Τα ντέρμπι Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού σχεδόν πάντα ήταν επεισοδιακά. Ένα από αυτά όμως που έγινε τέτοια μέρα το 1964 ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Δεν συνεπλάκησαν οι οπαδοί των δύο ομάδων. Αντίθετα ενώθηκαν για να βάλουν φωτιά – κυριολεκτικά – στο γήπεδο.
Τότε, οι αγώνες στο Κύπελλο ήταν μονοί. Κι όχι μόνο αυτό. Εάν το ματς στην παράταση παρέμενε ισόπαλο δεν υπήρχαν πέναλτι, αλλά οι ομάδες έπαιζαν και πάλι. Αυτό το εκμεταλλεύονταν οι επιτήδειοι της εποχής και φρόντιζαν για εισπρακτικούς λόγους να δίνουν και δεύτερο ματς. Τότε τα εισιτήρια ήταν το μοναδικό έσοδο των ομάδων.
Στην ημιτελική φάση του Κυπέλλου εκείνη τη χρονιά ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός έπαιζαν με τον ήλιο… κατακέφαλα. Το ματς πήγε στη παράταση, το σκορ ήταν 1-1 και στο 115ο ο Δομάζος έχασε μοναδική ευκαιρία για γκολ.
Αυτό ήταν! Ο κόσμος που… έβραζε στις εξέδρες, από τη ζέστη, αλλά και οργή, θεώρησε ότι το ματς ήταν στημένο. Οι οπαδοί των δύο ομάδων μπήκαν στο γήπεδο κατέστρεφαν ότι έβρισκαν μπροστά τους.
Φώναζαν μάλιστα «Περού – Περού» αφού στη Νοτιαμερικανική χώρα είχαν γίνει εκείνη την εποχή σοβαρά επεισόδια.
Η ΕΠΟ έντρομη δεν τιμώρησε τις δύο ομάδες. Απλά τις απέκλεισε από τη συνέχεια της διοργάνωσης και το Κύπελλο δόθηκε στην ΑΕΚ που είχε νικήσει στον άλλο ημιτελικό τον Πιερικό.
Εκείνη την εποχή δνε υπήρχε τηλεόραση. Υπήρχαν όμως κινηματογραφικά συνεργεία στο γήπεδο για λογαριασμό της Γενικής Γραμματείας Τύπου και Πληροφοριών που παρήγαγε τα «Ελληνικά Επίκαιρα» που προβάλλονταν στους κινηματογράφους. Το φιλμ καταστράφηκε από τους υπεύθυνους της εποχής. Ευτυχώς, για την Ιστορία, υπήρξε ένας ερασιτέχνης κινηματογραφιστής που διέσωσε στιγμές του αγώνα, αλλά και τα επεισόδια που τον διέκοψαν. Αυτό είναι το μοναδικό κινηματογραφικό αποτύπωμα εκείνης της μέρας.
