Ποιο είναι το πρόβλημά μας; Μα… η Μαρία Καρυστιανού!

Αυτά που συμβαίνουν γύρω από τη Μαρία Καρυστιανού, δεν είναι μόνο ανεπίτρεπτα, από κάθε πλευρά στοιχειώδους κοινωνικής συμπεριφοράς, αλλά είναι, δυστυχώς, και ακατανόητα από πλευράς φαιάς ουσίας.

• Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Να αρχίσω με αυτούς που την πετροβολούν, χωρίς να την γνωρίζουν και που δεν αποτελούν ενιαίο σύνολο. Το στοιχείο που τους ενώνει, δεν είναι κάποιο συμφέρον, αλλά το μίσος. Το οποίο, ανενδοίαστα εκφράζουν, πιθανόν χωρίς να την γνωρίζουν και ούτε να την έχουν καν συναντήσει.

Και γελοιοποιούν τον εαυτό τους, χαρακτηρίζοντάς την «ψεκασμένη», «αμόρφωτη», «αναίσθητη για το χαμό του παιδιού της» και άλλους παρόμοιους ηλίθιους χαρακτηρισμούς, απόσταση φωτός από αυτό που είναι η ίδια. Μερικές-οί ενοχλούνται ακόμη γιατί η κυρία Καρυστιανού δεν κυκλοφορεί αχτένιστη, κουρελού και βρώμικη, στους δρόμους!

Να βγει το συμπέρασμα, από την όντως ανεκδιήγητη αυτή κατάντια, ότι είναι ο μοχθηρός φθόνος, που περιτριγυρίζει τους Έλληνες, από καταβολής κόσμου, και που αν δεν ήταν στο DNA μας, (κάποιων, ευτυχώς όχι όλων) ουδέποτε θα είχαμε βρεθεί στον τωρινό μας βούρκο; Γιατί, απλούστατα, θα μας είχαν βοηθήσει αυτοί οι ΑΞΙΟΙ, που κατά διαστήματα στη μακρά μας ιστορία, είχαμε εξολοθρεύσει.

Να προχωρήσω και στο μένος, των άλλων, που εκφράζουν εναντίον της ότι περνά από τη φαντασία τους, που θα μπορούσε να τη βλάψει, και που ουδέποτε εμφανίζεται να είναι με βάσεις και χειροπιαστό. Τυχάρπαστοι και αυτοί, χωρίς συγκροτημένη ομάδα, αλλά με συμφέροντα, κατά τα φαινόμενα σε διάφορους πολιτικούς χώρους, που φοβούνται ότι θα τα χάσουν.

Ακούσαμε και αυτό, ανάμεσα στα λοιπά φθηνά, φανταστικά, μοχθηρά και ανεκδιήγητα. Ότι η Μ.Κ έφαγε λεφτά. «Έφαγε», άκουσον-άκουσον 5.000 ευρώ, επειδή πήγε στις Βρυξέλλες στην ΕΕ, αναζητώντας αχτίδα φωτός, στο τέλειο σκοτάδι, που μετά την πάροδο 3 ετών, ενυπάρχει ακόμη στο έγκλημα των Τεμπών. «Έφαγε, λοιπόν, λεφτά»….. η Μ.Κ. Τα οποία και, (μεταξύ άλλων) δεν έχει, ευτυχώς, ανάγκη, γιατί ως παιδίατρος έχει πελατεία μέχρι αργά το βράδυ.

Διερωτώμαι αν όλοι αυτοί, ικανοποιούνται με το να επιλέγουν ως συμπεριφορά τους, μια τέτοια αξιοθρήνητη έκθεση του εαυτού τους ή αν αντιθέτως πιστεύουν ότι, χάρη σε αυτήν, που τους υποβαθμίζει από κάθε πλευρά, μπορεί να επιτύχουν το ζητούμενο: δηλαδή, να μειωθεί το πλήθος που την περιβάλλει με πραγματική λατρεία.

Ε, λοιπόν, ΟΧΙ.

Ένα ποσοστό του λαού μας, που καθημερινά ανέρχεται, όπως δείχνουν οι σχετικές μετρήσεις, που αναζητεί ένα λιγότερο σκοτεινό μέλλον για τον τόπο μας, αναλαμπή ελπίδας για τα παιδιά μας, μια συγκροτημένη κατά το δυνατόν εθνική, οικονομική, πολιτική υγείας κ.ο.κ. εναποθέτει ελπίδες στη Μ.Κ. καθώς και στο επιτελείο που την περιβάλλει. Και που αποτελείται, όχι μόνο από ακέραιους ανθρώπους, αλλά και από αξιόλογους επιστήμονες, που υπόσχονται να μη ζούμε με σκάνδαλα σε καθημερινή βάση.

• Να μην βλέπουμε την οικονομία μας να καταποντίζεται και να μας λένε ότι… είμαστε δακτυλοδεικτούμενοι στην υφήλιο για τα οικονομικά μας κατορθώματα.
• Να έχουμε κάποιες ωφέλειες από τους τεράστιους φόρους που καταβάλουμε.
• Να υπάρχει γιατρός και κρεβάτι για μας, στα κρατικά νοσοκομεία, όταν αρρωσταίνουμε.
• Να έχουμε και πάλι στην Ελλάδα πρωτογενή τομέα, που  συρρικνώθηκε εξαιτίας της ΚΑΠ και σφαγιάζεται με τη συμφωνία Mercosur.
• Να μη γράφουμε τη διαθήκη μας πριν τολμήσουμε να ταξιδέψουμε με σχεδόν οποιοδήποτε μεταφορικό μέσο, από το σύνολο που χαρίσαμε (ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΑ) σε ξένους κ.ο.κ.

Όχι, και είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ,: η Μ.Κ. αλλά και οι πέριξ αυτής δεν έχουν πολιτική εμπειρία. ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΩΣ, αν κρίνει κανείς από τα οικτρά αποτελέσματα των όσων είχαν!