγο φιλότιμο και κοινό νου κατάλαβε τον κίνδυνο, είδε πια καθαρά ποιος είναι ο μεγαλύτερος λαθροδιακινητής και τρομοκράτης στον κόσμο. Μαντέψτε ποιοι, μόνοι αυτοί, δεν πήραν χαμπάρι τίποτα, ευθυγραμμίζονται με τον Τούρκο και τα συμφέροντά του, με τον επεκτατισμό και τη βαρβαρότητά του. Μαντέψτε ποιοι αδιαφόρησαν για την μπροστά στα μάτια μας δράση της ΜΙΤ, που μόνο με μαστίγια δεν έστελναν τις αγέλες των παρανόμων εναντίον μας.

Όποιος το βρήκε πρώτος κερδίζει βίλα στο Δέλτα του Εβρου φτιαγμένη με τσίγκους, καλάμια και κόντρα πλακέ πάνω σε ξύλινους πασσάλους, συν μια φωτογραφία του Βαρεμένου ως εκφωνητή στο ραδιόφωνο του Τσαουσέσκου και τεύχη του παλιού «Οδηγητή», της «Αυγής» και της «ΕφΣυν» για τις ανάγκες της γάτας του. Η Αριστερά, σχεδόν σύμπασα, τηρώντας την παράδοση, είναι για άλλη μια φορά απέναντι από τα εθνικά συμφέροντα. Είναι με τον εχθρό, με τους εισβολείς και το αφεντικό τους.

Σύμπας ο θρακικός λαός κινητοποιήθηκε στο πλάι του Στρατού και της Αστυνομίας. Κι όμως η Αριστερά, που έχει μια παράξενη πάθηση στα μάτια, βλέπει μόνο τον… Λαγό και καμιά δεκαριά Γερμανούς με ένα πανό! Πάλι ο «φασισμός» φταίει κι ωρύονται. Πόσο πιο χαμηλά μπορεί να φτάσουν; Πολύ πιο χαμηλά. Κάποτε, ενώ ο εχθρός έφευγε νικημένος από όλα τα μέτωπα, αυτοί, με την ίδια προδοτική νοοτροπία, θέλήσανε να κόψουν τη χώρα στα δύο, να της αποσπάσουν έδαφος και να τη διαμελίσουν. Δεν χρειάστηκε εισβολέας, προσπάθησαν να το κάνουν οι ίδιοι.

Ηττήθηκαν από το Έθνος και δημοκρατική κυβέρνηση. Κάθε τόσο όμως θέλουν να πάρουν τη ρεβάνς. Ο ανθελληνικός μηδενισμός για άλλη μια φορά πάει χέρι χέρι με τη βαρβαρότητα και επιθετικότητα ξένης δύναμης. Από το SNOF, τον Τίτο, την Αυτόνομη Μακεδονία, στον Ερντογάν, στους δουλεμπόρους και δυο μεραρχίες Αφγανούς, δυο τσιγάρα δρόμος. Ζαλίστηκαν, έφαγαν ξεγυρισμένη σφαλιάρα από την αντίδραση του κόσμου που συσπειρώθηκε γύρω από το κράτος και την κυβέρνηση για την απόκρουση μιας επίθεσης που μόλις άρχισε, δεν τελείωσε. Άφρισαν, κι αφού ξεζαλίστηκαν από την κατραπακιά, αρχίζουν πάλι να χύνουν χολή, μίσος και συκοφαντία εναντίον της Ελλάδας και των Ελλήνων, κάνοντας σημαία την τουρκική προπαγάνδα.

Τα γεγονότα όμως απέδειξαν και κάτι άλλο: όταν ο αστικός χώρος γίνεται αληθινά εθνικός και παίρνει με τόλμη και αποφασιστικότητα αποφάσεις και υπερασπίζεται τα εθνικά συμφέροντα χωρίς ενοχές και «πολιτική ορθότητα», τότε κερδίζει τον κόσμο και η Αριστερά υποχωρεί, περιθωριοποιείται. Εν προκειμένω από τα γεγονότα στον Έβρο υπέστη συντριπτική ήττα και στην προσπάθειά της να γυρίσει το παιχνίδι γίνεται θλιβερό αντηχείο της τουρκικής προπαγάνδας.

Οι Τούρκοι θα συνεχίσουν τον ασύμμετρο πόλεμο κι εμείς οφείλουμε να μη χαλαρώσουμε την επαγρύπνηση και την πολιτική δυναμικής αποτροπής. Οι Έλληνες είναι ενωμένοι και πρόθυμοι για θυσίες και αγώνα, όταν υπάρχει ευγενής σκοπός και ηγεσία. Πρέπει να αποτρέψουμε τα δόλια σχέδια της Άγκυρας και να συντρίψουμε την Αριστερά, που εξίσου δόλια δεν διστάζει να γίνει «τυφεκιοφόρος του εχθρού».

Γι’ αυτό, παράλληλα με την άμυνα στην επίθεση του τουρκικού ισλαμοφασισμού, πρέπει να εκκαθαρίσουμε την Παιδεία από τη χυδαία και παρακμιακή επιρροή των Αποστόλων του Μαρασμού, να εξοβελίσουμε την Αριστερά από τα κέντρα παραγωγής δημόσιου λόγου και κρατικής ιδεολογίας. Δεν μπορεί το κράτος να εργοδοτεί υποστηρικτές του εχθρού και δάσκαλους γενιτσάρων…

ΣΧΟΛΙΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ